tag:blogger.com,1999:blog-202596372011-12-13T19:55:02.422-08:00Και όμως υπάρχουν Έλληνες στην Ινδία. Δεν ξέρω αν είμαστε οι μοναδικοί, αλλά όπως και να το κάνεις ξεχωρίζουμε. Και η ιστορία μας ξεκινάει την ημέρα που είπαμε ναί..θα πάμε 1 χρόνο στην Ινδία. Δεν ήξερες...δε ρώταγες?Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.comBlogger441100tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-56104127952569273272011-03-25T10:43:00.000-07:002011-03-25T10:45:07.624-07:00Paidia,<div>skeftika na kano ena post gia na sas po oti briskomaste sto bahrain edo kai 2 xronnia.</div><div>Me osa ginontai edo mou leipei i india.</div><div>Afieromeno ena tragoudaki sto bahrain loipon</div><div>http://www.youtube.com/watch?v=Gpvsp16QWoY</div><div><br /></div><div>I fall apart.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-5610412795256927327?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-7722080308660346012008-04-18T04:33:00.000-07:002008-04-18T04:38:30.689-07:00Filloi mas,<br />Simera katharizontas ton skliro mou disko, brika, auto pou tha itan to teleutaio post tis Yiotas.<br />Pote den anebike bebaia, mesa ston xamo ton teleutaion meron stin india, kai simera meta apo ena olokliro xrono kai bale, kai eno emeis idi eimaste stin kipro me ena neo melos stin oikogeneia mas, sas to paratheto. Sas to xrostousame aloste.<br /><br /> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size: 10pt;" lang="NO-BOK">TO TELEUTAIO ANTIO………………………<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;" lang="NO-BOK">Kalimera kalimera..<o:p></o:p><br />Den to pisteuw oti ….se liges meres feugoume epitelous…………<o:p></o:p><br />Eimai kathe mera mesa stin kali xara kai spaw ta neyra sto giani pou thelei kai de thelei na fugei..<o:p></o:p><br />e..ok ta paidia edw einai polu kala..alla einai spitia tous..giati na min paw kai gw?? </span><span style="font-size: 10pt;">E????<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size: 10pt;"><o:p> </o:p>Den mporw allo re paidi mou….Ba re thi ka……<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;"><o:p> </o:p>Barethika na lew kathe mera sto office boy pws I xlwrini einai gia na katharizoume…k oxi to salio oso antisiptiko k an exei mesa <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;"><o:p> </o:p>Barethika na deixnw stin katharistria pws na katharizei k pws to pani pou xrisimopoiei gia to patwma (den xerei ti einai sfougaristra k oute thelw na tis pw, giati tha katalixw na sfougarisw egw olo to grafeio) den prepei na to xrisimopoiei na skoupizei kai to kathisma apo tin toualeta <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;"><o:p> </o:p>Barethika na perimenw na erthei o Reynolds na mou katharisei to spiti…kai na min erxetai (afou toy exw dwsei mprosta ola ta miniatika giati….arrwstise to paidi tou…ton pige astunomia I gunaika tou..eixe ena gamo..pethane enas sugenis…. Ton edeiran kati alloi sugeneis…kai de sumazeutai..(mou ta exei </span><st1:state><st1:place><span style="font-size: 10pt;">pei</span></st1:place></st1:State><span style="font-size: 10pt;"> OLA auta san dikaiologia..sto logo mou) ). Ti lampsi? An erxotan edw o Fwskolos kai evgaze tin zwi tou kathe indou ston aera…I lampsi tha eixe akomi 20 xronia zwi me oti tha skarfizontan…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;">Kathe Sabato o Reynolds pairnei day off..afeautoutou..apo ti simaia pou leme<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size: 10pt;" lang="NO-BOK"><o:p> </o:p>Kai oso den tou lew tipota…ENNOEITAI..den erxetai olo k pio polles fores….<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;" lang="NO-BOK"><o:p></o:p>Episis varethika na perimenw kathe mera ton odigo na erthei anti na mas perimenei ekeinos..kai na argoume sto grafeio giati ton psaxnoume..<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;" lang="NO-BOK"><o:p></o:p>Barethika na anoigw to prwi kai anti na mpainei mesa katharos aeras…na mpainei mesa murwdia apo kameno xulo..pou stin arxi mou arese alla meta …murize les kai kaigotan oli I poli…( auti ti murwdia tin exei kai to office boy, gnwstos k ws o dolofonos me ton kafe,alla tin exei epanw sta rouxa tou kathe mera!!)<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;" lang="NO-BOK"><o:p> </o:p>Barethika na exw kathe mera provlimata me tin anapnoi mou apo tin polu molunsi kai apo ta polla antikounoupika pou xrisimopoioume…kai epipleon..na mas tsimpane kai kounoupia giati to antikounoupiko pleon tous fainetai mezeS (To kuriws piato eimaste emeis)<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;" lang="NO-BOK"><o:p> </o:p>Barethika na min mporw na paw mia volta se katharo dromo, katharo peribalon, xwris na me akolouthoun 10 zitianoi apo pisw kai na me aggizoun….<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;" lang="NO-BOK"><o:p> </o:p>Barethika na mou lene psemata!!!To exoun psomoturi..apo ton odigo mas pou ton xeroume pleon ena xrono mexri tous megaluterous epagelmaties pou sunergazomaste!! </span><span style="font-size: 10pt;">Prepei na tous exoun </span><st1:state><st1:place><span style="font-size: 10pt;">pei</span></st1:place></st1:State><span style="font-size: 10pt;"> oti osa pio polla psemata poyne toso pio polu ruzi me carry tha trwne ston paradeiso, den exigeitai alliws!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size: 10pt;"><o:p> </o:p>Barethika na foraw kalokairinaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa<o:p><br /><br /></o:p>Auta OLA….de tha mou leipsoun katholou..<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size: 10pt;"><o:p></o:p></span><st1:place><span style="font-size: 10pt;">Apo</span></st1:place><span style="font-size: 10pt;"> tin alli…omws<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;"><o:p> </o:p>Tha mou leipsei na pigainw gia shopping kai na min koitaw tis times giati stin xeiroteri periptosi einai misi timi apo tin Ellada, stin kaluteri …einai to ¼ tis timis<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;"><o:p> </o:p>Tha mou leipsei na mou anoigoun tin porta (psonaaaaraaaaa) kai na mou xamogeloun kai panw apo ola na me euxaristoun pou psonisa sto magazi tous, efaga sto estiatorio tous ktl ktl…<o:p></o:p><br />Stin ellada nomziw pws prepei na kanoume ena mikro training se auto!!!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;"><o:p> </o:p>Tha mou leipsei (para polu!!) na erxomai meta apo ti douleia kai na exei erthei kapoios na mou katharisei to spiti mou..xwris na prepei na tou dwsw pio polla apo osa pairnw egw merokamato..kai na tou eimai kai upoxrei apo panw<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size: 10pt;"><o:p> </o:p>Tha mou leipsei na mporw na dwsw 20 euro se kapoion ..kai na tou allazw ti zwi!!!! (stin kuriolexia!)<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;"><o:p> </o:p>Tha mou leipsoun ta polu wraia fagita!!!!!!!!! Ta pio wraia veg fagita pou efaga POTE<span style=""> </span>(twra katalabainw giati oi agelades einai toso xontres an kai veg!!)<o:p></o:p></span><br /><st1:place><span style="font-size: 10pt;">Apo</span></st1:place><span style="font-size: 10pt;"> simera kai mexri na fugoume…arnoume na xanafaw Eurwpaiko..tha trww Indiko mexri na skasw!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size: 10pt;"><o:p> </o:p>Tha mou leipsoun ta paidia apo to grafeio kai oi plakes pou kaname…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;"><o:p> </o:p>Tha mou leipsei genika I eugenia kai I tapeinotita, duo kuries pou aposiazoun pantelws apo ton “politismeno” kosmo mas<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size: 10pt;"><o:p> </o:p>Tha mou leipsoun oi pragmatika agnoi antrwpoi pou tinoume na tous ksexasoume stin Ellada…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size: 10pt;" lang="NO-BOK"><o:p> </o:p>Kai telos…THA MOU LEIPSEI POLU I GOAAAAAAAAA<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size: 10pt;" lang="NO-BOK"><o:p> </o:p>Meta apo ola auta…opoios thelei na erthei India…as dei ta uper kai ta kata kai as apofasisei..<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size: 10pt;"><o:p></o:p>Kai episis an mporousa na allaxw kati…tha tous </span><st1:city><st1:place><span style="font-size: 10pt;">edina</span></st1:place></st1:City><span style="font-size: 10pt;"> free osa KILA aporupantiko ithelan na pluthoun!!!<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;"><o:p> </o:p>Pantws ..ena einai to sumperasma…an mou elegan na xanarthw…k na ta perasw ola apo tin arxi.., me ta kala kai ta asxima..pali tha erxomoun…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size: 10pt;"><o:p> </o:p>ALVIDA </span><st1:country-region><st1:place><span style="font-size: 10pt;">INDIA</span></st1:place></st1:country-region><span style="font-size: 10pt;"> <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style=""><span style="font-size: 10pt;"><o:p> </o:p>Titloi Telous…<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;"><o:p> </o:p><span style=""></span>Timitiki sumetoxi…Oloi oi epwnumoi kai anwnumoi<span style=""> </span>Indoi pou mou ekanan kata kairous ta neura tsatalia kai etsi apofasisa na grapsw blog gia na min tous ksexasw pote.<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 10pt;"><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal"><o:p> </o:p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-772208030866034601?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1165430418715819762006-12-06T10:32:00.000-08:002006-12-06T10:52:34.593-08:00Καλησπέρα. Η ώρα εδώ ειναι ακριβώς 23:55 τετάρτη βράδυ. Αυτό σημαίνει πώς θα είμαστε ακομα Ινδία για 13 μέρες 14 ώρες και 25 λεπτά. Αλλά ποιός μετράει?<br />Η Γιώτα μάταια προσπαθεί να χωρέσει ολα τα πραγματά μας στις βαλίτσες και εγώ μάταια προσπαθώ να σκεφτώ κάτι καλό για να γράψω.<br />Είμαστε μια χαρά. Η γιώτα χαρούμενη που φεύγουμε , και εγω λίγο θλιμμένος για τον ιδιο ακριβώς λόγο.<br /><br />Καλό βράδυ.<br /><br />Γιάννης<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/7749/2025/1600/201768/diwali.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/7749/2025/400/101109/diwali.jpg" alt="" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-116543041871581976?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com22tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1161848396776959582006-10-26T00:38:00.000-07:002006-10-26T00:39:56.796-07:00<div align="justify"> Ασφαλώς αυτός δεν είναι κατάλληλος τίτλος για να μπορέσει να προσέξει το blog σου κάποιος σοβαρός άνθρωπος, αλλά εμένα δεν ήταν ο στόχος μου αυτός απο την αρχή! Γιατί ούτε και μείς είμαστε σοβαροί απο ότι φάνηκε. Όταν λέγαμε σε γνωστούς και φίλους την απόφαση μας να έρθουμε Ινδία για ενα χρόνο μας ανταπαντούσαν... «Είστε σοβαροί?» ...εεεεεε μάλλον όχι.</div><div align="justify"><br />Και ας επανέλθουμε στον τίτλος μας και την ακριβή έννοια του όρου...μου..σικώνεται..<br />Όλα σε αυτή τη χώρα είναι γύρω απο τα φεστιβάλ, το φαί και προπάντων τη μουσική. Θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω πάμπολα παραδείγματα όπως το Bollywood. Δεν υπάρχει ταινία που να μην έχει τουλάχιστον ενα τραγούδι. Ακόμη και στις πιο σοβαρές ταινίες (αυτή που μου άρεσε πολύ έμαθα πως πάει και για Όσκαρ) ο τραγουδιστής εκεί που κλαίει ή μιλάει για το κατεστημένο στην Ινδία, ξάφνου τα παρατάει όλα και δώστου τραγούδι με το απαραίτητο κούνημα γοφού( άντρες και γυναίκες ανεξαιρέτως).<br />Και να επάνω όλοι τα χέρια, και απο πίσω το μπαλέτο που κάνει ακριβώς τις ίδιες κινήσεις..Που βρέθηκε στην ερημιά το μπαλέτο, κανείς δεν κατάλαβε. Όταν τελειώνει το τραγούδι, το μπαλέτο ως δια μαγείας φεύγει ξανά και οι τραγουδιστές (και ιδιαίτερα οι τραγουδίστριες) μιλάνε ξανά κανονικά και οχι τσιριχτά!!Λες και στην κανονική μας ζωή και ιδίως όταν μιλάμε για σοβαρά θέματα...τραγουδάμε..</div><div align="justify"><br />Φανταστείτε σκηνή : Έχεις πάει στο αφεντικό σου να του ζητήσεις, τι άλλο?, αύξηση και κει που του μιλάς και του εξηγείς πως έχεις κόψει όλα τα περριτά ..όπως το χαρτί υγείας και ακόμη δε βγαίνεις με το μισθό που σου δίνει...δίνει μία ο διευθυντής, πετάει τα πάντα απο το γραφείο του και ανεβαίνει πάνω ....τραγουδώντας το γνωστό άσμα σε στυλ τσιφτετελοειδές ...<br />«Έχω λεφτά...λεφτά....μα δε σας δίνωωωω»...<br />Και συ που εντωμεταξύ έχεις ανέβει ήδη στην καρέκλα του ανταπαντάς<br />« Θα τον κάψωωωωωωωωωω, τον ρημάδι τον μισθό μουυυυυυυυυ»<br />Και απο πίσω έχει ήδη μπεί το μπαλέτο-υπάλληλοι και σου κάνουν back up και φωνητικά....<br />Σε 2΄ και αφου έχει τελειώσει το τραγούδι...όλα γίνονται κανονικά και σου απαντάει ενα ξερό «Θα το σκεφτώ κ. Τάδε» ο διευθυντής και συ φεύγεις με αναπτερωμένο ηθικό!!!<br />Αλλά το Bollywood είναι κάτι που σχεδόν όλοι ξέρουν. Αυτό που δεν ξέρουν είναι πως η μουσική υπάρχει παντού..ακόμη κ στα κινητά..ακόμη και στην όπισθεν!!!<br />Και εξηγούμαι να μην παρεξηγούμαι!!</div><div align="justify"><br />ΟΛΑ μα ΟΛΑ τα κινητά που έχω πάρει στην Ινδία, έχουν τραγούδι του Bollywood και όταν χτυπάνε και όταν περιμένεις να μιλήσεις. Ξέρω τι τραγούδι είναι στη μόδα και αν βγήκε καινούργια ταινία μόνο κ μόνο απο αυτό. Ο Sadik κρατάει όλα τα πρωτεία σε αυτό. Κάθε μήνα αλλάζει ήχο...!Και δεν είναι πως τους τα δίνουν τσάμπα. Πληρώνεις γιαυτό! Ακόμη και το παιδί που μας καθαρίζει και στην κυριολεξία δεν έχει στον ήλιο μοίρα..πληρώνει για να έχει Bollywood τραγούδι στο κινητό του!!Ακόμη και αν πάρεις τηλ τον πιο σοβαρό πωλητή ή διευθυντή....έχουν Bollywood τραγούδι!Αντε μίλα σοβαρά εσύ μετά την τσιριχτή φωνή να σου λέει.. «τζουρουτζουμ...τζουρουτζά......ντιβάνα (τρελή-ος μας έχει πει ο Sadik πως σημαίνει αυτο!χωρις το τζουρουτζουμ...τζουρουτζά)<br /><br />Και το καλύτερο είναι το πρωτοποριακό χαρακτηριστηκό που έχουν ΌΛΑ τα αυτοκίνητα ΤΑΤΑ ινδικής προέλευσης. (μάλλον έγινε λάθος και γράφτηκε ΤΑΤΑ αντί για ΣΚΑΤΑ που θα έπρεπε να είναι η μάρκα του συγκεκριμένου αυτοκινήτου).<br />Μια μέρα που λέτε, απο τις πρώτες μέρες στην ινδία, μέσα στον ύπνο μου ακούω τον ήχο της Άγιας νύχτας να έρχεται κάπου απο κάτω. Λέω δεν είμαστε καλά. Ούτε καν Χριστούγεννα έχουμε ακόμη και ο άλλος έβαλε ringtone στο κινητό του την Άγιας νύχτα και μάλιστα ακούγεται λες και το όργανο το χτύπησαν σε ενα τοίχο και μετά το έβαλαν να παίξει τον ήχο..Σαν τον Κακοφωνίξ...σε ήχο!<br />Αυτό ξαναέγινε...και αυτή τη φορά ο ήχος ήταν απο το μικρό τυμπανιστή ..στο πολύ πιο γρήγορο!!Κάτι σαν τις ταινίες βοβού κινηματογράφου που είχαν αυτή τη γρήγορη μουσική! Πάλι βράδυ....<br />Καλά.....σκέφτηκα...γιατί δεν το απαντάει το ρημάδι το κινητό του ο φύλακας και ακούγεται σε όλες τις πολυκατοικίες????<br />Ε ..μια δυο –τρείς...άρχισε να γίνεται και πρωϊνά...6 το πρωϊ....είχα φουντώσει...<br />Λέω στο Γιάννη...μα δεν μπορώ να καταλάβω γιατί έχουν τα κινητά τους να χτυπάνε 6 το πρωϊ κ δεν το απαντάνε!!!Χτυπούσαν μια ώρα...<br />Αλλά γενικά όλοι οι ήχοι ήταν ξεκαρδιστικά γελοίοι και έψαχνα να βρώ το φρουρό με τους ήχους αυτούς!!!</div><div align="justify"><br />Μια μέρα..δεν αντέχω άλλο...και σηκώνομαι να βρίσω το φύλακα ή όποιον άλλο είχε το κινητό του να χτυπάει 20 λεπτά απο τις 5 το πρωι..<br />Και όπως ανοίγω το παράθυρο...βλέπω ενα ΤΑΤΑ να κάνει όπισθεν....και τον ήχο του μικρού τυμπανιστή...να βγαίνει απο το αυτοκίνητο!!!!!<br />Είναι η όπισθεν που στην Ευρωπη το σήμα ότι φτάνεις πολύ κοντά σε κάποιο αντικείμενο...είναι ενα μπίπ που γίνεται λίγο πιο γρήγορο.<br />Εδω...άσε που σε αγχώνει πιο πολύ..όταν πλησιάζεις....νομίζεις πως ο μικρός τυμπανιστής είναι και μαραθωνοδρόμος....!!!!!!Τόσο γρήγορα παίζει!!!!!!<br /><br />Θα ήθελα να ηχογραφήσω την όπισθεν αυτή και να την προσθέσω στο blog μου αλλά ξέρω πως δεν γίνεται!!!<br /><br />Φανταστείτε να το κάνουν αυτό σε όλα τα αυτοκίνητα και τα Σουηδικά να βάλουν Abba «The dancing Queen», τα Αμερικάνικα τον ύμνο της Αμερικής και ...λέμεεεεε αν είχαμε και μεις αυτοκινητοβιομηχανία..θα βάζαμε την ΈΦΗ ΘΩΔΗ,.. «Γλύκα..γλύκα...γλυκειά μου...»...έλαααα έχεις και άλλο πίσω.........σε παίρνει.......................................!!!!!!!!!!!!<br /><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-116184839677695958?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com20tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1160459575455465472006-10-09T22:49:00.000-07:002006-10-09T22:52:55.480-07:00<div align="justify">Δεν ξέρω αν σας έχω μιλήσει ποτέ για το νέο παιδί που έχουμε ως office boy στο γραφείο μας. Μετά απο αλεπάλληλες προσπάθειες να φέρουμε στο γραφείο μας κάποιον που μπορεί να μας βοηθήσει και να κρατάει κ τις στοιχειώδεις συνθήκες υγιεινής στην κουζίνα, βρήκαμε αυτο το παιδί. Όνομα δεν μπορώ να πω αλλά και δεν μπορώ να συγκρατήσω επειδή είναι απο αυτά τα περίεργα Hindu ονόματα.<br />Οπότε θα το λεω το office boy απο τώρα και στο εξής για να καταλαβαινόμαστε.<br />Το στύλ του είναι το κλασσικό ινδικό στύλ. 35 κιλά συν τα παπούτσια, μουστάκι και πουκάμισο- παντελόνι που αλλάζει 1 φορά το μήνα. Το κολλάρο απο το πουκάμισο ούτε καν το κοιτάω απο φόβο τι θα δω να σκαρφαλώνει !! Παπούτσια φυσικά σανδάλια παντός καιρού, βροχής, ήλιου, αέρα κτλ κτλ<br />Το κακό με το office boy είναι πως δεν μιλάει καθόλου αγγλικά και όταν τα παίρνει μιλάει μέσα απο τα δόντια του μόνο Hindi. Ξέρει μόνο 2 λέξεις που τις λέει συνέχεια και στο άσχετο. Οι λέξεις αυτές είναι το ουάν μίνιτ και το Οκ!! Φυσικά το ουάν μίνιτ το χρησιμοποιεί σχεδόν συνέχεια. Είναι το αγαπημένο του γιατί δεν πολυ αγχώνεται όταν του λες να κάνει μια δουλειά. Όλα σου λέει έχουν τη σειρά τους.<br /><br />Σκηνικό ένα. Μπαίνω στη γυναικεία τουαλέτα και ανακαλύπτω ότι δεν έχει χαρτί. Ανοίγω την πόρτα για να πάρω χαρτί και πετυχαίνω τον ουαν μίνιτ να βάζει χαρτιά για τα χέρια. Εγώ ίσα ίσα που κρατιέμαι...και του ζητάω να μου δώσει ενα χαρτί τουαλέτας...<br />Διάλογος.<br />-Can you please give me some towel paper? (με τις απαραίτητες χειρονομίες γιατί είπαμε...δεν ξέρει γρι αγγλικά)<br />-Ουάν μίνιτ<br />-....(φτου σου ρε γαμώτο...θα μου φύγουν)...No, don’t worry you can give me the towel paper and I will unwrap it!<br />-Ουάν μίνιτ.....φφφφφφφ(ξεφυσάει σα να λέει...ουάν μίνιτ λέεεμεεεεεεεε......) και συνεχίζει και βγάζει απο το σελοφάν τα χαρτιά που χρησιμοποιούμε για τα χέρια, ανοίγει τη θήκούλα που τα βάζουμε. Τα βάζει προσεκτικά και κλείνει τη θηκούλα. Δοκιμάζει αν μπορεί κάποιος να βγάλει εύκολα χαρτί απο τη θήκη και αφού γυρνάει κ μου χαρίζει ενα χαμόγελο αυτοπεποίθησης....αποφασίζει να βάλει το χέρι του κάτω στο ντουλάπι και να βγάλει επιτέλους χαρτί για μένα.<br />- Can I have it now???<br />- Ουάν μίνιτ!!!!! Λέει με στόμφο...<br />-....ξεροκαταπίνω.....(το νιώθω......μου φεύγουν....)<br />Παίρνει στα χέρια του το χαρτί, το ξετυλίγει σιγά σιγά μη σκίσει το σελοφάν(!!!!) , πετάει το σελοφάν στα σκουπίδια και είναι έτοιμος να μπει στην τουαλέτα να ξεβιδώσει εκείνο το κέρατο που το βάζουν και μετά να φύγει...<br />Εγώ είμαι ήδη σε στάση....δεν αντέχω άλλο...με τα πόδια μου μαζεμένα το ενα πάνω στο άλλο όπως στο νηπιαγωγείο, λες και αν το κάνεις αυτό δε θα κατουρηθείς πάνω σου.<br />Οπότε με κίνηση αστραπή του το παίρνω απο τα χέρια και προλαβαίνω και του λέω εγω το οκ!<br />Μπαίνω μέσα....ανακουφίζομαι...ααααααααα και μετά ακούω τη φωνή του απο έξω...<br />-Οκ????????????<br /><br />Το άλλο συνήθειο που έχει είναι πως αν νομίζει πως πας να του πάρεις τη δουλειά που κάνει, σε έχει βάλει στο μάτι με τη μια.<br />Έτσι αυτό που νομίζει ως δική του δουλειά είναι να πηγαίνει στο γιάννη τσάι το πρωί. Δεν ήταν λίγες οι μέρες που ο γιάννης δεν ήθελε τσαι και του πήγαινα εγω καφέ. Μόλις με έβλεπε να πηγαίνω καφέ στο γραφείο του Γιάννη...έλεγε κάτι μέσα απο τα δόντια του και με κοιτούσε με μισό μάτι. Έκανα πολύ καιρό να καταλάβω γιατί με κοιτούσε έτσι.<br />Μια μέρα αποφάσισα να τον τεστάρω...<br />Είναι πρωί και εχω πάει στην κουζίνα να κάνω τσαι. Με βλέπει ότι κάνω τσάι κ επίσης ξέρει πως εγω συνήθως πίνω καφέ. Σου λέει αυτή έχει κακό σκοπό. Θα πάει τσάι στον άλλον...και αυτό ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΔΟΥΛΕΙΑ!!! Παραφυλάει...με βλέπει οτι πάω προς το γραφείο του Γιάννη...τα παίρνει...<br />Μετά απο 5 λεπτά εμφανίζεται στο γραφείο του Γιάννη...με μια κούπα τσάι..<br />Βλέπει το δικό μου εκεί....<br />Του λέει ο Γιάννης...It’s ok, I have tea<br />…….κοντοστέκεται.....παίρνει τη δική μου κούπα και αφήνει στο Γιάννη τη δική του..και του λέει...Οκ?????<br />Άμα θες μην το πίνεις......Οκ του λέει κ ο Γιάννης...και έκατσε μέσα μέχρι να τον δει οτι θα πιεί έστω μια γουλιά απο το δικό του!!<br /><br />Και το τελευταίο έγινε χτες.<br />Κάθε μέρα με βλέπει οτι κάνω καφέ. Οπότε χτές το πρωί έρχεται με το τσάι του Γιάννη και μια κούπα καφέ για μένα...μέσα στο χαμόγελο...<br />-αααααα Thanks , του λέω και φυσικά πίνω μια γουλιά για να με δει και να το ευχαρισηθεί. Δεν έχει γάλα όμως ο καφές μου και πάω μέσα να βάλω γάλα. Με βλέπει και λέει...milk…ooooohhh sorry (μόλις συνειδητοποίησα πως έμαθε και άλλες λέξεις!!)<br />-Don’t worry, του λέω εγώ μην τα πάρει που έβαλα γάλα μόνη μου.<br />Εντωμεταξύ το δικό μου γάλα είναι το light. Μέσα στο ψυγείο υπάρχουν το δικό μου και άλλο ενα γάλα...απο τον Ιούλιο!! Με το που έβαλα γάλα στον καφέ μου τελειώνει το δικό μου γάλα και το πετάω. Οπότε μέσα στο ψυγείο μένει μόνο το γάλα..απο τον Ιούλιο.<br /><br />Το απόγευμα...βλέπω να έρχεται κουνάμενος σινάμενος ο ουάν μίνιτ και να φέρνει τα καθιερωμένα...Βλέπω τον καφέ μου...τίγκα στο γάλα....!!!!Με κοιτάει με το συνηθισμένο χαμόγελο..<br />-Οκ? Μου λέει...??? milk!!!<br />- Χριστέ μου μη με κάνει να το πιω μπροστά του..σκέφτομαι .....Οκ!!! του λέω....και το χαμόγελο παγώνει στα χείλια μου<br />Γράφω στο Γιάννη μύνημα στο msn......του λέω...πρέπει να παω και να χύσω τον καφέ χωρίς να με πάρει χαμπάρι και τα πάρει στο κρανίο ο ουάν μίνιτ.<br />-Δε θα ήθελα να είμαι στη θέση σου...η απάντηση του Γιάννη....τι θα κάνεις τώρα..? πρέπει να είσαι πολύ γρήγορη...μου λέει...<br />-Θα βρω τρόπο, του απαντάω, μόνο αν κάνω πολύ ώρα....έλα να με ψάξεις...μου έχει άχτι και μετά και απο αυτό θα με δολοφονήσει...<br /><br />Βγάζω το κεφάλι μου να δω που είναι....μμμμ ωραία...σερβίρει τσάι στους υπόλοιπους...ή τώρα ή ποτέεεε, αέρααααααααααααα<br />Βάζω το μισό καφέ σε ένα άλλο ποτήρι μη δεί οτι η κούπα μου είναι γεμάτη και με γοργά και αδιάφορα βήματα, πάω στην κουζίνα. Με κινήσεις που θα ζήλευε και η βιονική γυναίκα (που τη θυμήθηκα?), χύνω τον καφέ. Ανοίγω το ψυγείο και χύνω το χαλασμένο γάλα ενώ ταυτόχρονα παίρνω μια καθαρή κούπα και βάζω τσαι...<br /><br />Ρίχνω κλεφτές ματιές απο τα παράθυρα της κουζίνας και ο ουάν μίνιτ ακόμη σερβίρει..<br />Έχω ιδρώσει αλλά έκανα τη δουλειά μου σε λιγότερα απο 1 λεπτό...<br /><br />Παίρνω την κούπα μου και προχορώ προς το γραφείο μου....<br />Άλλη μια μέρα πέρασε....<br /><br />Τη στιγμή που γράφω αυτές τις γραμμές σήμερα το πρωι...ακούγεται ο ήχος απο 2 κούπες να πλησιάζουν προς εμένα....<br />Οχι πάλι......................!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<br /><br /><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-116045957545546547?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1159516326913108262006-09-29T00:43:00.000-07:002006-09-29T00:52:06.930-07:00<div align="justify"> Έτσι ακριβώς νόμιζα πως ήμουν πριν εναμισι μήνα που προσγειώθηκα στο Dubai ερχόμενη απο την Ινδία. Βασικά το έχουν κάνει επίτηδες να σε πηγαίνουν μέσω του Dubai. Σκέφτεσαι...αν είναι έτσι ο πρώτος σταθμός του ταξιδιού προς Ινδία...φαντάσου πως θα είναι η ίδια η Ινδία...Και όταν κατεβαίνεις σκέφεσαι.....φαντασία μου πλανεύτρα είσαι η πιοοοοο μεεεεγαλη ψεύτρα.....(πάμε όλοι μαζί με ρυθμό).</div><div align="justify"><br />Έτσι λοιπόν, για να ξαναγυρίσω στα δικά μας, μόλις πάτησα το πόδι μου στο φοβερό μου Dubai, ένιωσα αμέσως άλλος άνθρωπος. Και δεν το συζητώ όταν είδα το αγαπημένο Ελ. Βελ!!! Ήμουν η μοναδική άσπρη ανάμεσα σε ηλιοκαμένους ανθρώπους (ήταν ήδη 18 Αυγούστου) και ήταν η πρώτη φορά που δεν ένιωθα άσχημα. Να γκρινιάξω δηλ. οτι οι άλλοι είχαν πάει διακοπές και εγω όχι. Και αυτό λόγω του μελαμψού χρώματος που είχα μπουχτήσει πια να βλέπω τόσο καιρό!!! Ήθελα να δω μόνο άσπρα πράγματα.</div><div align="justify"><br />Καλά...δε μιλάω για το στύλ του ντυσίματος που είχα συνηθίσει να βλέπω και είχα και η ίδια. Νόμιζα πως ήρθα κατευθείαν απο τις καλόγριες, εσώκλειστη. Εκεί παρέπεμπε το ντύσιμο μου σε σχέση με ότι φορούσαν οι υπόλοιπες κοπέλες στο αεροδρόμιο. Γιατί εδώ, τουλάχιστον στην Πούνα, δε θα δείς όχι να φοράνε αλλά ούτε να πουλάνε μπλούζες με βαθύ ντεκολτέ και στράπλες. Το μίνι δε είναι λέξη παντελώς άγνωστη. Αλλά κατα τα άλλα απολάμβανα τον Ελληνικό ήλιο (το τονίζω αυτό) και το γεγονός πως ο κόσμος μιλούσε και καταλάβαινα. Βέβαια όπως κάθε άλλη φορά όταν βγήκα έξω είχα μια μικρή φοβία με το δρόμο και τα αυτοκίνητα. Νόμιζα πως όλοι θα ερχόντουσαν επάνω μας επειδή δεν πατούσαμε κόρνα ή επειδή οδηγούσαμε στην σωστή λωρίδα. Κάνει κανα 3ήμερο να μου περάσει αυτό...<br />Έτσι πέρασε ενας μήνας περίπου, όμορφα με διακοπούλες και Ελλαδίτσα...</div><div align="justify"><br />Και ήρθε(τόσο σύντομα) η μέρα που έπρεπε πάλι να αποχαιρετήσω τους δικούς μου και να ξεκινήσω για Ινδία. Μου φαινόταν τόσο μακριά.....αλλά ήρθα με άλλη ψυχολογία τουλάχιστον .Είχα γεμίσει μπαταρίες...(Αχ και που να ήξερα πως με το που πατάς το πόδι σου, ξεφορτίζονται με τη μια) και αισθανόμουν ανανεωμένη. Περάσαμε το Dubai όπως και στην αρχή. Στο αεροπλάνο μας ήταν και αρκετά ζευγάρια νεαρών άγγλων με ενα σακίδιο και με ένα οδηγό επιβίωσης στην Ινδία. Εδώ να πω σαν παρένθεση ότι όποιος μπορέσει και γράψει πραγματικό οδηγό επιβίωσης για την Ινδία, θα βγάλει πολλά λεφτά. Διότι ως τώρα κανείς δεν μπορεί να αποτυπώσει στο χαρτί αυτό που αντικρύζεις μόλις φτάνεις, κλείνει η παρένθεση. Έτσι ότι και να γινόταν στο αεροπλάνο επάνω τα νεαρά αυτά ζευγάρια το έβρισκαν πολύ γραφικό και γελούσαν. Έπαιξαν με το μικρό ινδάκι που τσίριζε απο τη στιγμή που μπήκαμε στο αεροπλάνο μέχρι και τη στιγμή που φτάσαμε Ινδία, χωρίς να του πει κανείς τίποτα.(χαρακτηριστικό των Ινδών μάλλον είναι να μην τους νοιάζει που ενοχλείται ο διπλανός τους, ιδίως με φασαρία, μας έχουν πεθάνει ενα χρόνο στην πολυκατοικία)<br /> Γέλαγαν με τους Ινδούς που το πρώτο πράγμα που κάνουν μόλις μπούν στο αεροπλάνο είναι να κάνουν προς τα πίσω τη θέση τους χωρίς να τους νοιάζει για τον πίσω του...αν τρώει και του έρθουν όλα καπέλο!!!(το έπαθα...!!)<br />Γελάτε τώρα που μπορείτε έλεγα απο μέσα μου. Σε λίγο θα κλαίτε..Και ένιωθα μια «υπεροχή» επειδή εγώ ήξερα...εκείνοι όμως???<br />Βρήκαν πολύ παράξενο αλλά και traditional που έπρεπε να τους σερβίρουν πρωι πρωι κάρυ για πρωινό(χωρίς να έχουν επιλογή για ευρωπαϊκό πρωινό) και άλλα τέτοια χαριτωμένα.</div><div align="justify"> </div><div align="justify">Αλλά μόλις είδαν ενα παππού να χρησιμοποιεί την ζεστή άσπρη πετσέτα που δίνουν στην αρχή, για οτιδήποτε άλλο εκτός για να σκουπίσει χέρια...τότε τους κόπηκε το γέλιο και η όρεξη. Ώπα σκέφτηκα, εδώ είμαστε. Τώρα αρχίζουν τα πραγματικά traditional!!!έ ρε γλέντια!! Ο παππούς ξεκίνησε να σκουπίζει το πρόσωπο του, ύστερα τα χέρια του (μέχρι μασχάλη) και στη συνέχεια προχώρησε...προς τα κάτω. Αφού επιθεώρησε τα πόδια του και είδε οτι ήταν αρκετά βρώμικα..άρχισε την επιχείρηση.. «πως μπορείς να κάνεις μια άσπρη πετσέτα..σίχαμα σε 3΄». Και δώστου να τρίβει το πόδι (ακόμη να φύγει η λίγδα που είδα πριν ενα μήνα!), και απο πάνω και απο κάτω..και μετά στο άλλο.Το άλλο δεν το έτριψε τόσο πολυ, μάλλον το είχε καθαρίσει όταν ερχόταν απο Ινδία με το πετσετάκι που του είχαν δώσει τότε.<br />Κοιτάω το ζευγάρι των Αγγλων που είναι δίπλα μου . Ψυθιρίζουν πως αυτο που κάνει είναι ντισκάστινγκ! Έλα.....!!!και που να πας Ινδία και να δείς τα πραγματικά ντιστάστινκγ που κάνουν στο δρόμο!! Και με πιάνει ενα νευρικό γέλιο ...μα ένα γέλιοοοο!!!<br />Όταν προσγειωθήκαμε συνέχισα να είμαι κοντά στο ζευγάρι και όπως κοιτούσαν τα πάντα με ορθάνοιχτα μάτια και στόμα μου θύμισαν εμένα την πρώτη μέρα. Περίπου ενα χρόνο πριν!Ενα χρόνο....πως περνάει ο καιρός..<br />Έχουμε ακόμη 3 μήνες εδώ. Μέχρι τα χριστούγεννα και μετά..τα μπογαλάκια μας και σε άλλη παραλία.<br />Βγαίνοντας απο το αεροδρόμιο είδα το πρόσωπο του Σαντίκ και χάρηκα που είδα ενα πρόσωπο γνωστό. Πίσω μου το ζευγάρι των Άγγλων προσπαθούσε να γλιτώσει απο τους δεκάδες ταξιτζήδες που δεν τους άφηναν να κάνουν βήμα μαζί με τα άπειρα ζητιανάκια.<br />Έμοιαζαν κυριολεκτικά χαμένοι...ή καλύτερα ....απο άλλο πλανήτη...Welcome to India, τους φώναζαν όλοι αλλά είχα την εντύπωση πως αυτοί έψαχναν ήδη τρόπο να φύγουν με το επόμενο αεροπλάνο.<br /><br />Σαντικ...let’s go home!Am Back!!! ;-)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-115951632691310826?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1154939945060783352006-08-07T01:21:00.000-07:002006-08-07T03:04:42.060-07:00Αυτό το photo-post είναι αφιερωμένο εξαιρετικά στο Gelial που ζητάει εδω και τόσο καιρό φώτος απο τους μουσώνες!<br />Έτσι, αυτό το Σκ βγήκαμε και φωτογραφίσαμε ότι (σχεδόν) αντικρύζουν τα μάτια μας κάθε μέρα.<br />Οι φωτογραφίες μιλάνε απο μόνες τους και τα σχόλια δικά σας! ;-)<br /><br />1. Φώτο απο το παράθυρο του σπιτιού μας. Ελπίζω να ξεχωρίζετε την καταρρακτώδη βροχή<br /><br /><br /><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/vroxi.1.jpg" border="0" /><br /><p></p><p>2. Ένα απο τα πολλά θεμέλια σπιτιών που φτιάχνονται αύτή την περίοδο. Δεν αγόραζα με τίποτα...αν και ..τώρα που το σκέφτομαι είναι 2 σε 1. Και σπίτι και πισίνα!</p><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/themelia.jpg" border="0" /></p><p>3. Φώτος απο τον ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ δρόμο που είχε γίνει μπροστά στο σπίτι μας πρίν λίγους μήνες. Η πρώτη φώτο είναι το πριν...και οι άλλες το μετά!</p><p></p><p></p><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/mprosta%20apo%20spiti.jpg" border="0" /></p><p></p><p></p><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/o%20dromos.jpg" border="0" /></p><p><br /><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/dromos2.jpg" border="0" /><br /><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/dromos3.jpg" border="0" /><br /><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/dromos5.jpg" border="0" /></p><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/dromos4.jpg" border="0" /></p><p>4. Εργάτες που πάνε για δουλειά....</p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p></p><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/egates%20gia%20douleia.jpg" border="0" /></p><br /><p>5. Αδιάβροχο..μέσα στο λουλούδι..."Λούλούδια ο κήπος επλημμύρισε...έλα και μύρισε ..και κόψε" κατά το παλαιότερο άσμα (Δεν ξέρω αν φαίνεται αλλά έχει επάνω λουλουδάκια)</p><p></p><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/kourtina%20mpaniou.jpg" border="0" /></p><p>6. Πως κρατάνε ρε παιδί μου την ομπρέλα με το ενα χέρι και κρατιούνται με το άλλο? Καλά ..δεν το συζητώ αν γίνει στραβή και κάνουν κανά απότομο φρενάρισμα. Τους έχει μπει η ομπρέλα.....δε λέω που</p><p></p><p></p><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/mixanaki%20me%20omprela.0.jpg" border="0" /></p><br /><p> </p><p>THE END</p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-115493994506078335?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1154598403042491392006-08-03T02:45:00.000-07:002006-08-03T02:46:43.060-07:00<div align="justify">Χαθήκαμε βρε παιδιά. Μια η πολύ δουλειά που έχουμε, μια η χάλια διάθεση λόγω της απίστευτα πολύς βροχής, δε θέλει και πολύ.<br />Όλοι οι δρόμοι έχουν γίνει αγνώριστοι. Ακόμη και ο δικός μας που είχε φτιαχτεί μόλις ...πριν τους μουσώνες. Κρίμα τη χαρά που κάναμε όταν είδαμε πίσσα στο δρόμο...<br />Κάναμε σαν άνθρωποι που έβλεπαν πρώτη φορά αυτό το μαύρο πράγμα...το θαυματουργό...αααααααα πίσσααααααααααα!!!<br />Και όμως, όλα τα καλά έχουν ημερομηνία λήξης. Ειδικά στην Ινδία δεν προλαίνουν να αρχίσουν.<br />Στόπ.....γιατί να χαρείτε οτι έχτε ωραίο δρόμο? Ε? Κωλόπαιδα..ποιός σας είπε να χαίρεστε? Τώρα θα δείτε...<br />Πάρε και αυτή τη λακούβα πάρε και τη λάσπη....πάειιιι ο δρόμος.<br />Χτές του κάναμε τα 40 και το πήραμε απόφαση ..πως ο δρόμος..είχε τη δική του ιστορία....μακριά απο την Ινδία.(για να κάνει και ρήμα)<br />Καλά το θέμα δεν είναι εμείς...πάμε με αυτοκίνητο. Πάει λίγο το νεφρό στη φτέρνα απο τις λακουβες αλλά δεν πάθαίνουμε και τίποτα. Το θέμα είναι οι χιλιάδες Ινδοί που πάνε κάθε πρωί στη δουλειά τους, εργάτες συνήθως. Αυτοί οι άνθρωποι λοιπόν εκτός απο τα παιδάκια τους που κουβαλάνε στην πλάτη,πρέπει να περπατάνε και μέσα στο «δρόμο» αυτό.<br />Φυσικά ο δρόμος δεν έχει στα πλάγια του άσφαλτο..και όποιος ρωτήσει αν έχει πεζοδρόμιο θα πέσω κάτω απο τα γέλια! Έτσι έχουν εμάς με τα αυτοκίνητα που περνάμε και του κάνουμε λούτσα, έχουν και τις λάσπες, λακκούβες κτλ που μπαίνουν μέσα διαρκώς. Πολλά παιδάκια που βλέπω περπατάνε ξυπόλυτα σε όλη αυτή την κατάσταση.<br /><br />Το θέμα με τα αυτοκίνητα και τους πεζούς που τους κάνουν μούσκεμα όπως περνάνε, είναι μάλλον συνηθησμένο.Μια μέρα περνούσαμε δίπλα απο ενα άλλο αμάξι, πατάει ο Sadik σε μια λακκουβάρα...και ο άλλος είχε ανοιχτό παράθυρο..όχι δεν τον κάναμε μόνο μούσκεμα. Φορούσε και τουρμπάνι ο άνθρωπος και τον κάναμε απο πάνω ως κάτω..αγνώριστο. Αν δεν είχε κάνει ντους το πρωί, του το προσφέραμε απλόχερα εμείς.<br />Απο μούτρα, κεφάλι, παντελόνι...όλα..δε φαινόταν μιλάμε. Ντράπηκα τόσο πολυ..του λέω...ρε Sadik….τι κάνεις? Δεν έχουμε πει να προσέχεις τον κόσμο...<br />Για να πάρω την απάντηση του σκασμένου απο τα γέλια με το θέαμα Sadik..Me mum, not fault, his fault …open the window.<br />A..να σκάσει απο τη ζέστη δηλαδή ο άνθρωπος γιατί περνάει ο Sadik. Μήπως να κατέβουμε να τον πλακώσουμε κιόλας γιατί είχε ανοιχτό πάραθυρο...Που πα ρε...με ανοιχτό το παράθυρο ε????????<br />Πότε θα το φάμε το ξύλο με αυτό τον οδηγό δεν ξέρω αλλά θα μας κάνουν μαύρους!!!<br /><br />Δε μιλάω για τους ποδηλάτες και τους μοτοσυκλετιστές. Ορισμένοι απο αυτούς είναι απτόητοι..δε φοράνε καν κράνος για τη βροχή τουλάχιστον. Όχι οι ποδηλάτες καλέ....οι αλλοι...Έξω βρέχει ...αλλά...βρέχει όχι αστεία και κείνοι απτόητοι. Η βροχή στη μούρη, το παντελονοπουκάμισο λές και μόλις το έβγαλες απο το πλυντήριο και κέινοι πάνε στη δουλειά.Α, και τα παπούτσια..κλασσικά σαγιονάρα!Τι και αν η βροχή έχει κάνει όλους τους δρόμους ποτάμια? Και για να έχει να πάρει μοτοσυκλέτα..ε θα έχει να παρει και ενα κράνος ή ενα αδιάβροχο...ενα κλειστό παπούτσι..κάτι απο το σύνολο!<br /><br />Και ερχόμαστε στο αγαπημένο μου θέμα..τα αδιάβροχα και η ποικιλία χρωμάτων και σχεδίων. Δε μιλάμε φυσικά για κανονικά αδιάβροχα αλλά για ενα πράγμα σαν σακούλα που έχει γίνει μπουφάν και παντελόνι. Αλλά τα συνολάκια πολλά, ροζάκι, άσπρο, λιλά και ότι φανταστείς απο σχέδια. Με καρδούλες (ναι, ναι) με λουλουδάκια, με I love you so επάνω τους...<br />And the Oscar goes to…. σε ενα κύριο που φορούσε μια ολόκληρη κουρτίνα μπάνιου επάνω του με σχέδια σε ντους κτλ.!!!!!!<br />Ο κύριος κινητή ντουζιέρα απο όλες τις απόψεις!!<br />Ε σου λέει η γυναίκα του, που να κάθομαι να ράβω τώρα, πάρε την κουρτίνα απο το μπάνιο και καλή δουλειά!!!<br /><br />Οι δε ποδηλάτες, εντάξει τι να κάνουν οι κακόμοιροι? Τι κουρτίνα να φορέσεις, τι ολόκληρη εξάρτηση, όταν πηγαίνεις με την φανταστική ταχύτητα των 5 χμ, τι να πρωτοσώσεις???Στάζουν απο κάτω ως πάνω.<br />Σήμερα όμως είδα τον καλύτερο. Ένας ποδηλάτης είχε πιάσει ενα φορτηγό απο το μουσαμά (απο την πίσω πλευρά) και τον πήγαινε ο φορτηγατζής!!!Αμα τον έπιανε όμως δε θέλω να ξέρω τι θα τον έκανε με 1 ευρό τη βενζίνη!!!!Είμαι σίγουρη πως αν ο φορτηγατζής έχει καθημερινό δρομολόγιο, ο ποδηλάτης τον παραφυλάει και πάει απο πίσω κάθε μέρα!!Καμιά μέρα θα πάρει και παρέα.<br />Παιδιά ελάτε...κερνάω κούρσα..και θα δούμε καμιά δεκαριά πίσω απο το φορτηγό να έχουν γραπώσει το μουσαμά.<br /><br />Ο δε υπάλληλος που βλέπουμε κάθε μέρα κάτω στο πάρκινγ του γραφείου μας και προφανώς δουλεύει στο κτίριο, βρήκε πως οι σακκούλες έχουν πολλές χρήσεις. Τις προάλλες τον είδαμε να την έχει βάλει σαν καπέλο, μέχρι κάτω. Καλυμένος όλος...και ξυπόλητος!Και το θέμα δεν είναι πως είχε βάλει σακούλα αντί για αδιάβροχο κτλ , το θέμα είναι..πως σε όλους φαίνεται φυσιολογικό!!<br /><br />Αυτή είναι η πραγματικότητα που βλέπουμε κάθε μέρα. Καμιά μέρα γελάς με τα τεχνάσματα που βλέπεις αλλά άλλες φορές λές...είναι δυνατον να υπομένουν κάθε χρόνο τα ίδια.?Είναι???<br /><br /><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-115459840304249139?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1153456110894278682006-07-20T20:58:00.000-07:002006-07-20T21:28:30.923-07:00Καλημέρα παιδιά. Πολύ γουστάρω που κάνω τη δική μου επανάσταση και κάνω post στο blog όποτε θέλω. Διότι οι ιθύνοντες είναι τόσο ηλίθιοι που δεν έχουν κλειδώσει όλο το σύστημα. Ε, μη μας πουν ότι πάμε να φιμώσουμε και τον κόσμο. Απλά δεν μπορούμε να δούμε κάνενα άλλο blog, μαζί και το δικό μου. Επειδή όμως εμείς είμαστε Ελληνάρες...μου έστειλε τα σχόλια σας η κολλητή μου!!<br />Σήμερα το θέμα ξαναπαρουσιάζεται στην εφημερίδα και λένε όχι μόνο πως ούτε καν σκέφτονται να ξαναανοίξουν τα blogs στον κόσμο αλλά.... θα ποινικοποιήσουν ορισμένα απο τα σχόλια στα blogs αν τα σχόλια αυτά δεν είναι καλά.!!! Και μάλιστα είπαν πως θα είναι καλύτερα ο κόσμος που γράφει στα blog να διατηρήσει την ανωνυμία του για να μην υποστεί τις συνέπειες. Δηλαδή να κρυβόμαστε πίσω απο την ανωνυμία και να λέμε τα κακώς κείμενα της Ινδίας με το φόβο μήπως και μας βάλουν φυλακή...<br />Ωραία αντιμετώπιση, δε λέω...για το 1930..όχι για το 2006!!Σε μια χώρα που ξαναλέω κραυγάζει πως είναι δημοκρατική. Όπου σταθείς και όπου βρεθείς αυτό λένε συνέχεια.<br />Και όμως...θα είναι η τρίτη χώρα μετά την Κίνα και το Ιράν, που δε νομίζω να έχουν δημοκρατία, που θα μπορεί να συλλάβει κόσμο λόγω ενός σχόλιου στο blog.<br />Και ναι, η μορφή της δημοκρατίας μπορεί να αλλάζει με τον καιρό και να μην είναι η ίδια όπως στην Αρχαία Ελλάδα...αλλά εδώ μιλάμε για πλήρη παραμόρφωση της ουσίας της δημοκρατίας. Και μετά απο όλο αυτό τον πανικό..ήρθε και η ποινικοποίηση να μας αποδείξει ακριβώς αυτά που λέω παραπάνω.<br />Καλά...εγώ σας χαιρετώ απο τώρα!Θα είμαι η πρώτη που θα εφαρμοστεί ο νόμος μετά απο τόσα που τους έχω "σούρει" περι καθαριότητας κτλ!!<br />Και δεν καπνίζω κιόλας να μου φέρνετε τσιγάρα στη φυλακή!!<br /><br />Κατά τα άλλα εδω η ζωή συνεχίζεται όπως και πριν. Με τις βροχές δεν έχω καταλάβει πως είναι καλοκαίρι και καθόλου δε μου αρέσει. Με τις βομβιστικές επιθέσεις και τις συνεχείς απειλές..έχω καταλάβει πως δεν είμαι ασφαλής πουθενά και επίσης καθόλου δε μου αρέσει. Οι απειλές τους μιλάνε ακόμη κ για το Taj Mahal που θέλαμε να επισκεφτούμε πριν φύγουμε. Αυτή λοιπόν είναι η δημοκρατία? Οι τρομοκράτες να μπορούν να απειλούν τον κόσμο, να είναι ακόμη ελεύθεροι και σε εμάς τους υπόλοιπους να κλείδώνεται ο λόγος! Αν αυτή είναι η δημοκρατία τους τότε σύμφωνα με τα δικά μου δεδομένα μόλις συνειδητοποιώ ότι βρίσκομαι στη μεγαλύτερη δικτακτορία του κόσμου!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-115345611089427868?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com18tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1153196344565890712006-07-17T21:06:00.000-07:002006-07-17T21:19:04.586-07:00Καλημέρα στους απανταχού Έλληνες...που μπορούν να διαβάσουν αυτό το blog διότι εμείς απο χτές και με απόφαση της Δημοκρατικής Κυβέρνησης της Ινδίας, δεν μπορούμε.<br />Ο λόγος απλός. Πολύς κόσμος έμπαινε στο blog του και κατηγορούσε την Ινδική κυβέρνηση πως δεν έκανε τίποτα όχι μόνο να αποτρέψει αλλά ούτε καν να βρεί τους υπαίτιους των 7 βομβιστικών ενεργειών.<br />Έτσι οι αρμόδιοι της μεγαλύτερης Δημοκρατίας του Κόσμου όπως συχνά λένε (δηλ της Ινδίας), απόφάσισαν να "κλειδώσουν" όλα σχεδόν τα blog απο τα οποία ο κόσμος μπορεί να πει την άποψη του.<br />Τι δημοκρατία είναι αυτή (και μάλιστα η μεγαλύτερη) που "κλειδώνει" το λόγο του λαού της δεν μπορώ να καταλάβω όπως δεν μπορώ να καταλάβω χιλιάδες συμπεριφορές σε αυτή τη χώρα.<br />Ελπίζω πως θα γίνει μεγάλο θέμα απο τα ΜΜΕ και θα ανασταλεί η απόφαση.<br /><br />Διότι η Δημοκρατία όπως τη μάθαμε εμείς είναι εντελώς διαφορετική και ας μην είναι η μεγαλύτερη στον κόσμο....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-115319634456589071?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1152679856841770152006-07-11T21:19:00.000-07:002006-07-11T21:50:56.870-07:00<div align="justify">Φαντάζομαι πως τα άσχημα νέα για τις βομβιστικές επιθέσεις στη Βομβάη έχουν ήδη φτάσει στην Ελλάδα. Είναι πολύ άσχημο να ζεις σε μια χώρα με ενα γενικά φιλήσυχο λαό και να ακούς ότι σκοτώνεται κόσμος που γυρνάει απο τη δουλειά του.</div><div align="justify">Ειδικά οι πρώτες εικόνες που έδειξε η Ινδικη tv σου προκαλούσαν σοκ καθώς επέμεναν να κάνουν ζούμ στα πρόσωπα των νεκρών που ήταν στην κυριολεξία ¨πεταμένοι¨στις ράγες απο την έκρηξη.</div><div align="justify">Και σε κάνει να αναρωτιέσαι τι είδους άνθρωποι μπορεί να κάνουν κάτι τέτοιο? Να βλέπουν όλους αυτούς τους ανθρώπους να τρέχουν να σωθούν, να αιμοραγούν και να αισθάνονται οτι έχουν καταφέρει κάτι.</div><div align="justify">Απο την άλλη ακούς το Cnn και σου έρχεται να σπάσεις την τηλεόραση όταν ακούς την εμμονή του τηλεπαρουσιαστή να συνδέσει τις εκρήξεις με την Αλ κάιντα και απο την άλλη πως η Νέα Υόρκη είναι σε συναγερμό εξαιτίας των βομβιστικών επιθέσεων στην Ινδία</div><div align="justify">Νισάφι πια! Πότε θα καταλάβουν πως δεν γυρίζουν όλα γύρω απο την Αμερική?</div><br />Αι στο καλό!Αντί να δούνε πως θα βοηθήσουν την Ινδία απέναντι στην τρομοκρατία που κυριολεκτικά πρέπει να ζούμε με το φόβο κάθε μέρα και παντού στη χώρα, εκείνοι το χαβά τους! Όλα σε σχέση με την Αμερική.<br /><br />Σήμερα όλη η χώρα είναι μουδιασμένη. Κανείς δεν ξέρει γιατί και ποιός το έκανε αυτό!<br />Χτες το βράδυ πάντως είδα μια σκηνή που μου θύμισε πως είμαστε ακόμη άνθρωποι. Είχε βγεί<br /><div align="justify">έξω ο κόσμος της Βομβάης και έδινε σε όσους ανθρώπους περνούσαν , νερό σνάκ, ακόμη και κανονικό φαγητό. Και αυτό γιατί μετά τις επιθέσεις προσπαθούσαν να πάνε σπίτι όλοι κ έγινε ένα τεράστιο κυκλοφοριακό κομφούζιο. Απαγόρεψαν και την κυκλοφορία σε μέσα μαζικής μεταφοράς οπότε ο κόσμος δεν μπορούσε να πάει σπίτι του.</div>'Ετσι πολλοί άνθρωποι ήταν ¨παγιδευμένοι¨κάπου μακριά απο το σπίτι τους.<br /><br />Ας ελπίσουμε πως θα σταματήσει αυτό το κακό!<br />Μια απο τις πιο μαύρες μέρες της Ινδίας.................<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-115267985684177015?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1152595309253349522006-07-10T21:52:00.000-07:002006-07-10T22:21:49.276-07:00Καλημέρα σε όλους. Τι καλή μέρα δηλαδή, αν οι καλές μέρες ξεκινάνε με τόσα νεύρα..<br />Όχι δεν έγινε τίποτα. Απλά είναι μια συνηθισμένη καθημερινή στην Ινδία. Με τα συνήθη..εγώ σου λέω αυτό..εσύ ακούς κάτι άλλο..τις περισσότερες φορές δε, ακούς ότι θες!<br /><br />12.00 το βράδυ χτές λαμβάνω ενα μύνημα στο ινδικό κινητό απο τον οδηγό μας πως είναι άρρωστος. Οκ. Σκέφτομαι θέλει να ξέρω το παιδί, έχει την ορμή της ανακοινώσεως. Δε μου λέει τίποτα ότι πχ αύριο δε θα έρθω κτλ. Μάλλον έπρεπε να το καταλάβω απο τα συμφραζόμενα.<br />8.30 σήμερα το πρωί. Περιμένω να έρθει ο Sadik να πάμε στη δουλειά όπως κάθε μέρα, περιμένω, περιμένω, περιμένω....καταλαβαίνω πως ή θα έχει λάστιχο και φυσικά δεν πήρε τηλ να μας το πεί, ή έχει πεθάνει κανας συγγενής, φίλος, γείτονας κτλ ή απλά το χτεσινό μύνημα σήμαινε...σήμερα δε θα έρθω.<br />Και γιατί δεν το έγραψε στο μύνημα χτές αντί να μου πει ότι είναι πολύ άρρωστος???ΕΛΑ ΝΤΕ!!!<br />Αυτό τον παραλογισμό στη σκέψη τους για τα ποιό απλά πράγματα δε θα τον καταλάβω ποτέ μου όσο καιρό και να μείνω εδώ!!!Παράδειγμα μόλις χτεσινό. Πάμε με το Γιάνη να βγάλουμε φωτογραφίες για τη Visa μας που λήγει και πάμε σε ενα μαγαζί..1χ2!!Τόσο μικρό και στενό.<br />Ο φωτογράφος στη μια πλευρά του μαγαζιού και η κοπέλα που πληρώνεις απέναντι ακριβώς. Ο ενας μπορεί να πιάσει το χέρι του άλλου, τόσο κοντά είναι.<br />Και πάμε να πληρώσουμε για να πάμε μετά στο φωτογράφο για να βγάλουμε τη φώτο. Πληρώνουμε...και κάνουμε...1 βήμα...μετρημένο έτσι? και του λέμε θέλουμε μια φώτο για Visa..και τι μας λέει? Την απόδειξη!!!!!!!<br />Ρε χριστιανέ(τρόπος του λέγειν)..τώρα δε μας είδες που πληρώσαμε και μας έδωσε την απόδειξη??Δίπλα σου είναι η κοπέλα....όχι...την απόδειξη, δεν ξέρω τίποτα!Είπα να τη φτύσω και του την κολλήσω στο μέτωπο όπως κάνουν στα πανηγύρια με τα λεφτά, αλλά τελευταία στιγμή επικράτησε η λογική του Γιάννη, γιατί η δική μου με έχει εγκαταλείψει καιρό τώρα!!!!<br />Αυτή λοιπόν την παράλογη λογική δεν μπορώ να την αντέξω μάλλον άλλο.<br /><br />Έτσι σήμερα αφού περίμενα κάτω φορτωμένη να έρθει κάποιος να με πάρει να παω στο γραφείο...λέω να πάρω τηλ τον Sadik να δω τι θα μου πει. Ο νόμος του Μέρφυ όμως αν είχε πατρίδα θα ήταν απο την Ινδία. Όλα τα στραβά μαζί, δεν είχε λεφτά η κάρτα του κινητού μου. Οπότε πάω επάνω, βγάζω το laptop μου απο τη θήκη κτλ και αναγκάζομαι να συνδεθώ στο internet για να πάρω ενα τηλ κ να πάω στη δουλειά μου.<br />Φυσικά ο Sadik μου λέει πως είναι άρρωστος...αρα..πρέπει να μείνω και γω σπίτι?<br />Και φυσικότατα...δεν το είχε πει σε κανένα άλλο οτι δεν μπορεί να έρθει να με πάρει.<br />Η ορμή της ανακοινώσεως πως δεν είναι καλά σταμάτησε σε μένα. Δεν έκανε τον κόπο να το πει κ στο γραφείο του ώστε να μου στείλουν άλλο αμάξι.<br /><br />Αποτέλεσμα..ήρθε κάποιος στις 930...!!!Και γω έφτασα στις 10. Τι και αν περίμενα τηλ στις 9 στο γραφείο????Και εννοείται πως κανείς δεν με πήρε να μου ζητήσει ενα συγνώμη ...έτσι ρε παιδί μου για το γαμώτο.<br /><br />Και καλά θα πει κανείς, πως κάνεις έτσι?<br />Μια φορά έτυχε!!!(θα πει κάποιος που δεν έχει έρθει ποτέ Ινδία)<br />Το θέμα είναι πως αυτό συμβαίνει απο τις 30 μέρες....τις 25 τουλάχιστον!!!!<br /><br />Νεύρα τεντωμένα και πως να ξεκινήσει καλά η μέρα?<br />Απλά σκέφεσαι...Ινδία είναι...υπάρχουν και χειρότερα!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-115259530925334952?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1150195687869760712006-06-13T03:38:00.000-07:002006-06-13T03:50:52.430-07:00Όλο λέω να κάτσω και να γράψω 2 κουβέντες και όλο καταπιάνομαι με κάτι άλλο. Η δουλειά είναι πάρα πολύ και όταν φεύγω απο το γραφείο το μόνο που θέλω είναι να κάαααααααααααααααατσω.<br />Αυτός ήταν ο λόγος που και πάλι εξαφανίστηκα.....όχι δεν πνιγήκαμε μέσα στους μουσώνες.<br />Σας είπα????’Άρχισαν οι pro-monsoons...και τους δέχτηκα με μεγάλη ευχαρίστηση μέχρι που μου υπενθύμισαν πως θα είναι πολύ δύσκολο να φύγω για Ελλάδα ειδικά τον Αύγουστο. Συνήθως γίνεται μεγάλος χαμός στα αεροδρόμια γιατί πολλές πτήσεις αναβάλλονται η μία μετά την άλλη. Και το αεροδρόμιο της Βομβάης είναι ενα μέρος που κανείς δε θα ήθελε να κάτσει παρά μόνο για check –in ώστε να φύγει. Έτσι κάθε φορά που έχει μουσώνες...γίνεται Ο χαμός.<br /><br />Και δεν έχουν αρχίσει τα καλά ακόμη. Συγκεκριμένα μου είπαν πως....τον Ιούλιο είναι οι πιο heavy μουσώνες και τον Αύγουστο δεν υπάρχει μέρα που να βλέπεις τον ήλιο. Και μ’αρεσει που όταν φεύγαμε απο Ελλάδα μας έλεγαν όλοι....αχ τυχεράκηδες...Ινδία , καρύδες, relax, ήλιος, μπάνια...Απο όλα αυτά μόνο τις καρύδες θα λέω ότι είχα στάνταρ όλο το χρόνο!!!<br /><br />Η βροχή λοιπόν ξεκίνησε το Σάββατο. Αλλά δεν είναι απλή βροχή. Είναι κάτι ανάμεσα σε μπόρα και αέρα που όχι λυσσομανά αλλά...σκυλολυσσομανά (δεν ξέρω αν υπάρχει ούτε ως έκφραση!). Στην αρχή λές μπόρα είναι θα περάσει, αμ δεν είναι. Χαμός γίνεται έξω. Είσαι στο παράθυρο και φέρνει με τόση ορμή τη βροχή ο αέρας που λές...ουπς...Οκ.....δεν ξανακάθομαι στο παράθυρο..νομίζεις πως θα μπεί μέσα, τέτοια ορμή έχει..<br /><br />Αυτό έχει γίνει απο το Σάββατο άλλες 2 φορές συνολικά. Και βγαίνουμε στο δρόμο το επόμενο απο τις βροχές πρωί και γίνεται το ΕΛΑ να δεις. Ενας κύριος καθάριζε τα φρεάτια με το χεράκι του, χωρίς γάντι (το έχω δει και Ελλάδα) και φυσικά χωρίς κανένα άλλο εργαλείο. Τι πίστευε πως θα καθαρίσει μόνο με το χέρι του δεν ξέρω,αλλά ορισμένες φορές έχει αξία μόνο η προσπάθεια.<br /><br />Τις προάλλες πήγα επιτέλους στο γιατρό να δεί τι γίνεται με το λαιμό μου και δεν μπορώ να ησυχάσω απο τα φλέμματα. Άλλη μια φορά που «ρίξαμε» τους Ινδούς χωρίς να το θέλουμε. Ζητήσαμε ενα γιατρό στη reception του νοσοκομείου και μας πήγαν κατευθείαν μέσα. Περίμεναν απο έξω τουλάχιστον 10 άτομα αλλά κανείς δεν είπε παρεξηγήθηκε που μπήκαμε εμείς πρώτοι.(κάντο αν θές και σε μας αυτό...και να είσαι και Ινδός...τι ξύλο έχεις να φας απο την κυρα- κατίνα που γιατί αυτή περιμένει απο τις 7 το πρωί και να ρθεις εσύ να της πάρεις τη θέση...που παλιο-αλλοδαποί παίρνετε το ψωμί απο το στόμα μας..και άλλα τέτοια κολακευτικά και φιλόξενα , μη ρατσιστικά σχόλια )<br />Μπορεί και να περίμεναν τους άλλους γιατρούς (υπήρχαν και άλλες πόρτες απο άλλους γιατρούς εκει) αλλά εμείς μπήκαμε χωρίς να περιμένουμε καθόλου.<br /><br />Πάμε μέσα που λέτε και ήταν ενας πολύ συμπαθητικός κύριος ετών 60 και άνω ο οποίος σύμφωνα με ότι έλεγε το επώνυμο του προερχόταν απο την τοπ κάστα της Ινδίας( πολλές φορές το επώνυμο των Ινδών κάνει αναφορά στην κάστα του, αυτό γίνεται ως επι τω πλέιστον με τις καλές κάστες ). Πως αλλιώς μπορούσε άλλωστε να γίνει γιατρός?<br />Ο γιατρός ήταν ευγενικότατος και φυσικά δε διανοήθηκε να μου σηκώσει την μπλούζα για να με εξετάσει. Μάλιστα είπε στο Γιάννη πως επιβάλεται να είναι μέσα στην εξέταση μου.Μου θύμησε την Ελλάδα....;-) .....το τι χέρι βάζει ο γιατρός δε λέγεται!!..και βήξε...και πιάνει..και ξαναβήξε...και ξανά...Εδώ αυτά κομμένα..<br />Ο σύζυγος μέσα και ποτέ το χέρι κάτω απο την μπλούζα!!Αμ πως???<br />Μετά αποφάσισε πως δε μου βρήκε τίποτα αφού με ακροάστηκε..και μου λέει άνοιξε να δούμε λαιμό. Απο τη μια είχα το νου μου να δείχνω cool και απο την άλλη το μάτι μου ήταν στο γιατρό να δω αν το ξυλάκι που θα μου ακουμπήσει στη γλώσσα να δεί το λαιμό μου..ήταν πολλαπλής χρήσης!! Ευτυχώς ήταν μιας χρήσης. Και παίρνει το φακό και έρχεται...τι είπατε? Φακό???<br /><br />Ρε παιδιά...τη γεννήτρια που έχει πρόβλημα και κόπηκε το ρεύμα θα δεί ή το λαιμό μου? Μήπως ήθελε να γίνει μεταλλωρύχος μικρός και βγάζει το άχτι του? Γιατί αν δεν έβρισκε τίποτα τον έβλεπα πως ήταν έτοιμος να βάλει το κράνος με το φωτάκι και να χωθεί στο λαιμό μου...<br /><br />Φακό και αν θές...δε βαριέσαι..μπορεί να βλέπει πιο πολλά απο κείνο το μικρό ματσούκι που έχουμε εμείς στην Ευρώπη..να μαστε σίγουροι σου λέει..και αχρείαστος να είναι ο φακός άμα έχει καμιά διακοπή τον πέρνουμε απο το λαιμό του ασθενούς και τον χρησιμοποιούμε καταλλήλως!<br /><br />Ναναι καλά ο άνθρωπος μου έγραψε 3 σιρόπια...Ayredic!!Ε δηλαδή ο νόμος του Μέρφυ ρε γαμώτο σε όλο του μεγαλείο....Δεν ήθελα να πάρω τα σιρόπια τους και μου έγραψε 3 και χάπια μαζί.. Ένα κατεβατό....Χάρη δεν είχα δεί το σχόλιο σου στο προηγοούμενο post και έτσι την πάτησα. Μάλλον το έχουν καθιερώσει να δίνουν τουλάχιστον 3-4 φάρμακα. Σου λέει αν δεν δουλέψει το ένα θα δουλέψει το άλλο...Αν τα πήρα....? τα πήρα και δεν είπα και τίποτα...<br />Τι θα έκανα δηλ? Με πονούσε ο λαιμός και δεν μπορούσα να ησυχάσω...<br />Σε 4 μέρες όμως μου πέρασαν όλα..όπως μου είπε ο κύριος γιατρός- μεταλλωρύχος!!!<br /><br /><br />Αυτές τις μέρες έχω πάρα μα πάρα πολύ δουλειά και είχαμε και προβλήματα με το δίκτυο μας γιαυτό και έκανα πολλές μέρες να ενημερώσω το Blog μας..και απο δώ και πέρα που είναι και καλοκαιράκι μάλλον θα το ενημερώνω ..όχι και τόσο συχνά..<br /><br />Θα αρχίσουν οι βροχές και δε θα μπορούμε να πάμε πουθενά οπότε τέρμα οι περιπέτειες για λίγο.<br />Βέβαια Ινδία είμαστε...ποτέ δεν ξέρεις πότε θα σε βρεί η περιπέτεια..<br />Ποτέ......???????<br /><br />Ps. Μέχρι σήμερα 12 του μηνός δεν έχει ξαναρίξει σταγόνα. Είναι λέει πολύ παράξενο και δεν έχει ξανασυμβεί να μην έχουμε ακόμη μουσώνες. Οι πρώτες βροχές δεν ήταν τίποτα...Μάλλον έστειλα τους μουσώνες στην Ελλάδα για το τριήμερο..χεχε, να μην είμαι η μοναδική ρε παιδιά!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-115019568786976071?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com12tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1147933981684333852006-05-17T23:29:00.000-07:002006-05-17T23:33:01.700-07:00<div align="justify">Ορισμένες φορές αναρωτιέμαι αν σαν άνθρωπος ζητάω πολλά απο τη ζωή μου. Στη συγκεκριμένη φάση και ιδιαίτερα χτές. Το μόνο που ζητούσα ήταν ενα φάρμακο για τα φλέμματα (sorry!!) που μου δημιούργησε η γρίπη και τα a/c τόσο καιρό και δεν με αφήνουν να κοιμηθώ.<br />Οι γιατροί έχουν απεργία σε όλη τη χώρα (δίνουν 50% των θέσεων στις ιατρικές σχολές σε κατώτερες κάστες ανεξαρτήτως βαθμού και οι ανώτερες κάστες έχουν εξαγριωθεί..για να μαθαίνουμε και νέα!)και έτσι πρέπει να πάω να πάρω σιρόπι απο μόνη μου.Ναι αλλά τι σιρόπι και απο που? Αυτό αν το πεις σε κάποιον στην Ελλάδα θα γελάει 20 μέρες. Είναι το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο. Για έλα απο δω όμως να δείς πως είναι.<br /><br />Λέει ο Γιάννης, να πάμε στο φαρμακείο που είναι κοντά στο σπίτι μας.<br />- Ποιό, εκείνο που είχαμε πάει τότε για το εμβόλιο 30 φορές και δεν έγινε η δουλειά μας?<br />- Ναι<br />- Αποκλείεται, δε μου άρεσαν και δεν τους εμπιστεύομαι, αν μου δώσουν άλλα αντι άλλων?<br />- Δεν υπάρχει περίπτωση, είναι το πιο ωραίο και μοντέρνο φαρμακείο που έχουμε δεί. Σαν την Ελλάδα<br />- Ε, δεν μπορώ να πω. Σε αυτό εχείς δίκιο, αλλά το άλλο που είχαμε δεί στο κέντρο μου άρεσε καλύτερα<br />- Το παλιό? Είσαι καλά? Ποιος ξέρει τι φάρμακα έχουν εκεί<br />- Ναι αλλά ο κύριος ήξερε, ήταν φρμακοποιός. Ο άλλος μου φάνηκε κομπογιανίτης...<br />- Δεν το συζητώ, θα πάμε στο καλό φαρμακείο κοντά στο σπίτι μας.<br /><br />Ε, δεν πείσθηκα αλλά τι να κάνω? Ασε που σε όλο το δρόμο αναρωτιόμουν και έσπαγα το κεφάλι μου..πως λένε φλέμματα στα Αγγλικά?<br />Σταματάμε λοιπόν στο φαρμακείο και πάμε μέσα όπου βρισκόταν ο αγαπητός κύριος που το έχει. Αυτή τη φορά ξέχασε μόλις μας είδε να βάλει την άσπρη μπλούζα..(έχω και άσπρη μπλούζα..πάμε μια βόλτα?) και έμεινε με το καρώ πουκάμισο (κλασσική αξία στην Ινδία)<br /><br />Αρχίσαμε να του λέμε τι θέλω με μια περιγραφή πολύ αηδιαστική!Δεν ξέραμε τη λέξη στα αγγλικά και του λέγαμε..θέλουμε κάτι..όχι για το βήχα...αλλά για αυτά που προκαλούνται απο το βήχα...Και κείνοι μας έβγαζαν κλασσικά σιρόπι για βήχα..<br /><br />Πάλι εμείς...όχιιιιιιι για βήχα...και να τους εξηγώ σαν την παντομίμα...Τους λέω σε κάποια φάση...Ήμουν κρυωμένη και τώρα κάνω πολύ...spit!!Αυτό ήταν το καλύτερο που μπορούσα να κάνω..<br /><br />Βέβαια, τους ρωτούσαμε..καταλάβατε? Ναι μας έλεγαν και δώστου να μας βγάζουν σιρόπια για το βήχα...Σε κάποια φάση βλέπω ότι βγάζει μπουκάλια που καταρχήν δεν είναι γυάλινα..Πάω πιο κοντά και βλέπω επάνω να γράφει...Ayrvedic…Αυτό εκτός απο μασάζ είναι ολόκληρη επιστήμη εδώ! Είναι διάφορα φάρμακα απο βότανα και φυσικά προϊόντα. Τα οποία σε καμία άλλη χώρα δε θα είχα πρόβλημα να δοκιμάσω αλλά όχι εδώ. Ασε που ορισμένα απο αυτά έχουν βγεί και στην Ευρώπη και έχουν έρθει πίσω γιατί δεν είχαν καμία έγκριση.Στην Ινδία έχουν πεθάνει και κάμποσοι πίνοντας βοτάνια Ayrvedic.(αυτά τα διάβασα όλα στο internet!) Θόλωσε το μάτι μου....<br />Του λέω, δεν το θέλω<br />- Why Madam? You don’t believe in ayrvedic?<br />- Οχι καλέ μου...πιστεύω εις μια Glaxo…κτλ κτλ, κάτι που ξέρω!!!<br />Και δώστου να βγάζει...και ξαναβλέπω το μπουκάλι το πλαστικό και βλέπω μια φαρμακευτική εταιρεία Ινδική. Α., όσο πάει γίνεται καλύτερο<br />- Δεν έχετε καμία δυτική εταιρεία?<br />Με κοιτάει με δυσπιστία, λες και κοιτάει αριανό που μόλις προσγειώθηκε! Δεν μπορεί να πιστέψει ότι </div><div align="justify">1) δεν πιστεύω στο Ayrvedic (αν είναι δυνατόν!! Αυτή τη θαυματουργή επιστήμη που την ξέρει όλος ο κόσμος!) και </div><div align="justify">2) δεν διανοούμαι να πάρω φάρμακα απο τις έγκριτες κατα τα άλλα φαρμακευτικές εταιρείες της Ινδίας που τις ξέρει μόνο η μάνα τους!!</div><div align="justify"><br />-No madam…No western company….(Τρελή είσαι κοπέλα μου..σκέφτεται, δε λες που έχω και αυτά τα φάρμακα..μου θες και δυτικά φάρμακα..όχι όπως ήξερες, όπως βρήκες!!!)Αλλά να πω όχι στο Ayrvedic ήταν μαχαίρι στην καρδιά του (λέγε με και) φαρμακοποιού!Έπεσα στα μάτια του ρε παιδί μου!<br />Απο την άλλη εγώ τον κοιτούσα απορημένη που περιμένει να πάρω Ινδικό φάρμακο. Εδώ ακόμη και οι Ινδοί προτιμούνε νερό που φτιάχνει η Coca-Cola (αυτό το ξέρατε?) παρά τα ντόπια....σιγά μην δοκιμάσω εγώ τα φάρμακα τους και να τραγουδάω μετά απο ένα μισάωρο...Στον άλλο κόσμο που θα παςςςςς<br /><br />Τι το κρατάνε το ρημάδι για φαρμακείο και δεν το τσιμεντώνουν????Είναι και φθηνό το τσιμέντο εδώ , να θυμηθώ να τους φέρω ένα σακί οταν ξαναπεράσω!<br />Πάλι καλά που δεν είχε stand by κανα guru να τον φέρει να με διαβάσει να μου φύγουν μονομιάς τα πάντα. Τον είχα ικανό!<br /><br />Δεν πίστεψα πως πάλι έπεσα στην παγίδα και πήγα σε ενα φαρμακείο που ποτέ δεν είχε αυτό που θέλω μόνο και μόνο επειδή φάινεται δυτικό!!<br />Τελικά και δεν πήρα ότι ήθελα και για τρελή με πέρασαν και σε γιατρό δεν μπορώ να παω επειδή έχουν απεργία!!!<br /> Viva India…και συ και τα φαρμακεία σου!!!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-114793398168433385?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1147841802705940642006-05-16T21:55:00.000-07:002006-05-16T21:56:42.730-07:00<div align="justify">Η χτεσινή ημέρα ήταν το κάτι άλλο. Ενώ είχε πάει 5 το απόγευμα και έλεγα τι καλά σε λίγο πάμε σπίτι(γιατί το γρουσούζεψα μου λέτε?), ξαφνικά κλείνουν τα πάντα. Τα Pc, τα a/c, τα φώτα..όλα.Και ενώ περιμένουμε να ακούσουμε τη βοή σαν απο τρένο (λέγε με και γεννήτρια), δεν ακούγαμε τίποτα! Η γεννήτρια άργησε μια μέρα...κοινώς η γεννήτρια έκαψε φλάντζα!<br />Δεν το πίστευα!!!!!!Αυτά δε γίνονται ούτε στο Μητσοτάκη.<br />Πάμε να δούμε τι έγινε με τη γεννήτρια, τίποτα. Δεν έπαιρνε μπρός. Γαμώ την τύχη μου, τη ζέστη μου και όλα τα κουνούπια της Ινδίας μαζί!<br />Τώρα???Αρχίζουμε και παίρνουμε τηλέφωνα. Όποιον μπορούμε. Τον ηλεκτρολόγο της γειτονιάς σας, τον κύριο που μας πούλησε τη γεννήτρια, τον κύριο που μας πούλησε το σύστημα για τα κομπιούτερ. Δεν δούλευε τίποτα και έπρεπε να φέρουμε κάποιον για να δουλέψει κάτι!!<br />Καταρχήν να εξηγήσω πρώτα. Στην Ινδία δεν πρέπει να τηλεφωνήσεις μόνο. Πρέπει να τηλεφωνήσεις και στο σωστό πρόσωπο. Δηλ τηλεφωνείς στην εταιρεία απο την οποία πχ έχεις αγοράσει τη γεννήτρια...και λές.<br />- Καλησπέρα, τηλεφωνώ απο την Τάδε εταιρεία και θα ήθελα να μιλήσω σε κάποιον σχετικά με την γεννήτρια που μας πουλήσατε.<br />- Ποιός σας την πούλησε?<br />- Εσείς<br />- Εμείς ..ποιοί εμείς?<br />- (θέλει να του πω τον πρόεδρο της εταιρείας μαζί με τους σύμβουλους)??...ε...η εταιρεία σας...εκεί που δουλέυετε...η εταιρεία της οποίας το τηλέφωνο σηκώσατε και μιλάμε!!!!<br />- Ναι αλλά ποιός σας πούλησε τη γεννήτρια??<br />- Δε θα συννενοηθούμε σήμερα......Δεν ξέρω καλέ μου άνθρωπε, δε θυμάμαι, δεν έχετε συνεργείο συντήρησης???<br />- Σιωπή.............<br />- Ναι??<br />- (ακόμη σκέφεται...λες να νομίζει πως τον έβρισα ή έχει άγνωστη λέξη? Το συνεργείο να είναι η άγνωστη λέξη ή η συντήρηση?)<br />- Συγνώμη, θέλετε να κοιτάξω το συμβόλαιο και να σας πω ποιος το υπέγραψε?<br />- Το όνομα...<br />- Καλά κρασιά..και γω αυτό είπα...περιμένετε μια στιγμή<br />Βρίσκω το όνομα επιτέλους και του το λέω<br />- Μπορώ να μιλήσω τώρα στον κύριο αυτό?<br />- Δεν είναι εδώ...<br />- (Χαρακίρι)...έχει κάποιο κινητό που θα μπορούσα να τον πάρω?<br />- Όχι<br />- Ωραία, και μεις τι πρέπει να κάνουμε τώρα? Θα αργήσει να έρθει?<br />- Δεν ξέρω...<br />- (το χάος) ήθελα να ήξερα γιατι τον έβαλαν εκεί αφού απο αυτά που ακούει καταλαβαίνει τα μισά και στα υπόλοιπα η απόκριση είναι..οχι και δεν ξέρω...<br />Τελικά δεν ξέρω πως (δια μαγείας μάλλον)...βρίσκουμε τον υπεύθυνο ο οποίος είναι ταυτόχρονα πωλητής και συντηρητής.Συνεργείο μάλλον δεν υπάρχει και απο ότι κατάλαβα ακόμη ψάχνει την έννοια της λέξης ο κύριος στο τηλέφωνο. Ως δια μαγείας απέκτησε και κινητό ο πωλητής (που δεν είχε!!). Και όταν επιτέλους τον βρήκαμε μας λέει...έρχομαι. Αυτό όμως σημαίνει πολλά...σημαίνει...είμαι στο δρόμο, ντύνομαι και έρχομαι σε μια ώρα, θα έρθω όταν μου καπνίσει....θα έρθω αλλά δεν ξέρω σε ποιά ζωή.<br /> Επειδή όμως εμείς τον θέλαμε να έρθει σε αυτή τη ζωή (γιατί ως γνωστόν οι Ινδοί πιστεύουν ότι έχουν σύνολο 7 ζωές ενώ εμείς οι ταπεινοί Έλληνες μόνο μία και τη σπαταλάμε να περιμένουμε τους Ινδούς ), του ζητήσαμε να είναι λίγο πιο σαφής. Σε μια ώρα λέει...Αυτό σημαίνει μιάμισι με 2 ώρες...<br />Αυτό ακριβώς έγινε και με τους υπόλοιπους που περιμέναμε..Καλά ο ένας ξεπέρασε κάθε προσμονή. Είπε οτι θα έρθει σε μισή ώρα...ήταν 6 τότε. Το ρολόι το ξανακοίταξα στις 8 και δεν είχε έρθει ακόμη!!<br />Για να μην τα πολυλογώ, εχτές νόμιζα πως θα κοιμηθώ αγκαλιά με το pc μου. Γιατί ναι μεν ήρθαν όλοι τους αλλά δεν μπορούσαν να αποφασίσουν ποιός απο όλους έφταιγε και μεις δεν είχαμε ρεύμα ....Και ενώ μετά απο ώρα είδαν πως έφταιγε η γεννήτρια...είπαν στο Γιάννη πως έπρεπε να περιμένουμε να πάνε να φέρουν ανταλακτικά!!!Οπότε έρχεται ο Γιάννης στο γραφείο (η γεννήτρια είναι στην ταράτσα) και ήδη είχε πάει 9 το βράδυ.<br />- Φεύγουμε???..λέω γεμάτη χαρά, προσμονή και όλα αυτά μαζί.<br />- Όχι ακόμη<br />- Γιατί?????????????????<br />- Στην αρχή δεν έβρισκαν τι φταίει αλλά τώρα το βρήκαν.<br />- Άρα φεύγουμε!!!<br />- Όχι σου είπα..πρέπει να ψάξουν και να βρούν το ανταλακτικό απο αυτό που χάλασε<br />- Και που είναι τώρα?<br />- Έφυγαν και θα ξαναγυρίσουν, σε μια ώρα είπαν....<br />- Και τους άφησες να φύγουν???????????????????????????????????????????????Δολοφόνεεεεεεεεεεεεε............ήθελα να του φωνάξω με τρόμο στα μάτια αλλά δεν το είπα<br />- Έλα μωρέ γιωτούλα, θα έρθουν μην κάνεις έτσι...<br /><br />Το σπίτι μας και το κρεββάτι μας το είδαμε στις 11 το βράδυ! Το πρωι που σηκώθηκα δεν ήξερα που βρίσκομαι. Δε μιλάω για τη νύστα, άπειρη!!! Και μόλις ήρθα στο γραφείο και άνοιξα το pc, μπήκα στο χτεσινό μου blog και είδα το σχόλιο της φίλης μου Αντιγόνης που ρωτούσε με αφέλεια....ΦΑΝΤΑΖΕΣΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΗΡΧΕ Η ΓΕΝΝΗΤΡΙΑ??? (Απο την φαντασία στην πράξη είναι όλα στο κράτος αυτό)Ότι κάποιος με σαμποτάρει στην Ινδία είναι σίγουρο. Αλλά ότι θα ήταν και η ίδια μου η φίλη δεν το περίμενα!!!!!Αντιγόνη............????????????????</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-114784180270594064?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1147760854048941572006-05-15T23:19:00.000-07:002006-05-15T23:42:16.256-07:00<div align="justify">Καλημέρα και καλή εβδομάδα αν και καθυστερημένα. Έχει πέσει πάρα πολύ δουλειά και ελπίζω να με συγχωρέσουν οι φίλοι μου που δε μαθαίνουν νέα μου συστηματικά.<br />Μαζί με τη δουλειά όμως που έπεσε...έπεσε και το ρεύμα, το internet και ότι έχει να κάνει με την τεχνολογία. Απο το πρωί κλασσικά δεν έχουμε ρεύμα στο γραφείο και δεν έχει αρχίσει καν η περίοδος των βροχών. Όπως οι Ινδιάνοι «έσυραν» το χορό της βροχής εμάς μας βλέπω να σέρνουμε το χορό του ρεύματος. Μόνο έτσι το βλέπω να την περνάμε στην καλή μας χώρα.<br />Μας τα είχανε πεί όμως αυτά όλοι. Εμείς δεν το πιστεύαμε. Δηλ τι να πιστέψεις? Πως ενώ ήδη σου κόβουν το ρεύμα το πρωί και το απόγευμα....θα σου το κόβουν και το μεσημέρι??<br />Στην Ινδία η αντίστοιχη ΔΕΗ δεν πρέπει να λέγεται εταιρεία ηλεκτρισμού αλλά ΕΠΠΡ, δηλ εταιρεία πότε-πότε ρεύμα πρέπει να την ονομάσουν! Ειδικά με τη ζέστη που κάνει έξω είναι θάνατος να μην έχεις a/c.(τι να πουν όσοι δεν έχουν τα βασικά...το ξέρω....δεν πρέπει να μιλάω κανονικά!) Ευτυχώς εμείς έχουμε γεννήτρια όπως έχω ξαναπεί. Καταλαβαίνεις πως ξεκινάει επειδή ακούγεται σαν τρένο. Κοντά στο σιδηροδρομικό σταθμό δεν είμαστε οπότε λέμε..αααα είναι η γεννήτρια.<br />Βέβαια για να είμαι και δίκαιη, τις τελευταίες μέρες δεν έχει τόσο ζέστη τουλάχιστον το βράδυ.Μπορείς να κοιμηθείς..(και όμως!!)<br /><br />Και για να μην νομίζετε πως παραπονιέμαι συνέχεια πρέπει να σας πω ότι πέρασαμε ενα πολύ ωραίο σκ. Πήγαμε σε club ινδικό, open-air παρακαλώ. Ήταν πολύ όμορφο και γεμάτο με κόσμο. Βέβαια ο κόσμος καμία σχέση με τον κόσμο πχ της Βομβάης. Πιο κακοντυμένες και οι γυναίκες και οι άντρες. Αλλά μύριζα κολώνια για 2 φορά μέσα σε 7 μήνες που κλείσαμε αισίως. Και όχι μία αλλά πολλές!!Μύριζα και δεν το πίστευα...</div><div align="justify"><br />Οι πιο πολλοί ήταν άντρες βέβαια στο club, αρκετοί δυτικοί και λίγες Ινδές ντυμένες ευρωπαϊκά. Και ενώ περνούσαμε καλά και είχε ωραία μουσική παρά τις ηλίθιες παρεμβολές του DJ( π.χ. για να ευχηθεί χρόνια πολλά σε ενα άσχετο φίλο του!!) στις 12 ακριβώς έκλεισε η μουσική!Αλλά ο κόσμος απτόητος. Δεν έλεγαν να φύγουν.Γενικότερα σαν ατμόσφαιρα ήταν πολύ καλά και μάλλον είναι μια εικόνα της Ινδίας που δεν πίστευα οτι θα δω.<br />Ύστερα βέβαια καταλαβαίνεις πως ορισμένα πράγματα μπορεί να μοιάζουν φιλελεύθερα και δυτικοποιημένα στη χώρα αυτή αλλά δεν είναι. Στην παρέα μας λοιπόν εκτός απο εμένα ήταν και μια άλλη κοπέλα, Ινδή. Πολύ όμορφη κοπέλα, οδοντίατρος και με δικό της αμάξι. Αυτό που μου έκανε εντύπωση όμως είναι το γεγονός πως οι γονείς της την άφησαν να βγεί μετά τις 10. Συνήθως δεν τις αφήνουν να βγούν μόνες σε όποια ηλικία και να βρίσκονται. Μιλούσαμε λοιπόν με την κοπέλα και τη ρώτησα αν έχει βγεί εκτός Ινδίας...<br />- όχι...δεν έχω βγεί εκτός Ινδίας..<br />- πως και έτσι?<br />- Η μαμά μου ανησυχεί όταν πάω ταξίδι<br />- Νομίζω πως αυτό συμβαίνει anyway….σε όλες τις μαμάδες<br />- Ναι αλλά η δική μου μαμά δεν με αφήνει να πάω εξωτερικό για το λόγο αυτό<br />- (Μήπως να κάνει ψυχοθεραπεία μπας και κάνεις και συ κανα ταξιδάκι??)<br /><br />Να σας πω βέβαια πως το 90% των Ινδών γυναικών δεν τις αφήνουν οι γονείς τους να πάνε στο εξωτερικό. Αυτό σημαίνει πως τους στερούν ορισμένες φορές και το δικαίωμα στη δουλειά όταν η δουλειά συμπεριλαβάνει και μετακινήσεις.<br />- Ωραία( συνεχίζουμε τη συζήτηση) ελπίζω να παντρευτείς κάποιον που επίσης του αρέσουν τα ταξίδια..(ε, τι άλλο να της ευχηθώ με αυτή τη μάνα?)<br />- Ελπίζω<br />- Ε, γιατί ελπίζεις? Μπορείς να τον βρείς (ανάμεσα σε Τόσα εκατομμύρια...κάποιον θα βρεί, τι να πούμε και μείς οι Ελληνίδες που είμαστε 5 γυναίκες για ένα άντρα???)<br />- Δεν μπορώ να βρώ μόνη μου, θα μου τον βρεί η μαμά μου<br />- Μιλάς για προσυμφωνημένο γάμο?<br />- Ναι, μου λέει και τα έχω δεί όλα, θα τα κανονίσει η μαμά μου αυτά<br />Μετά απο αυτό δεν συνέχισα επειδή δεν είχε νόημα.Τι να της πω? Αφού είσαι νέα, μορφωμένη και όμορφη γιατί δε βρίσκεις κάποιον απο μόνη σου? Προφανώς είναι το έθιμο....</div><div align="justify">Και προφανώς η μάνα της θα της δείξει πως γίνονται και τα παιδιά όταν έρθει η ώρα.</div><div align="justify">Βρε καλά λέω πως στην Ινδία το Κάμα σούτρα το έφεραν τα κουνούπια!!!<br /><br />Δυστυχώς στην Ινδία οι πιο πολλοί γάμοι γίνονται με αυτόν τον τρόπο ακόμη. Συμφωνούν οι γονείς πρώτα και μετά οι νεόνυμφοι βλέπουν ο ένας τον άλλο και θέλουν ή όχι συμφωνούν. Σε ορισμένες κάστες (τις κατώτερες συνήθως) οι γυναίκες απλά βλέπουν το γαμπρό σε φώτο και το ίδιο και κείνος (φωτογράφε πάρε την καλή μου πλευρά και κόψε λίγο μάγουλο και μύτη αλλιώς δε βλέπω να βρίσκω γαμπρό!)<br /><br />Μου θυμίζει τα ξενοδοχεία που κλείνεις μέσω internet και βλέπεις μια φώτο που δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Πάς στο δωμάτιο και το βλέπεις ερείπιο. Α...αααα, σου λένε, το δωμάτιο που είδες είναι....απλά η φώτο ήταν 10 χρόνια πριν!<br /><br />Ηθικό δίδαγμα..Οι ευρωπαίες είμαστε πολύ τυχερές και ας αντιστοιχεί μόλις ενας άντρας σε πέντε γυναίκες (και μην ακούσω την εξυπνάδα που λέει συνήθως ο άντρας μου....ποιος...π.... έχει πάρει τις υπόλοιπες τέσσερις που μου αντιστοιχούν???!!)<br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-114776085404894157?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1147323493825765732006-05-10T21:56:00.000-07:002006-05-10T22:04:03.643-07:00<div align="justify">Σήμερα το πρωί ξύπνησα (που λέει ο λόγος γιατί ποιός κοιμήθηκε?) και για μια στιγμή νόμιζα πως είμαι στην κόλαση του Δάντη αντι για το υπνοδωμάτιο. Είχαμε βάλει σε λειτουργία τους ανεμιστήρες οροφής, το a/c που υπάρχει μέσα στο δωμάτιο και όμως δεν υπήρχε σωτηρία.<br />Ένιωθα όπως η γαλοπούλες τα χριστούγεννα λίγο πριν το ψήσιμο....απειλή!!<br />Ανοίγεις το παράθυρο και την ίδια ώρα το σκυλομετανιώνεις. Η ζέστη μας κυνηγάει παντού και δεν αντέχεται!Μιλάμε για θερμοκρασίες απίστευτες.<br />Δυστυχώς οι ιδιοκτήτες του σπιτιού δεν έκριναν σκόπιμο να βάλουν a/c σε όλο το σπίτι και έβαλαν μόνο στα υπνοδωμάτια (πάλι καλά δηλ). Στη χώρα αυτή μαθαίνεις πως ότι θεωρείς εσύ αναγκαίο δεν είναι αναγκαστικά κάτι που θεωρεί και κάποιος άλλος αναγκαίο. Αλλά να μην θεωρείται αναγκαίος ο φούρνος(που δεν έχουμε) σε ένα σπίτι και το a/c παντού στο σπίτι σε μια χώρα που έχει 40 βαθμούς στην καλύτερη περίπτωση....εεεεεε τι να πει και ο ποιητής???</div><div align="justify"><br />Το μόνο που απεύχομαι είναι να αρχίσουν τις διακοπές ρεύματος!Στην περίπτωση αυτή θα μεταναστεύσω στο Βόρειο Πόλο. Έτσι όπως είμαι αισθάνομαι πως θα είναι το ιδανικό μέρος για χαλάρωση!!!<br />Στο νέο Δελχί (το όνομασαν έτσι για σπάσιμο στους Άγγλους, και αυτό και τη Βομβάη που λέγεται Mumbai πλέον!) τα σχολεία έκλεισαν χτές λόγω ζέστης. Και δε νομίζω να έχουν a/c στα σχολεία, ανεμιστήρες...παίζεται!Που να σηκωθούν να πάνε τα κακόμοιρα παιδάκια?<br />Και φεύγεις απο το σπίτι που έχεις καταφέρει με νύχια και δόντια να κάνεις μια ανεκτή θερμοκρασία και πάς έξω! Όλα τα λεφτά μωρόοοοοο μου...όλα τα λεφτάαααα για τα δυο παγάκια που θα ήθελα αγκαλιάαααααα.......(σε στίχους δικούς μου και ρυθμό Άννας Βίσση). Η κόλαση, ο φούρνος, το τζάκι και συ μέσα....τι να πρωτοπώ.Τα λόγια είναι περιττά. Συν τα κουνούπια βέβαια που μάλλον τους αρέσει πολύ η ζέστη και αναπαράγονται με ρυθμούς απίστευτους! Ήθελα να ξερα....δεν έχουν τίποτα άλλο στο μυαλό τους οι κούνουποι και οι κουνουπήνες της Ινδίας?Να δείτε που το Κάμα Σούτρα δεν τον επινόησαν οι άνθρωποι αυτής της χώρας αλλά τα κουνούπια!!!</div><div align="justify"><br />Πας να ανοίξεις το στόμα να μιλήσεις και καταπίνεις 3-4 κουνούπια!Τόσα πολλά είναι. Και δεν το συζητώ για τα αντικουνουπικά. Πλέον δεν βάζουμε επάνω μας επειδή είναι το breakfast τους!Το τρώνε αντί να τα διώχνει μακριά! Του οδηγού μας είναι το καλύτερο του να με κοιτάει να διώχνω κουνούπια και κάθε λογής έντομα. Προσφέρω θέαμα χωρίς εισητήριο....Χτυπιέμαι μονίμως..στο κεφάλι μου, στο πόδι μου... εννίοτε πάε και καμιά αδέσποτη στο Γιάννη(αδέσποτη....λέμε τώρα) που είχε τη φαεινή ιδέα να με φέρει στην Ινδία!<br /><br />Στη συνέχεια μπαίνεις στο αυτοκίνητο, μαζί με τα κουνούπια..βεβαίως, βεβαίως (εμείς που είμαστε τυχεροί δηλαδή) και παίρνεις δόση απο a/c και έχεις βγάλει σταλακτίτες μέχρι να πας στο γραφείο. Στο δρόμο όμως οι Ινδοί χαμπάρι. Με πουκαμισάκια (στάνταρ) και τα μανίκια μέχρι κάτω. Οι γυναίκες με τα σάρι τους που είναι 15 μέτρα ύφασμα. Και μου αρέσει που εγώ κοιτάω αυτές και κείνες εμένα. Καλά εγώ αναρωτιέμαι κλασσικά πως δεν ζεσταίνονται με αυτό όλο που φοράνε και το τυλίγουν και σα μπέρτα στον ώμο. Εκείνες θα ήθελα πολύ να ξέρω τι λένε για μένα!!Πως δεν κρυώνω που φοράω κοντομάνικο? Μόνο που τους βλέπω μου έρχεται να λιποθυμήσω( ιιιιιιιιιιιιιι..............σαν την Ζουμπουλία στο «Παρα πέντε».<br /><br />Και δε μιλάω για όσους δεν έχουν αυτοκίνητο και έχουν ποδήλατο. Δεν είναι πως εμείς είμαστε καλομαθημένοι αλλά ότι η ζέστη δεν αντιμετωπίζεται. Απορώ δηλ πως μπορεί κάποιος να είναι μαθημένος σε τέτοια θερμοκρασία και να μην παθαίνει θερμοπληξία με ποδήλατο, ρίκσο κτλ.<br />Όταν επιτέλους φτάνουμε στο γραφείο, το a/c βρίσκεται στους 21 βαθμούς μονίμως και ας φωνάζουμε πως αυτό δεν είναι καλό! Ο οργανισμός έχει πάθει Το σοκ μετά απο τόσα σκαμπανεβάσματα θερμοκρασίας πρωί πρωί. Τρείς μέρες το έκανα αυτό και είμαι με τα χαρτομάντηλα και τη μύτη μου να τρέχει σα βρύση. Γερή κράση εμείς οι ευρωπαίες!!<br /><br />Το χειρότερο απο όλα όμως είναι το βράδυ. Δεν μπορώ να κοιμηθώ λόγω ζέστης και φυσικά το πρωί δεν ανοίγει το μάτι.Νομίζω πως μετά την Ινδία θα σιχαθώ το καλοκαίρι, τη ζέστη, τον ήλιο και γενικά ότι έχει να κάνει με κοντομάνικο!Λέτε μετά να ζητήσουμε να μας στείλουν Νορβηγία για ένα χρόνο να στανιάρουμε?<br /><br />Όλοι λένε πως αυτό θα πάρει ακόμη κανένα μήνα!!!!Θα έχω αποτρελαθεί και θα έχω πάθει καπάκι και πνευμονία.Μετά όμως.....θα έρθει η βροχή!!Και όλα θα γίνουν πράσινα και δε θα έχει ζέστη!(ονειρικό μου φαίνεται εδώ που τα λέμε αλλά μου αρέσουν τα όνειρα!!) Και πάλι θα γκρινιάζω είναι σίγουρο αλλά τουλάχιστον δε θα έχει ζέστη!!!<br /><br />Κάπου κάπου αναρωτιέμαι κίολας μήπως με καταράστηκε κανένας να με στείλουν στο πύρ το εξώτερο....γιατί καπώς έτσι πρέπει να είναι (έπρεπε να νηστέψω πιο σκληρά το Πάσχα ρε παιδιά, το παραδέχομαι!)<br /><br />Ρε παιδιά μαζί με τα στυλό που προσφερθήκατε να μου στείλετε, στείλτε και κανα συνεφάκι κατα δω. Μην τα κρατάτε όλα για την πάρτη σας!Γιατί κάθομαι και αναρωτιέμαι.....που είναι οι μουσώνες....οεο???????????</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-114732349382576573?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1147243342513484062006-05-09T23:36:00.000-07:002006-05-09T23:42:22.526-07:00<div align="justify"> Δεν το πιστεύω οτι ξαναγράφω το αγαπημένο μου blog. Βασικά δεν το πιστεύω ότι ξαναγύρισα στην Ινδία. Είχα μια αμυδρή ελπίδα πως θα με ξεχάσουν κάπου στην Ελλάδα. Αλλά ποιός έχασε την τύχη για να την βρώ εγώ. </div><div align="justify"><br />Και μιλάω γενικά....Η «τύχη» μου άρχισε μόλις άρχισα και γω το ταξίδι του γυρισμού. Γιατί καλά φάγαμε, καλά ήπιαμε καιρός να γυρίσουμε και στο φυσικό μας περιβάλλον.Και για όσους αναρωτιούνται ήμουν στην Ελλάδα λόγω Πάσχα και λόγω Visas. Την οποία μου ανανέωσαν για 6 μήνες πάλι!!Τι διάολο? Είμαι αναρτημένη σε όλες τις Ινδικές Πρεσβείες σαν επικίνδυνη αν πάρω visa πάνω απο 6 μήνες? Έχουν μήπως ακούσει κακοήθειες πως κακομεταχειρίζομαι τη visa? Οπότε μετά απο 6 μήνες θα έχω τα ίδια παντελάκη μου τα ίδια παντελή μου....Ζώ ένα δράμα!!!</div><div align="justify">Και έτσι ενα πρωϊ πήρα τη μικρή μου βαλίτσα (μόνο 37 κιλά) και πήγα στην Aegean να κάνω check-in. Μόλις έβαλε η κοπέλα τη βαλίτσα μου επάνω μόνο συγκοπή που δεν έπαθε. Είναι λέει πολλά κιλά. Εγώ σφύριζα αδιάφορη...ελα μωρέ, κατι πίτες και κουλουράκια έχει μέσα η βαλίτσα μου!Δε γίνεται μου λένε , πρέπει να την αδειάσετε απο κάποια κιλά.<br /><br />-Μα ταξιδεύω και πάω μακριά<br />-....Το Mumbai που είναι?<br />-( Εκεί που το άφησαν πήγα να πω) Στη Βομβάη (παίζουμε Trivial ήθελα να ξέρω?)<br />-Ααααααααα<br />-Δεν δικαιούμαι πιο πολλά κιλά επειδή ταξιδεύω για Ινδία?<br />-Όχι..<br />-Μα αυτοί που ταξιδεύουν για Αμερική?<br />-Αυτοί είναι άλλο...<br />-Μπα, πιο πολλά μίλια κάνουν?<br />-Δικαιούστε πιο πολλά απο την Αθήνα....<br />-............................Δηλ όταν φτάσω Αθήνα που θα δικαιούμαι θα μπορώ να βάλω τα πράγματα που κουβαλάω στο χέρι μέσα στη βαλίτσα?<br />-Όχι γιατί τη βαλίτσα θα την πάρετε κατευθείαν απο την Βομβάη<br />Συμπέρασμα,αν δεν μένετε Αθήνα θα την περάσετε με ενα τζιν όπου και να πάτε!!!Δε δικαιούμαστε να πάρουμε παραπάνω μαζί μας!<br /><br />Και τι είναι τα κιλά μαντάμ να τα αδειάσουμε έτσι? Αμα ήταν να αδειάζαμε γενικώς κιλά θα είμασταν όλες........άρες.!(ψωνάρες ήθελα να πω, ο νους σας στο πονηρό)<br />Μια και δυο...ξαναφεύγω απο την ουρά που περίμενα τόση ώρα και πάω να αδειάσω ότι μπορώ.Βάζω 10 κιλά σε μια τσάντα ώμου που ευτυχώς είχα και ξαναπάω κουνιστή και λυγιστή. Που λέει ο λόγος βέβαια γιατί μου είχε πέσει η σπλήνα.<br />Με ξαναβάζουν σε όλα τα μηχανήματα, πάω στην ουρά και μετά μου λένε να ξαναφύγω απο την ουρά για να πάω στα εκδοτήρια να πληρώσω υπέρβαρο. Και κερατάς και δαρμένος που λένε. Και πλήρωσα και είχα 10 κιλά επάνω μου να μου κόβουν τη μέση.<br /><br />Μπαίνω στο αεροπλάνο να φύγω κακήν κακώς γιατί η όλη διαδικασία μου είχε πάρει αρκετή ώρα και μετά απο μισή ώρα να’μαι στην Αθήνα!Σκέφτηκα να πάω να αδειάσω το Ικέα δίπλα για να μου δώσουν τα κιλά που δικαιούμαι αλλά την τελευταία στιγμή ηρέμησα!<br />Και φτάνει η ώρα που θα έκανα check in στην εταιρεία που θα έφευγα για Ινδία. Πάω και μου λένε ...-Τι θα πάρετε επάνω μαζί σας? Δείχνω την τσάντα. -Αυτή μου λένε είναι βαριά! .....-Το γνωρίζω αλλά δε φταίω. Η Aegean με έβαλε και έβγαλα απο την τσάντα μου 10 κιλά και πλήρωσα κιόλας.-Δε γίνεται μου λένε να την πάρετε μαζί σας! Απο τύχη γλίτωσα το καρδιακό. Ο ένας μου έλεγε να αδειάσω και τώρα μου λένε πως αυτά που άδειασα είναι πολλά! 3 κιλά...να τ’αφήσω ή να κόψω????? Τον παρακάλεσα να με αφήσει να περάσω επειδή με παιδεύουν απο την Θεσσαλονίκη.<br />Γέλασε ο άνθρωπος και καλά να είναι με άφησε και πέρασα.Αλλά με ενημέρωσε πως στην Ντόχα (εκει που είναι η πρώτη στάση, η πρωτεύουσα του Κατάρ) μπορεί και να έχω πρόβλημα. Και δυστυχώς είχε δίκιο. Όταν είδα πως ζύγιζαν τις τσάντες που είχε ο καθένας για να πάρει μαζί του μέσα στο αεροπλάνο κόντεψα να λιποθιμήσω!Και δω γκαντεμιά ..λέω?Οπότε όσες χειραποσκευές ήταν βαριές τις έστελναν μαζί με τις βαλίτσες κάτω. Αλλά στη δική μου είχα βάλει και τρόφιμα που σημαίνει πως πάει η πιτούλα της μαμάς. Αντί για πίτα θα τρώγαμε ξυνόγαλο!<br />Οπότε πάω και γω με τη σειρά μου στη ζυγαριά. Και εκει που λέω...πάει... παει.... παει...... και δε γυρίζει η πίτααααααααααααααααα, μου λέει ο υπεύθυνος...Οκ, Για σένα είναι οκ...και μου κλείνει το μάτι!Δεν πίστευα στην τύχη μου!Για κάποιο λόγο ο καταριανός μου έκανε τα γλυκά μάτια και με άφησε να περάσω!Να θυμηθώ να μην δείξω στο Γιάννη το blog αυτό που μου λέει συνέχεια πως εμείς οι γυναίκες εκμεταλευόμαστε τη γυναικεία φύση μας για να πετύχουμε το σκοπό μας.<br />Τέλος καλό όλα καλά? Μπα με μένα δεν πάει ποτέ τέτοιος τίτλος.<br />Αφού πήγαν όλα καλά στην πτήση, φτάνουμε Ινδία. Το κατάλαβα απο τη μυρωδιά βέβαια, γνώριμη πλέον. Εντωμεταξύ επειδή ήξερα τη διαδικασία γνώριζα πως έπρεπε να περάσω απο το immigration και να συμπληρώσω ενα χαρτάκι.<br />Το δείχνεις πρώτα εκεί και μετά στην έξοδο σου κρατάνε ενα απόκομα και μετά σε αφήνουν να περάσεις. Μέχρι εδώ καλά.<br />Κατεβαίνουμε και μου έρχεται στα μούτρα ενα κύμα ζέστης. Όχι σαν αυτή που ξέρουμε...ζεστάρα μαζί με μυρωδιές. Είχα και τα 10 κιλά απο την καλή μου Aegean και ήμουν μέσα στην καλή χαρά. Φτάνω μετά απο ..πόση ώρα δεν ξέρω και γω στο immigration όπου γίνεται της μουρλής. Και διαπιστώνω πως δεν έχει στυλό όπως μου είπαν οι αεροσυνοδοί οταν τους ζήτησα να μου δώσουν ενα ......πουθενάααααααααααα!!!Πατούσαν όλοι επι πτωμάτων για ενα στυλό. Δεν το συζητώ πως όποιος είχε στυλό αν τον πουλούσε μαυρη αγορα θα έπιανε ενα σωρό λεφτά.<br />Αφου έβλεπα στυλό και μου έπεφτα τα σάλια!!!!Στυλουδάκι μου εσύ...έλα εδω μανάρι μου να δείς τι θα σου κάνω εγώ!<br />Επι ένα τέταρτο έψαχνα στυλό αν είστε χριστιανοί . Πάω σε έναν απο τους δεκάδες αξιωματούχους που είχε εκεί και του ζητάω ενα στυλό. Έφυγε να πάει να φέρει και αμα τον είδατε εσείς τον είδα και γω!Εντωμεταξύ έχω γίνει μούσκεμα στο ιδρώτα. Πάω σε ενα άλλο με γαλόνια και του ζητάω πάλι στυλό...και τι μου λέει...δανειστείτε έναν.....!!!!<br />Εξυπηρέτηση ώρα 0 με παρα τέταρτο...Σε σένα θα ρχόμουν βρε έξυπνε αν ήθελα να δανειστώ απο άλλον?<br />Μια και δυο τι να κάνω? Ντρεπόμουν πολύ να ζητήσω στυλό απο κάποιον άλλον που αυτό σημαίνει πως θα πρέπει να περιμένει εμένα να τελειώσω και μετά να φύγει! Και όλα αυτά στις 4μισι το πρωϊ. Ενας καλός άνθωπος όμως με λυπήθηκε και μου έδωσε. Αυτή η γυναίκα του όμως μου έσπασε τα νεύρα. Του έλεγε συνέχεια να μου πει να τελειώνω. Είχα χύσει ενα γάγγη ιδρώτα!<br />Κάποια στιγμή επιτέλους τελείωσα. Πήρα και τη βαλίτσα μου και βουρ για έξω. Εντωμεταξύ ο Γιάννης μου είχε στείλει 4 μυνήματα και δεν είχα στείλει καμιά απάντηση.Θα νόμιζε πως έπεσα θύμα απαγωγής τόση ώρα που περίμενε απο έξω.<br />Και πάω να βγώ και τι μου λένε....Αυτές τις τρείς γραμμές που έπρεπε να συμπληρώσετε δεν τις έχετε συμληρώσει. Και διαπιστώνω με τρόμο πως είχα ξεχάσει 3 ολόκληρες γραμμές!!!!Τώρα???????<br />Που να βρώ στυλό ξανά? Όλοι έφευγαν!!!Μου ήρθε να στραγγαλίσω πρώτα την αεροσυνοδό, μετά τους αξιωματούχους και τελευταία την Ινδή που μου είχε σπάσει τα νεύρα για να πάρει πίσω το στυλό της!!!!<br />Μετά απο 10 λεπτά βλέπω κάποιον του αεροδρομίου με ενα στυλό στο τσεπάκι και μόνο που δε χόρεψα απο την χαρά μου...ωρε....Ιτιά ιτιάααααα, λουλουδιασμέεεεεενηηηηηηη!!!<br />Ύστερα απο 1 ώρα και 15 λεπτά έφτασα στην έξοδο και ένιωσα όπως ο ήρωας στην ταινία « Το express του μεσονυκτίου»!!!Ορκίστηκα δε πως απο δω και πέρα θα κυκλοφορώ παντού με ένα στυλό!Απο την Ντόχα λοιπόν..στην μπόχα.....Στην άκρη και σας έφαγαααααααααα</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-114724334251348406?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1142576690103225052006-03-16T22:19:00.000-08:002006-03-16T22:24:50.133-08:00Με το που προσγειωθήκαμε στο έδαφος της Ινδίας κατάλαβα αμέσως τη διαφορά απο τη Μαλαισία. Όσο ωραία και να τα είχαμε περάσει η αλήθεια είναι πως κάναμε σύγκριση με την Goa. Όλα ωραία και καλά στη Μαλαισία αλλά της έλειπε κάτι βασικό....Ιστορία σαν της Ινδίας. Και επειδή είμαστε και παιδιά που το έχουμε λίγο μέσα μας είπαμε πως τέρμα τα πολύ εξώτικά μέρη για μας αν δεν έχει και λίγο suspense βρε παιδί μου. Σκεφτόμενη όλα αυτά περίμενα στην ουρά να έρθει η σειρά μου στον έλεγχο διαβατηρίων......<br />Έλεγχος διαβατηρίων,...μμμμμμ ούπς μου ήρθε μια ωραία ιδέα. Αφού είμαι που είμαι εδώ σκέφτηκα ας ρωτήσω τον καλό κύριο Ινδό που είναι υπεύθυνος στα διαβατήρια για τη visa μου. Όχι καμιά σημαντική ερώτηση, απλά αν μπορώ να πετάξω την ίδια μέρα που λήγει η visa μου.Μου έχουν πει ναί, αλλά στην Ινδία δεν μπορείς να ξέρεις ΠΟΤΕ!!<br /><br />-Καλησπέρα<br />Καμία απόκριση, απλά με κοιτάει κάτω απο τα γυαλιά του. Φαντάζομαι θα σκέφτεται, δε μας παρατάς και συ που γύρισες μαυρισμένη απο διακοπές και γω δουλεύω στις 3μισι το πρωί?<br />- Θα ήθελα να σας κάνω μια ερώτηση, συνεχίζω απτόητη<br />- .....<br />- Θέλω να πετάξω την ίδια μέρα που λήγει η visa μου και αναρωτιέμαι αν υπάρχει πρόβλημα<br />- Γιατί δεν πάτε να την ανανεώσετε?<br />- Προσπάθησα και μου είπαν πως δεν γίνεται εδώ, αλλά θα ήθελα να ξέρω αν έχω πρόβλημα<br />- Γίνεται<br />- Τέλοσπάντων, τώρα πλέον δεν μπορώ<br />- Μπορείς στο τάδε γραφείο<br />- Ναι, αλλά εμένα μου είπαν άλλα, τελοσπάντων.....<br />- Μπορείς...στο τάδε γραφείο<br />- .....μπορείτε να μου απαντήσετε αν θα έχω πρόβλημα?<br />- Γιατί δεν την ανανεώνεις εδώ??<br />Τι στο καλό??Απο πότε μιλάω τέλεια τα κινέζικα? Του είπαν πως έχει πρόβλημα ο τουρισμός τους και θέλει να με κρατήσει εδώ????Γιατί δεν απαντάει την ερώτηση να πάμε και οι δυο στη δουλειά μας? Ο Γιάννης αρχίζει και κοιτάει, νομίζει πως δε με αναγνωρίζουν στη φώτο και όπου να’ναι θα με μπουζουριάσουν!!<br />Ενωμεταξύ έχει έρθει και άλλος ένας (κλασσικά) να δεί τι του λέω και το μόνο που καταλαβαίνω απο τη συζήτηση είναι η visa.....ο άλλος σκεφτικός, με κοιτάει, με ξανακοιτάει....κουνάει το κεφάλι και φεύγει...<br />Κόβομαι λόγω βλακείας καλέ? Πείτε μου....<br />- Τελικά θα έχω πρόβλημα αν ταξιδεύω την ίδια μέρα? Δε μου είπατε...<br />- Ε καλά, αν δε θες να την ανανεώσεις εδώ τη visa και θές να πάς στη χώρα είναι δικό σου πρόβλημα....μου λέει και τα κολλάει όλα..<br />- Ευχαριστώ πολύ για τη βοήθεια , ψελλίζω και φεύγω<br /><br />Βγαίνοντας να πάρουμε τις βαλίτσες με ρωτάει ο Γιάννης τι έκανα τόση ώρα. Και του λέω τι ρώτησα...<br />Και? Μου λέει...<br />Εγώ φταίω τελικά που φεύγω την άλλη βδομάδα του λέω...<br />-Γιατί?????<br />-........Έλα ντε!!!<br />Και άμα ξαναγυρίσω γράψτε μου...Είναι ικανοί όταν πάω να φύγω να με πιάσουν και να παρουσιαστεί μάρτυρας πως ένα βράδυ ρώτησα αν θα εχω πρόβλημα να ταξιδέψω και μου είπαν ναι...<br />Και είπα...οκ είναι δικό μου πρόβλημα!!<br />Τέλειωσε...την επόμενη Παρασκευή φεύγω για την Ελλάδα....Το πότε και αν θα έρθω,άγνωστο....θέλω visa πρώτα σωστά?<br />Και θα μου την ετοιμάσουν Ινδοί, σωστά...?........άντε γειά!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-114257669010322505?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1142502618704299512006-03-16T01:17:00.000-08:002006-03-16T02:08:50.696-08:00<div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">Καλά μου λέτε πως άντεξα τόσες μέρες? Καταρχήν να σας πω ότι είχαμε πάει τον δεύτερο μήνα του μέλιτος...μετά απο 6 μήνες θα μου πείς? Είπαμε ο δεύτερος...Μετά το γάμο είχαμε πάει Κεφαλοννιά και περάσαμε τέλεια (Γειά σου Aντζελάκι μου με το τέλειο Thalassa Hotel!!)<br />Και αφού ξέραμε πως θα έρθουμε εδώ είπαμε να πάμε τον ...εξωτικό μήνα του μέλιτος...Δε θέλαμε όμως τα κλασσικά...Ναι μεν θέλαμε, λίγο κρασί λίγο θάλασσα και τ’αγόρι μουυυυυυυ, αλλά όχι Μαυρίκιους και Μαλδίβες που πάνε όλοι. Μετά απο αρκετό ψάξιμο..καταλήξαμε, θα πάμε Μαλαισία σε ενα μικρό νησί που το λένε Λανκάουϊ (Langkawi). Άλλωστε σε νησί της Μαλαισίας είχε γυριστεί και το ελληνικό survivor, αποκλείεται να κάναμε λάθος επιλογή....(Εμείς και το Mega)<br />Πετάμε με Air India. Κάποιοι μας έχουν πει να κάνουμε το σταυρό μας...άλλοι πως δε μας σώζει ούτε αυτό αλλά μας το λένε αφού έχουμε βγάλει τα εισητήρια (ωραίες συμβουλές πρίν πετάξω ρε παιδιά!) Ευτυχώς το μόνο χάλια της πτήσης είναι το φαί. Ενώ σαν χώρα έχουν τόσο τέλειο φαγητό κατάφεραν και μας έκαναν να μείνουμε νηστικοί. Είχαν veg και non veg κλασσικά, αλλά το non veg ήταν κοτόπουλο και το veg ήταν για φτύσιμο. Μπρός γκρεμός και πίσω ρέμα δηλ. Ή θα πεθάνεις απο ασιτεία ή απο τη γρίπη των πουλερικών. Εγώ διάλεξα το 2ρο και ο γιάννης ψόφησε της πείνας...να πάω χορτάτη ρε παιδιά αν είναι στη μοίρα μου!<br />Φτάσαμε στην Κουάλα Λουμπούρ μετά απο 5 ωρές πτήσης (και να σκεφτείς πως είμαστε δίπλα σχετικά). Και πείτε μου τι αντικρύζω??????Τι???? Καθαριότατα (άπα πααπαπαππααααα,) καινούργιο αεροδρόμιο (ε, όχι)<br /><br /></div><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/airport.jpg" border="0" /> <p align="justify">και πάνω απο όλα μια απίστευτη οργάνωση ( ε, αυτό παραπάει). Όλοι μας έδιναν πληροφορίες, ήξεραν καλά αγγλικά και οι πληροφορίες που μας έδιναν όλοι...ήταν οι ίδιες...Αυτό καταντάει ντροπή έτσι? Είναι δυνατόν ? Έχουν έρθει Ινδία και μου τα κάνουν αυτά...? να ρωτάς στη Βομβάη και να σου λένε 3 άνθρωποι...4 διαφορετικά πράγματα!Να ακολουθείς μια πινακίδα και να βρίσκεσαι στο αλλού νταλού....Να θές να κάτσεις στο αεροδρόμιο της Ινδίας και να πρέπει να καλέσεις exterminator πριν το αποφασίσεις απο το φόβο του τι απο όλα θα κολλήσεις (διάλεχτε έχουμε, ηπατίτιδα, χολέρα, και άλλες 10 νέες μολυσματικές ασθένειες, νέα παραλαβή!)<br />Τς, τς , τς...πως ζούνε εδώ μέσα στην οργάνωση ρε παιδί μου? Αμ το άλλο που το πάς? Μόλις πατήσαμε το πόδι μας στο νησί δε μας την έπεσαν ταξιτζίδες και δεν είχαν ούτε καν ζητιάνους. Δηλ γιατί μας το κάνετε αυτό ρε παιδιά? Θέλετε να νιώσουμε άσχημα? Δε μας θέλει κανείς πιά? Ούτε ενας να σφαχτεί για πάρτη μας ?<br />Και στο δρόμο...ούτε μια κόρνα....Γιατί....?????όχι πέστε μου...πως θα σε δεί ο άλλος οτι έρχεσαι? Γι αυτό υπάρχουν οι καθρέφτες? Μπα τι λες??Στην ινδία σχεδόν όλοι τους έχουν κλειστούς και απλά κορνάρουν μισή ώρα πιο πριν οτι φτάνουν για να τους δείς...<br />Και το ξενοδοχείο...τι ήταν αυτο??????όλα άσπρα???Είχα να δω άσπρη πετσέτα απο τον Σεπτέμβρη που ήμουν Κύπρο!!!Εδώ όλα άσπρα χωρίς λεκέδες ακόμη και στο δωμάτιο ρε παιδί μου? Την (αξέχαστη για πολλούς λόγους ) Πρωτοχρονιά στο ξενοδοχείο ( Ο θεός ελέφαντας να το κάνει ξενοδοχείο δηλ) το σεντόνι μας είχε κάτι λεκεδάκια και το πάπλωμα απο άσπρο ήταν γκρι!Και εδω όλα άσπρα και το λένε αυτό servis? Ήθελα να ξέρω..που πάνε σαν έθνος οι Μαλαισιανοί ε??? Τι νομίζουν ότι κάνουν???<br />Και τα ταξί? Καθαρά και η ταρίφα στο πίσω κάθισμα να μπορώ να την βλέπω? Να μην έχω την αγωνία οτι θα με κλέψει? Ότι θα κοιμηθεί λιγάκι βρε αδερφέ στο τιμόνι??Και γιατί όλοι τους ήταν πεντακάθαροι επάνω τους? Επιτέλους...που θα βρω εγώ θέμα για τους αναγνώστες του blog μου?<br />Όλες τις 5 μέρες περάσαμε απαράδεκτα καλά, σε απαράδεκτα ωραίες παραλίες, </p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/at%20the%20beach.jpg" border="0" /> <p align="justify">με απαράδεκτα καθαρά τα πάντα....Φάγαμε και βρώμικο!!<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/vromika.jpg" border="0" />Που φαντάζομαι δηλ πως το αντίστοιχο εδώ είναι να φας σε εστιατόριο που πάει όλη η οικογένεια και τρώει στις γιορτές!Νοικιάσαμε και αμάξι σε φοβερά καλούς δρόμους χωρίς κίνηση και με πολύ καλή οδική συμπεριφορά (βλέπω το συνεχίζουν τα Μαλαισιανάκια...να δω που το πάνε το παραμύθι!!)<br />Εν ολίγοις περάσαμε τρέλα...και είμασταν (απο ότι είπε το ξενοδοχείο) οι μοναδικοί Έλληνες στο νησί. Ε ναι λοιπόν....είμασταν και κει οι μοναδικοί 2 έλληνες απο την Ινδία στη Μαλαισία....<br />Τα σχόλια στις φώτο δικά σας.....Καλημέρα.... </p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/hotel.jpg" border="0" /><br /><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/stis%20kaluves.jpg" border="0" /><br /><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/gianis.0.jpg" border="0" /> <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/aperanto.0.jpg" border="0" /> <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/gefura.jpg" border="0" /> <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/oriental%20vil.0.jpg" border="0" /><br /><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/together.jpg" border="0" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-114250261870429951?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1141806133690258462006-03-08T00:20:00.000-08:002006-03-08T02:37:28.606-08:00<div align="justify">Τι φοβερό συναίσθημα να είσαι ζωντανός! Μετά το χτεσινό πάθημα, μάθημα ακόμη και γω συμφώνησα στο αυτοκίνητο. Α, όλα και όλα αν είναι να πάω αδιάβαστη ας πάω απο γνωστό μου!Με τη σκέψη αυτή πιάνουμε το δρόμο πρωί πρωί και πηγαίνουμε στον γνωστό πλέον κύριο «σκούπα».<br />Μπαίνοντας στο γραφείο ο κύριος σκούπας λείπει. Είναι ένας άσχετος στο οποίο εξηγούμε πάλι απο την αρχή πως είχαμε έρθει πριν 2 μέρες και θέλαμε αμάξι κτλ, κτλ..Είμαστε λέει οι ειδικοί..έχουμε πολλά αυτοκίνητα..(και κανένα παρκαρισμένο απο έξω!!)Παίρνει αμέσως τηλέφωνο και μας πληροφορεί πως το αμάξι θα είναι εκεί σε 15 λεπτά. Του λέμε πως έχουμε μια δουλεία και θα ξαναγυρίσουμε. Πράγματι σε 15 λεπτά είμαστε εκεί...και είναι άλλος τώρα στο γραφείο. Ξαναεξηγούμε πως είμαστε εδώ πρίν 2 μέρες και μετά πριν ενα τέταρτο και θέλουμε το τάδε αμάξι...Μας ξαναλέει , Yes sir, Right now sir..κτλ και ....Ξαναπαίρνει τηλέφωνο και μιλάει κανά δεκάλεπτο (ήθελα και να ξερα τι έλεγαν 10 λεπτά...με χρονοκαθυστέρηση τον άκουγε....?)κλείνει το τηλ και μας λέει πως ο τύπος που φέρνει το αμάξι θα είναι στο γραφείο σε 10 λεπτά. Στα 10 λεπτά μπαίνει και αλλος άσχετος , χωρίς το αμάξι(μήπως έσκασε μύτη γιατί νόμιζε πως θέλαμε να τον γνωρίσουμε προσωπικά...οχι εσένα καλέ μου..το αυτοκίνητο θέλουμε...μπορούμε να πάρουμε εσένα και να πάμε βόλτα? Όχι...!) Γιατί μου θυμίζει λίγο εως πολύ απο το επεισόδιο φαρμακείο ώρα μηδέν????. Το αμάξι λέει το πήγαν στο συνεργείο γιατί ήθελε μια μικρή ρύθμιση...και φαντάζομαι το σκηνικό...Είμαστε οι μοναδικοί άνθρωποι (και έξυπνοι) που τους ζητήσαμε αυτοκίνητο απο τη μέρα που άνοιξαν. Έτσι για να μας εντυπωσιάσουν στην αρχή πως η εταιρεία έχει μεγάλο αριθμό προσωπικού βάζουν διαφορετικό πρόσωπο στο γραφείο κάθε 10 λεπτά. Εντωμεταξύ το αυτοκίνητο που είναι του πεταματού...πάει συνεργείο όπου αρχικά θα το είχαμε σε 10 λεπτά. Ανακαλύπτουν όμως ότι το αυτοκίνητο δεν έχει...μπουζί, μπουλόνια, εξάτμιση, πόρτες, παράθυρα...α και δεν έχει και μηχανή! Οπότε θέλει ενα μικρό ρύθμισμα...που να τα βρείς όλα αυτά μαζί στη μαύρη αγορά μέσα σε μια μέρα, να τα ταιριάσεις και να κάνεις αυτοκίνητο? Επειδή όμως είναι και γαμώ τις εταιρείες...θα το ρυθμίσουν...Το ρύθμισμα..εκεί πάει!!!! Εντωμεταξύ ο κύριος σκούπας πουθενά, λες να ήταν ο καθαριστής εκεί μέσα και μας πουλούσε μούρη...???<br />Στις 2 λέει θα το έχουμε...με ή χωρίς μηχανή? Έπρεπε να ρωτήσω λέτε ή θα ήταν αγένεια..?<br />Μια και δυο πάμε στο tourist office και τους εξηγούμε τι θέλουμε ( τι κατανάλωση σάλιου είναι αυτή σήμερα?) Μας λένε πως πρέπει να πάμε στο ταχυδρομείο για να βρούμε αυτοκίνητο....!!Και στη Νissan για να στείλουμε γράμμα μήπως?????Δεν είναι δυνατόν.....αλλά έχουμε άλλη λύση??Ξανα......πάμε προς το ταχυδρομείο. Ρωτάμε σε ένα γκισέ και μας λένε ρωτήστε απέναντι( άρα μπορείς να νοικιάσεις αυτοκίνητο στο ταχυδρομείο??????), και πάμε στο γκισέ που γράφει....φιλοτελισμός!!!Ναι θα ήθελα σας παρακαλώ 2 γραμματόσημα απο την τάδε σειρά άλλα 2 απο την άλλη σειρά και ενα αυτοκινητάκι αν σας βρίσκετε γιατί αν ξαναπάρω ταξί δεν το έχω σε τίποτα να αυτοκτονήσω!!Περιμένουνε τη σειρά μας και ρωτάμε, όταν επιτέλους φτάνει η δική μας σειρά, για το αυτοκίνητο (αμάν!!!!θα μας το δώσει κανείς????Λές και θέλω διαμάντια στη μαύρη αγορά!!)Και τι μας λέει η τύπισσα και μας στέλνει??? Εδω είναι ταχυδρομείο....τι δουλειά έχει έδω το αυτοκίνητο?????Θέλω να μου πείτε πότε ακριβώς πρέπει να βάλω την τσιρίδα, να πνίξω αυτή που έχω μπροστά μου και μετά να πάω να πνίξω τον ξενοδόχο που μας έβαλε την ιδέα για αυτοκίνητο απο την αρχή!!!!!!Και ενώ την πλησιάζω επικύνδινα για να κάνω την απονενοημένη πράξη, συμπληρώνει....σας είπαν εδώ αλλά δεν εννοούσαν μέσα. Απ’έξω έχει πολλούς που νοικιάζουν!!!Και γιατί μας έστειλε σε σας η κυρία απέναντι!!!!!!!!!!!!!!Μάλλον είναι κρατικό μυστικό το οποίο ξέρει μόνο η εν λόγω κυρια και δε μας το είπε κανείς άλλος που μένει χρόνια εδώ, συμπεριλαμβανομένου και του ηλίθιου απο ότι αποδείχτηκε, ξενοδόχου!!!!!<br />Πάμε έξω......(δηλ αν δε βρούμε και δω άκρη..είμαι ικανή να φωνάξω τον χτεσινό ταξιτζή να πάρει καμιά ταρίφα και ο Θεός όχι τίποτα άλλο!). Πλακώνουν κάτι τύποι όπως όταν βγαίνεις απο το καράβι και σε πλακώνουν οι δικοί μας...Αρχίζουν λοιπόν, κοιτάνε πρώτα γύρω γύρω...κοιτάμε και μεις (τι έγινε ρε παιδιά...?) έχω ένα καλό αυτοκινητάκι..μόνο για σένα τιμή ευκαιρίας (όσο ακριβώς το δίνουν όλοι!)..και πστττ κοίτα...μην το πεις παρακάτω γιατί θα έχω τραβήγματα!!Τι παίχτηκε καλέ..? Σίγουρα κατάλαβαν πως θέλουμε να νοικιάσουμε αυτοκίνητο ή κατάλαβαν πως θέλουμε να πάμε διακοπές στη χασισοφυτεία τους και να είμαστε στούκα όλη μέρα?????Ξαναλέμε τη λέξη carrrrrrr για να μην έχουμε καμιάπαρεξήγηση στο Τι ακριβώς θέλουμε και όταν βεβαιωνόμαστε...λέμε το οκ. Μας ρωτάει αν έχουμε δίπλωμα...και του λέμε ναι. Μάλλον ο κύριος μας πέρασε για πολυ καθωσπρέπει παιδιά γιατί ούτε καν είδε το δίπλωμα (ντάξει μόρτες, αν το λέτε εσείς το πιστεύω...ο λόγος σας σπαθί!). Αλλά ούτε καν ρώτησε αν έχουμε ευρωπαϊκό, διεθνές ή απο τη Ζιμπάμπουε που παίρνεις δίπλωμα και για το κάρο σου!Α.....δεν τον ενδιέφερε..εμείς είπαμε δίπλωμα....το τι δίπλωμα ήταν δικό μας θέμα..Ευτυχώς αυτό το αμάξι είχε 4 ρόδες , 4 πόρτες και...μηχανή!!!Τι τυχεροί που είμαστε σήμερα!!!Και φυσικά ήταν αμάξι δεκαετίας 90 μάλλον..καμία σχέση με το maruti το καινούργιο. Εδώ μας έστειλαν στο φιλοτελισμό για αμάξι, θέλαμε και το καινούργιο μοντέλο!!!Μη φάς.....<br /></div><p align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/amaxi.jpg" border="0" /><br />Επιτέλους παίρνουμε ένα χάρτη και ξεκινάμε για την παραλία Arambol. Γνωστή και ως η παραλία των χίπηδων. Ακόμη μένουν εκεί χίπηδες και κόσμος που πιστεύει και ακολουθεί αυτή τη ζωή μαζί με τα παιδιά τους. Πήγαμε εκεί επειδή χάσαμε το καρναβάλι που γινόταν στην πόλη που μέναμε και έτσι μάθαμε πως γινόταν εκεί σήμερα και λέμε ας πάμε!Στη διαδρομή δεν είχαμε προβλήματα γενικά μόνο αυτό της σήμανσης που όπως είχα πεί και παλαιότερα είναι μηδαμηνή εως ανύπαρκτη...Και πινακίδα ο Θεός..!Μάλλον περιμένουν τη βοήθεια του για να πάνε σε άλλη πόλη!!Έτσι και μείς, κάναμε το σταυρό μας και πήγαμε.Μ’αρέσει που κοροϊδευα τον ταξιτζή χτες!Καλά να πάθω.<br />Η διαδρομή αφού φύγεις απο τον κεντρικό και κατηφορήσεις προς την παραλία είναι ακόμη ενα φοβερό σκηνικό.<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/diadromi.jpg" border="0" /> Γεμάτο ψαρόβαρκες και ψαράδες που μόλις μας βλέπουν μας χαμογελούν. Ορισμένοι κάνουν το μπάνιο τους και χαμογελόντας κάθονται να τους βγάλουμε φωτο!Και γω χαμογελάω επειδή είναι οι μοναδικοί Ινδοί που έχω δεί να κάνουν μπάνιο...Θα μου πείς που θα τους δείς..? Εδώ κάνουν την ανάγκη τους στο δρόμο ειδικά όσοι ζούνε σε παράγκες, θα ντραπούν να κάνουν μπάνιο???Πάντως επιμένω πως οι Ινδοί που μένουν στη Goa έχουν πιο ανεπτυγμενο το αίσθημα της καθαριότητας μέσα τους!</p><p align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/plusimo.jpg" border="0" /><br />Φτάνοντας στην Arambol καταλαβαίνεις γιατί μένουν χίπις εκεί. Δεν έχει καμία σχέση με τις άλλες παραλίες. Είναι αρκετά απομονωμένη και παρατημένη θα έλεγα. Όταν πάμε και καθόμαστε σε ενα απο τα παραλιακά μαγαζάκια για να παρακολουθήσουμε την παρέλαση καταλαβαίνω πως δε θα είναι καρναβάλι κανονικό.Απλά κάτι που έχουν οργανώσει οι ίδιοι (λέω και γω άρματα μέσα στην άμμο θα έχουν? Παγκόσμια πρώτη?)<br />Η θάλασσα εδώ με απογοήτευσε πολύ.</p><p align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/arambol.jpg" border="0" /> Σε σχέση με ότι είχαν δει τα μάτια μου τις υπόλοιπες μέρες δεν μου άρεσε καθόλου. Αλλά είχε μια ατμόσφαιρα πολύ relax και όταν άρχισε να μαζεύεται ο κόσμος με τα αυτοσχέδια κουστούμια το απολαύσαμε.<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/karvnavali.jpg" border="0" /></p><p align="justify">Υπήρχαν 3-4 στο κέντρο της παρέλασης που διαρκώς χτυπούσαν τους ταμπλάδες και έδιναν ρυθμό.Βέβαια χίπις χωρίς το γνωστό «τσιγάρο» δε γίνεται. Έτσι είδαμε στιγμές απείρου κάλους. 6 άτομα γύρω απο ενα κύριο 60 χρονών να καπνίζουν μια πίπα σαν μπουρί! (δώσε και μένα ρε μπάρμπα, μην το κρατάς όλο για σένα., πως θα βγάλω την παρέλαση τόσα χιλιόμετρά?)</p><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/pipa.jpg" border="0" /> Χόρευαν με πολύ όμορφα κουστούμια συνέχεια... </p><p align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/koustoum2.jpg" border="0" /> <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/koust3.jpg" border="0" /> <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/kou4.jpg" border="0" /> <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/ko5.jpg" border="0" /><br />Ορισμένοι βέβαια πρέπει να «κάπνισαν» πάρα πολύ..εκ του αποτελέσματος κρίνω<br />πάντα.. Μια σοδειά ολόκληρη την είχε καπνίσει στάνταρ ο τύπος. Χαμός γύρω του και κείνος βρήκε την ώρα να κάνει διαλογισμό...(αμμμμμμμ)<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/guru.jpg" border="0" /> Κάτι κοιτούσε στη θάλασσσα ρε παιδιά κιόλας που όσο και να κοιτούσα και γω δεν έβλεπα....Λές να τα είχε κάνει τόσο πουτάνα όλα μέσα του και να τα είχε ανακατέψει τόσο πολύ που έβλεπε γοργόνες????<br /><br />Φύγαμε σχετικά νωρίς απο την παραλία γιατί είμασταν μακριά...μια εικόνα που είδα όμως μου άρεσε πολύ και με αυτή στη σκέψη αποχαιρετώ με τον δικό μου τρόπο τη μαγική πολιτεία της Goa….<br />Μια κοπέλα ντυμένη πεταλούδα κάνει ωδή στον ήλιο που μας αποχαιρετά...ως την επόμενη φορά που θα ξαναβρεθούμε.....καληνύχτα Goa! </p><p align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/petalouda.jpg" border="0" /><br /><br />Ps. Απο σήμερα και μέχρι την επόμενη τρίτη δε θα είμαστε εδώ οπότε δεν μπορώ να κάνω update το blog μας. Αλλά υπόσχομαι όταν γυρίσω να είμαι έτοιμη για νέες συγγραφικές περιπέτειες...Ινδία είμαστε..τι στο καλό. Όλο και κάτι θα πάει στραβά για να το θυμόμαστε και να γελάμε!Φιλιά σε όλους μέχρι την άλλη βδομάδα... </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-114180613369025846?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1141710378907245622006-03-06T21:43:00.000-08:002006-03-07T00:42:40.753-08:00<div align="justify"><br /><br /><br />Σήμερα δεν είναι μια οποιαδήποτε μέρα, είναι Η μέρα. Η μέρα που θα πάμε στην παραλία για την οποία όλοι οι οδηγοί για Goa γράφουν πως είναι παράδεισος επι γής. Το γεγονός πως είναι πολύ μακριά δε μας πτοεί.</div><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/foinikes.jpg" border="0" /><p align="justify">Θα πάμε να πάρουμε το αυτοκινητάκι μας απο τον κύριο «σκούπα» και μην τον είδατε.<br />Έιχε πάει γύρω στις 11 και αποφασίσαμε πως είναι καιρός να αφήσουμε το ωραίο μας μπαλκόνι και πρωϊνό και να πάμε για το αυτοκίνητο. Μας είχε μιλήσει για Suzuki maruti. Τα αγόρια αισιόδοξα πάντα είναι σίγουρα πως πρόκειται για το καινούργιο. Βέβαια αν μπορούσατε να δείτε το γραφείο-κλουβί-αποθήκη του κυρίου «σκούπα» θα θεωρούσατε ότι και εγώ...ότι είναι φύσιν αδύνατο να γίνει κάτι τέτοιο. Αλλά εγώ δεν ήξερα κανένα άλλο τέτοιο μοντέλο....Τι αδαής που υπήρξα!!!<br />Πάμε στο γραφείο ..και βλέπουμε πως όλα είναι κλειστά...Ρωτάμε και πάμε σε κάποιο άλλο...κλειστό...όλα κλειστά..Κανείς δεν έκανε τον κόπο να μας πει πως τις Κυριακές ακόμη και αν βρισκόμαστε σε τουριστική περιοχή, όλα είναι κλειστά!!Τώρα????<br />Ρωτάμε ξανά τον ξενοδόχο και μας λέει να πάμε με ένα λεωφορείο express μέχρι μια πόλη και μετά να πάμε με ταξί που δε θα μας πάρει παραπάνω απο 200 ρουπίες, ποσό λογικό. Που είναι η στάση λέμε? Εδώ πιο κάτω λέει.. Το εδώ πιο κάτω για την Ινδία μάλλον σημαίνει...περάστε τη γέφυρα που είναι ενα χιλιόμετρο με τα πόδια, μετά κάντε άλλα 500 μέτρα μέσα στο λιοπύρι..και μετά ρωτήστε και ο Θεός βοηθός! Έτσι και πράξαμε...(να μου θυμήσω όταν γυρίσω να πάω να πλακώσω πρώτα τον κύριο «σκούπα» και μετά τον ξενοδόχο για τις υπέροχες πληροφορίες που μας δίνει κάθε φορά). Με τα πολλά φτάνουμε στο λεωφορείο και καταλαβαίνουμε πως είμαστε οι μοναδικοί ξένοι απο τα βλέμματα που γυρίζουν επάνω μας. Παρακαλάω να είναι ενα μικρό λεωφορείο με air condition και σύντομα καταλαβάινω πως δεν είμαι καλή χριστιανή. Οι προσευχές μου δεν πιάνουν τόπο (πρέπει να κάνω τουλάχιστον 40 μέρες νηστεία και αποχή...σκέφτομαι...ένα χρόνο θα κάτσω εδώ, θα μου χρειαστούν οι προσευχές) και επιβιβαζόμαστε σε ενα κατα-πανα-βρώμικο λεωφορείο(βρήκα και τη μέρα να βάλω το άσπρο μου φανελάκι....είπα άσπρο???? Εννοούσα.... γκρί τώρα πια)<br /></p><p align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/1to%20bus.jpg" border="0" />Ανοίγουμε παράθυρο και περιμένουμε να περάσουν τα 45 λεπτά διαδρομής. Ευτυχώς όλα πήγαν καλά και σε 45 λεπτά είμαστε εκεί που θέλουμε. Πάμε στο ταξί και μας λένε πως θέλουν 800 ρουπίες ακατέβατα....(θα φάει πολύ ξύλο ο ξενοδόχος ειλικρινά...για όσα έχω περάσει στην Ινδία θα πληρώσει αυτός...μόνο να γυρίσουμε το βράδυ!) Στη φώτο δεν ξέρω πόσο φαίνεται η βρωμιά πάντως καθίσματα κτλ ήθελαν carpex και πέταμα!<br />Είμαστε θαραλλέοι τύποι και αποφασίζουμε πως τελικά δε μας πείραξε πολύ το ταξίδι με το λεωφορείο και πάμε να βρούμε το μαγικό λεωφορείο που θα μας πάει στην παραλία Palolem. </p><p align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/2ro%20leoforeio.jpg" border="0" />Εμείς και άλλοι 4 κακόμοιροι δυτικοί. Αυτό το λεωφορείο είναι 10 φορές χειρότερο απο το άλλο....Και χωρίς να το ξέρουμε επιβιβαζόμαστε να πάμε 1 ωρα μακριά που το λεωφορείο θα κάνει 1μισι!!Ανεβαίνει επάνω και ο κουτσός Ινδός! Σταμάτάμε ....παντού..<br />Όταν σταματάει να πάρει κόσμο, εκτός του ότι προχωράει σιγά σιγά να πάει εκεί που είναι ο κόσμος με ανοιχτή πόρτα, μπαίνει μέσα όποιος να’ναι. Μπήκαν δύο που πουλούσαν πορτοκάλια, ενας που πουλούσε ξηρούς καρπούς και άλλος ένας που πουλούσε ενα...παγωτό το οποίο είχε στο χέρι(!!!)...Ο κόσμος περίμενε υπομονετικά να επιβιβαστεί και μείς περιμέναμε να ρημαδοξεκινήσουμε καμιά φορά. Μέσα σε 10 λεπτά έκανε τουλάχιστον 5 τέτοιες στάσεις...<br />Έιχα μιλήσει για σάουνα μέσα στο ρίκσο την πρώτη μέρα. Ξεχάστε το...όχι σάουνα...λες και ήμουν στο καζάνι της κόλασης!!!Δεν μπορεί να συμβαίνει αυτό σε μας..έλεγα και ξαναέλεγα...Κάναμε το λάθος να νομίζουμε πως είμαστε κοντά αφού σύμφωνα πάντα με τον ξενοδόχο...η πόλη που είμασταν ήταν στο μέσον..Αναρωτιέμαι πόσο είχε στα μαθηματικά αυτός ο άνθρωπος και με τι καινούργιο τρόπο μετρούσε τις χιλιομετρικές αποστάσεις..... Οι ινδοί απτόητοι έτσι..? Με μακρύ πουκάμισο και δεν είχε ιδρώσει τίποτα!! Είμαστε ελλλατωματικοί...πάει και τέλειωσε<br />Μετά απο 1μισι περίπου ώρα και αφού το άσπρο μου μπλουζάκι πλέον θέλει χλωρίνη μπας και ξαναγίνει έστω γκρί...φτάνουμε. Και αντικρύζουμε τον παράδεισο επι της Goa. <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/paralia%202.jpg" border="0" />Άσπρη άμμος, καταγάλανα νερά, πυρόγες και φοίνικες...όλα...σκηνικό απο ταινία που δεν πιστεύω ότι πρωταγωνιστώ! Εδώ δεν υπάρχουν πολλοί ντόπιοι και ευτυχώς δεν υπάρχουν παρέες με φωτογραφικές για να φοβάμαι πως θα κάνουν ημερολόγιο με φώτος απο μένα με μαγιώ! Και στην παραλία αυτή υπάρχουν αγελάδες μόνο που είναι άσπρες να δένουν με το όλο σκηνικό (trendy milka!!) <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/milka.0.jpg" border="0" /><br />Υπάρχουν και μικρά σπιτάκια απο μπαμπού τα λεγόμενα huts στα οποία μένει κόσμος. Είναι εμπειρία και νομίζω πως την επόμενη φορά ίσως το κάνουμε και μείς. Survivor αλλά με νερό και άφθονο φαγητό!! <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/huts.0.jpg" border="0" /><br />Ένας συμπαθέστατος νεαρός με κοιτάει που κοιτάω τις πυρόγες και αμέσως μου προτείνει να με πάει βόλτα (με το αζημίωτο βέβαια). <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/puroga.jpg" border="0" />Τελικά συμφωνεί με τον Γιάννη και θα ξεκινήσουμε τη βόλτα μας στις 5 για να δούμε δελφίνια και μια άλλη ερημική παραλία. Μέχρι τις 5 όμως έχουμε ώρα για μια βουτίτσα....στα καταγάλανα νερά!!!!Σπλάτς....<br />Εντωμεταξύ ο νεαρός με την πυρόγα έρχεται κάθε ώρα και μας λέει...μήπως αλλάξατε γνώμη και θέλετε να σας πάω τώρα???Βιαζόταν πιο πολύ απο μας φαίνεται....ή φοβόταν μη χάσει τους πελάτες. Όπως και να’χει, ερχόταν κάθε μισή ή μία ώρα να μας υπενθυμίσει πως έχουμε κλείσει μαζί του....<br />Στις 5 επιτέλους (και αφού έχουμε φάει...Τα ψάρια και έχουμε πιεί Τις μπύρες )ξεκινάμε για τη βόλτα...Το γεγονός πως παζαρέψαμε την τιμή μπορεί και να μην του άρεσε..οπότε μας έβαλε να βοηθήσουμε λίγο..<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/sproxnontas.jpg" border="0" />Είμαστε και πιο στρουμπουλοί απο εκείνον...οφείλω να ομολογήσω!!Ευτυχώς εμένα δε με έβαλε να κάνω τίποτα........(άλλος με τη βάρκα μας....!!!!!!!!!!!!!!!!)<br />Καλά είχαμε φάει το παραμύθι πως όλα ήταν όπως τον παλιό καλό καιρό εδώ....και σε κάποια φάση ακούμε τη μηχανή...βρουυυυυυμμμμμμ. Και όμως..η πυρόγα είχε μηχανή επάνω...όλα υποκύπτουν στην νέα τεχνολογία κάποια στιγμή , κλάψ, λύγμ..<br />Η βόλτα μας ήταν φανταστική,<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/varka.jpg" border="0" /> είδαμε δελφίνια να πηδάνε μέσα στο νερό, είδαμε μια πολύ όμορφη παραλία απομονωμένη, <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/makria%20beach.jpg" border="0" />και είδαμε και την παραλία του Palolem απο μακριά. Μαγεία!!! </p><p align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/apo%20makria.jpg" border="0" /><br />Φτάσαμε πίσω όταν ο ήλιος έδυε...Καθίσαμε σε ενα μπαράκι και υπό τους ήχους της Sade κοιτούσαμε το ηλιοβασίλεμα και σκεφτόμασταν πως κάπως έτσι πρέπει να είναι ο παράδεισος... <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/iliovasilema.jpg" border="0" /><br />Είχαμε όμως να καλύψουμε πολύ δρόμο ακόμη και πήραμε σιγά σιγά τον δρόμο του γυρισμού. Αποφασίσαμε να πάμε low budget όπως ήρθαμε..Έλα ντε που στην Ινδία, αν και τουριστικότατος τόπος, δεν έχει λεωφορεία μετά τις 5....Δεν το ξέραμε όμως και εδώ αρχίσαν όλα...Μας λέει ο ενας..πηγαίνετε στο τάδε σημείο περνάει λεωφορείο στις 8...Πάμε....τίποτα...Ρωτάμε αλλού και μας λένε για το τρένο. Το τελευταίο τρένο περνάει στις 8μισι....άντε ξανά τρέξιμο...Πάμε στο σταθμό, εμείς και κάτι άλλοι Ινδοί μαζί με ταλαίπωρους δυτικούς (2) με τα μπαγκάζια στην πλάτη. Περιμένουμε και περιμένουμε....και όταν επιτέλους έρχεται το τρένο με καθυστέρηση...δεν πιστεύυμε στα μάτια μας...Δεν εχει καθόλου πόρτες το τρένο αυτό και το μόνο που υπάρχει για να πιάνετε ο κόσμος και να μην πέφτει έξω είναι χειρολαβές σαν του τρόλεϋ. Ούτε καθίσματα ούτε τίποτα...Ο κόσμος είναι ο ένας στην κυριολεξία επάνω στον άλλο και μερικοί κρέμονται έξω!!!<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/treno%202.jpg" border="0" />Εγώ έχω μείνει...Ο Γιάννης.....το μόνο που λέει είναι .... «δε μιλάς σοβαρά» ενώ ο φίλος μας ο μένιος αρκείται σε λίγα λόγια λέγοντας ... «no way!» Μετά απο αυτό κοιτιόμαστε και τρέχουμε να φύγουμε. Ο σταθμάρχης μας κοιτάει σαν να είμαστε τρελοί....δε θα ανεβείτε στο τρένο μας? Είναι το καλύτερο στην περιοχή!!!<br />Αλλά όπως γίνεται σχεδόν σε κάθε περίπτωση είχε ένα φίλο που για 1500 ρουπίες θα μας πάει πίσω στη πόλη μας με ταξί. Το σκεφτόμαστε και πρίν του πούμε ναι..έχει πάρει το φίλο του, μιλάνε και μάλλον ο φίλος του του λέει πως δεν μπορεί και τον πλακώνει στα βρισίδια ο σταθμάρχης...θα έπαιρνε μίζα ή μου φαίιιιιιιιιινεταιιιιιι??????(καλά είσαι τρελός ρε? Σου έχω ψήσει κατάσταση τρελή και λές όχι?Άλλη φορά αν σου βρώ πελάτη να μη με λένε σταθμάρχη. Δε φτάνει που τους λέω ότι είναι ωράιο το τρένο και μόλις το βλέπουν παθαίνουν ομαδικά εγκεφαλικά....μιλάς κιόλας....λαμόγιοοοοο)<br />Ακούμε το όλο σκηνικό και την κάνουμε με ελαφρά πηδηματάκια.....Λέμε αφού θα πάμε που θα πάμε με ταξί τελικά ας κάτσουμε παραπάνω να το απολάυσουμε. Πίσω στην παραλία λοιπόν ...μας βρίσκει ενας φίλος του ταξιτζή που μας πήγε να πάρουμε το τρένο..(άσχετο??) και μας λέει πως θα μας κάνει καλή τιμή...και συμφωνούμε να φύγουμε στις 12!!! Κάτι σαν τη σταχτοπούτα ....<br />Μέχρι τις 12 είμαστε σε ενα μπαράκι με μουσική, κόσμο ωραίο και πουφ για να κάθεσαι κάτω...ένας άγγλος δίπλα μας έχει ρηλαξάρει τόσο πολύ απο τις μπύρες που ροχαλίζει!!!(Έλα ύπνε μου γλυκέ και πάρε μου τοοοοοο)<br />Φτάνουμε την καθορισμένη ώρα εκεί που είπαμε...εδώ ο ταξιτζής, εκεί ο ταξιτζής...πουθενά ο ταξιτζής...Τώρα???έχουμε και μια κολιτσίδα άλλο ταξιτζή που μας λέει πως δε θα έρθει ο δικός μας και πως το κινητό του δεν πιάνει....και το κινητό του...όντως όταν τον παίρνουμε...δεν πιάνει με ένα μαγικό τρόπο.Αποφασίζουμε να πάρουμε τελικά τον κολιτσίδα και να πάμε πίσω. ....τι το θέλαμεεεεεεεεεε????????????????<br />Απο την αρχή δε μου άρεσε...δεν ξέρω γιατί αλλά δεν έιχαμε άλλη λύση, ήταν και αργά..Στο δρόμο όλα καλά, μόνο που όταν προσπαθούσαμε να του πιάσουμε κουβέντα ή δε μίλαγε ή απαντούσε με ένα ξερό ναι ή όχι..Σε κάποια φάση βλέπω απο τον καθρέφτη πως τα μάτια του ανοιγοκλείνουν παράξενα...πιο πολύ...κλείνουν....Παναγία μου!!!!Ο εφιάλτης στο δρόμο με τις λεύκες...και έχουμε ακόμη 1μισι ώρα...Αν πάθούμε κάτι εδώ θα μας βρούνε στην επόμενη αρχαιολογική ανασκαφή...<br />Συναγερμός...τον ρωτάμε αν είναι καλά και αν νυστάζει....μας λέει στην αρχή είναι καλά....αλλά μετά μας λέει κάτι...ανυσηχητικό θα έλεγα. Δεν ανησυχώ λέει..ακόμη και αν κοιμηθώ θα με οδηγήσει ο Θεός...Ορίστε??????????????? Το θέμα είναι που θα σε οδηγήσει....στα θυμαράκια...εύκολο...στο δρόμο της Goa το βλέπω λίγο χλωμό...<br />Ο Γιάννης πάλι του λέει πως χωρίς να έχει τίποτα προσωπικό με το Θεό...που να τον κατεβάζεις μωρε τώρα απο κέι που είναι...θα είναι καλύτερα...να οδηγήσει εκείνος...<br />Μετά απο 45 βασανιστικά λεπτά φτάνουμε στην πόλη που είναι περίπου στη μέση...Εγώ επιμένω να τον παρατήσουμε και να πάρουμε άλλο ταξί αλλά τα θαραλλέα αγόρια λένε πως με ένα καφέ θα είναι εντάξει. Σταματάμε να του πάρουμε καφέ...αλλά εγώ επιμένω....Δεν θεωρώ πως θα πρέπει να οδηγήσει ο Θέος....αλλά ένας ταξιτζής!!!Ο καθένας τη δουλειά του ρε φίλε!!<br />Μέχρι να πάει και να πάρει τον καφέ ο Γιάννης ο οδηγός έχει γύρει στο τιμόνι...τα πράγματα δεν γίνονται καλύτερα...Ήταν ικανός να μας πει πως δεν κοιμόταν αλλά μιλούσε με το Θεό και διαπραγμετεύοταν πόσα θέλει να μας πάει και να μας ζητούσε πιο πολλά για μεταχείρηση σαν VIP!!Επιτέλους φτάνει ο διπλός καφές και τον πίνει..<br />Εντωμεταξύ δεν ακούει κουβέντα να δώσει στο Γιάννη ή στο φίλο μας το τιμόνι. Έχει παντού αστυνομικά μπλόκα (ένα εκ των οποίων περάσαμε και οι φρουροί έιχαν αποκοιμηθεί στην καρέκλα...μάλλον φυλούσε σκοπιά ο Θεός και κεί!! Τώρα και αστυνομικός...διπλοθεσίτης ο Θεός!!!!)Μας έλεγε μετά ο Ινδός πως αν οι αστυνομικοί δουν οτι οδηγεί άλλος θα του πάρουν το δίπλωμα..Ενώ αν μας σκοτώσει θα συνεχίσει να το έχει??????<br />Και πάνω που έχουν τελειώσει όλα τα θέματα και δεν ξέρουμε τι να κάνουμε, πιάνει ο Γιάννης τα τραγούδια του Bollywood που ξέρει και αρχίζουν να τραγουδάνε...Τα αγόρια αλαμπουρνέζικα και αυτός κανονικά τους στίχους....Στην επόμενη μισή ώρα έχω μάθει τα top 10 του Bollywood. Σε κάποια φάση πιάνουν και τα ελληνικά....πουτάνα ξενιτιά κτλ...και τραγουδάει και ο Ινδός που μάλλον δεν είχε ξαναπιεί διπλό καφέ στη ζωή του, όλα του φαίνονται πλέον ωραία και έχει τέτοια υπεράνταση που θα είναι ξύπνιος για 10 μέρες!!Μέχρι και το “we live in a yellow submarine” μας έβαλε να τραγουδήσουμε και όταν τον ρωτήσαμε αν του αρέσουν οι beatles είπε ότι δεν ξέρει ποιοί είναι και ποιά είναι τα τραγούδια τους ..(!!!οκ απαλάσσεται λόγω βλακείας και νύστας) Στο άσχετο...μας λέει ο Ινδός πως το αγαπημένο του τραγούδι είναι αυτό της ταινίας του τιτανικού και δεν ξέρει τα λόγια..απλά πάει με το ρυθμό.. το οποίο ακούγαμε μέχρι να φτάσουμε..Αν το ξανακούσω είμαι ικανή να κάνω φόνο..<br />Και συνεχίζει να λέει πως αγαπάει μια κοπέλα που είναι χριστιανή...και πως αυτός είναι Ινδουιστής και δεν μπορεί να την πάρει (αυτή τη ρωτάς πυροβολημένε? πήγα να του πώ) Αλλά μισεί τον Ganesh (που είναι ένας απο τους Θεούς τους-μισός μωρό και μισός ελέφαντας) και αγαπάει το Χριστό που τον έχει βοηθήσει (άρα αυτός τον βοηθάει και στο οδήγημα , οκ δεν ήταν ελέφαντας....φιουυυυυυ)αλλά θα γίνει χριστιανός όταν δεί πως όλοι οι χριστιανοί γίνουν καλοί άνθρωποι....!!! Μάλιστα...<br />Το στομάχι μου είχε γίνει τόσο χάλια απο το φόβο που ούτε μούντζα δεν είχα όρεξη να του δώσω...Επιτέλους φτάσαμε στο σπίτι μας.....!!!!!!!!!!!!!!!!!Παναγία μου......αυτό το πράγμα δεν το ξανακάνω όσο ζώ ποτέ!!!!!<br />Στο τέλος μας ζήτησε να του δώσουμε και φιλοδώρημα(που δε μας σκότωσε μάλλον ενώ μπορούσε άνετα)...και γυρνάμε και του λέμε.... «θα το δώσουμε στο Θεό που οδηγούσε»...Κάγκελο ο οδηγός.....<br />We all live…in a crazy submarine…a crazy submarine…a crazy submarineeee!!!!!!!!!!!!!!!!! </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-114171037890724562?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1141374333069571962006-03-02T23:56:00.000-08:002006-03-03T00:56:42.360-08:00<div align="justify"> …….Mμμμμμμμμμμμμ καλημέρα Goa…..Μετά απο ενα υπέροχο βράδυ γεμάτο θάλασσα αποφασίσαμε να ψάξουμε πιο πολύ το θέμα με το δίπλωμα οδήγησης. Ρωτάμε τον ένα στο ξενοδοχείο μας λέει ούτε κάν να το συζητήσετε. Είχε έρθει ενα ζευγάρι σαν εσας και του είπαν πως είναι Οκ το δίπλωμα και τα παδιά ήταν ήσυχα. Αλλά έγινε στραβή και σκότωσαν ένα άνθρωπο (στραβή λέγεται αυτό ή κατάρα τρίτης γενιάς???) και δεν είχαν καμία ασφάλεια να πληρώσουν και δεν τους άφηναν να φύγουν απο τη χώρα. (ε...τώρα που το σκέφτομαι, όχι, δε θα πάρω.....ή αλλιώς να μου λείπει το βύσσινο).Αλλά μιλήσαμε και με τον ξενοδόχο ο οποίος μας είπε πως ναι μεν δεν είναι οκ το δίπλωμα που έχουμε αλλά υπάρχει άλλη λύση (να μου θυμίσω μόλις ξεπεραστεί το πρόβλημα να πάω και να δείρω τον τύπο με τη σκούπα που μας είπε πως είναι έγγυρο το δίπλωμα.........να του πάρω και τη σκούπα για εκδίκηση!)Μας πληροφορεί λοιπόν ότι υπάρχει μια άδεια για 30 μέρες που σου εγκρίνουν το δίπλωμα σου και γίνεται διεθνές.(άμπρα....κατάμπρα.....έγινε διεθνές παιδιά...)Πως? Έτσι απλά? Αποκλείεται..και όμως, έχουμε ξαναπεί. Τα δύσκολα σε αυτή τη χώρα είναι εύκολα και τα εύκολα..ακατόρθωτα!!Μας λέει που να πάμε και ξεκινάμε..<br />Ενα γραφείο σε κάποιο...hotel ..κάτι ήταν...Δε ζήτησαν ούτε φωτογραφίες, ούτε κάποιο χαρτί αλλά ούτε και λεφτά (αυτό το έκανε πολύ ύποπτο για Ινδία) Και φυσικά δε μας έδωσε καμιά εγγύηση. Να με πάρετε το βράδυ είπαν και θα σας πω αν έχετε πάρει έγκριση....Συγνώμη...κάποιο αριθμο έγκρισης θα μας δώσετε? Οχι...<br />Ε....καλά....ευχαριστούμε πολύ......Εννοείται πως έφαγα τα αυτιά στα παιδιά πως αποκλείεται να γίνεται έτσι. Μονίμως καχύποπτη αλλά φταίω με όσα έχουν δεί τα μάτια μου? Εδω κόντεψαν να μας πάρουν τα σώβρακα που μας είδαν και κρατούσαμε μπουκάλι με αλκοόλ στο τρένο και δεν το έγραφε πουθενά. Τώρα που το ξέραμε θα κόλλωναν?Λέτε να μας έστειλε ο ξενοδόχος σαν πρόβατα στη σφαγή? Τηλεφώνησε σε στους αστυνόμους και λέει....έλα......σου χω μια νεά σοδειά....να την πιείς στο ποτήρι. Είναι τρία γκα-γκα παιδάκια που μόλις τους είπα πως το δίπλωμα έγινε διεθνές με μαγικό τρόπο με πίστεψαν....χαχαχαχαχα(έλα αλέκο...τι..????έκανες δίπλωμα international στην Ινδία???? Πόσο? Τίποτα?????????ααααααααααχαχαχαχαχαχα)<br />Δυστυχώς παρακαλούσα επι ματαίω και έτσι αφού πείστηκαν οι άντρες της παρέας...εγώ τι να πώ (να δώ τι μούρη τους όταν μας σταματήσει η αστυνομία και τους ζητήσει τον αριθμό έγκρισης!!!για τη μέρα αυτή ζώ!Εγώ θα είμαι με τον αστυνόμο όταν τους πετάνε ντομάτες με την απάντηση που θα του δώσουν)<br />Επειδή όμως μας είπαν να περιμένουμε μέχρι το βράδυ να δούμε για την έγκριση (υπήρχαν πολλά κορόϊδα στην περιοχή μάλλον), δεν το διακυνδινέψαμε και πήραμε ταξί να πάμε σε κοντινή παραλία.<br />Στο δρόμο το τοπίο συνεχίζει να είναι μοναδικό!</div><div align="justify"> </div><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/topio%202.jpg" border="0" /><p align="justify">Μέσα στις πόλεις μόνο θυμίζει λίγο Ινδία αλλά και πάλι τίποτα δεν αγγίζει την ομορφία της εξωτικής Goa. Η παραλία που φτάνουμε είνα γεμάτη κόσμο. Η Goa είναι κάτι σαν τη Χαλκιδική όσοι έχετε πάει (προς Θεού δεν εννοώ την ομορφιά, δεν είμαι σαν μερικούς που τους πάνε Χαβάη και λένε...μωρε καλά και δω...αλλά σαν την Χαλκιδική......).Το επάνω μέρος της Goa είναι αυτό που ξέρουν όλοι και γινονται τα πάρτυ και χαμός...και πολυκοσμία αλλά δεν έχει καλές παραλίες. Και προς τα κάτω είναι το ήσυχο κομμάτι που έχει πιο ωραίες παραλίες αλλά δεν είναι τόσο ανεπτυγμένο τουριστικά.Εμείς είπαμε να αρχίσουμε απο το πρώτο που ήταν και το κοντινό.<br />Ινδοί απο άλλες πολιτείες ανανεμειγμένοι με τουρίστες και αγελάδες που δέσποζαν προεδρικά στις παραλίες.Η θάλασσα δεν έχει καμία σχέση με της μεσογείου( η Goa βρέχεται απο τον αραβικό ωκεανό, όχι τον Ινδικό), είναι πιο θολή και πολύ μα πολύ ζεστή.Άσε που προσωπικά δεν μου έκανε καμία διάθεση να κολυμπήσω επειδή υπήρχαν μεγάλες παρέες με Ινδούς που κοιτούσαν-φωτογράφιζαν τις δυτικές με μαγιώ. Οι Ινδοί και Ινδές κάνουν μπάνιο με τα ρούχα τους. Όπως και οι Τούρκοι (το είχα δεί σε μια παραλία στα κατεχόμενα) Δεν έχει καμία σημασία που είναι άσπρες οι μπλούζες τους και τα σάρι τους διάφανα και φαίνονται απο σουτιέν, βρακί κτλ...Νόμιζα πως κάποιος γύρισε τις 9 ½ βδομάδες αλλά Ινδικά, κολλημένα μπλουζάκια επάνω στο κορμί και διάφανα όλα! Αλλά οι Ινδοί κοιτούσαν τις δυτικές. Απο την αγγλίδα γιαγιά που απο τη σούρα στο κορμί δεν καταλάβαινες που τέλειωνε το στήθος και που άρχιζε το γόνατο, μέχρι τα κοριτσάκια. Και γυρνούσαν να κοιτάξουν όλοι μαζί απροκάλυπτα...στροφή 90ο μοίρες!!!Εντοπισμός άσπρου δέρματος...με μπικίνι...λίγο πατσούρα... και με κυταρρίτιδα αλλά τι να γίνει.....στρίψατε επ’αρί...στερα....!!!<br />Έκανα μια βουτία βέβαια αλλά που θα φιγουράρει τώρα η φώτο μου..δεν ξέρω (να μου έχουν κάνει τουλάχιστον photoshop για την κυταρρίτιδα ρε παιδιά..είναι αδικία...δεν ήταν η καλή μου γωνία αυτή που με πήραν)<br /></p><div align="justify"></div><div align="justify">Και κει που νομίζω πως τα έχω δεί όλα απο τη ζέστη........βλέπω ξαφνικά τον Θεό Ποσειδώνα να αναδύεται απο τη θάλασσα με την τρίαινα...Λέω Γιώτα τα έχεις παίξει κορίτσι μου, πήγαινε λίγο στη σκιά γιατί δε θα τη βγάλεις σήμερα..Μα στη σκιά είμαι..σκέφτομαι. Και ο Ποσειδώνας πλησιάζει προς το μέρος μου...Λέω απο μέσα μου ότι προσευχή ξέρω και δεν ξέρω και ξανανοίγω τα μάτια μου...πλησιάζει...πλησιάζει....και είναι αληθινός!!Το τελευταίο που θυμάμαι είναι ο ήχος της φωτογραφικής...ύστερα χάθηκε. Ούτε ξέρω τι ρόλο βαρούσε ο κύριος αλλά ούτε και θέλω να μάθω!!Πολλά έχουν δεί τα μάτια μου, μα αυτό μου φέρνει τρόμο που λέει και το τραγούδι</div><div align="justify"> </div><div align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/poseidwnas.jpg" border="0" /><br /><br />Με τα λίγα και τα πολλά..ξεκινήσαμε για φαγητό....Αστακός με 16 ευρώ το κιλό!!!Φάγαμε και σκάσαμε...αν είχαμε και τσέπες να πάρουμε μαζί μας πίσω θα το κάναμε!! <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/astakos.jpg" border="0" /><br />Μετά το φαί είπαμε να πάμε και μια βόλτα σε ένα φρούριο εκεί κοντά...Διαπραγματευτήκαμε με τον ταξιτζή αλλά φυσικά δε μας είπε πως είναι κλειστό..και πήγαμε και φάγαμε χλαπάτσα...Τι να του πείς τώρα????ε δε λες τίποτα σε αυτές τις περιπτώσεις γιατί όπως και να έχει δε βγάζεις άκρη. Θα σου πει εμένα μου είπες να σε πάω να το δείς.. απο μέσα θέλω να το δώ...Ηalloooooo!!!!<br />Ξαναγυρίσαμε στην παραλία αφού είχε αρχίσει και έπεφτε ο ήλιος και δε θέλαμε να το χάσουμε.</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">Πήγαμε και κάτσαμε να πιούμε ενα καφέ με την άμμο να μας γαργαλάει τα πόδια, το κύμα δίπλα μας και την ομορφιά της αραβικής θάλασσας και του ήλιου να μας μαγεύει!! <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/kafe.jpg" border="0" /><br />Και πάνω στη μαγεία...πλακώσανε και τα παιδάκια που πουλάνε διάφορα χαϊμαλιά στην παραλία. Αυτό που μου άρεσε είναι πως ήρθαν μεν αλλά δε ζητιάνευαν.Στην αρχή ήρθαν όλα σε μένα, πάρε αυτό και πάρε εκείνο. Μου έδιναν αλυσίδες για το πόδι, βραχιόλια, κολιέδες.Μόλις είδαν πως είχα πάρει ήδη άρχισαν να με ρωτάνε πόσο το πήρα. Έίπα πιο φτηνή τιμή για να δώ τι θα κάνουν, και μου είπαν να το πάρω τόσο και απο αυτά!Η πλάκα ήταν όταν έκαναν το λάθος να κοιτάξουν και τα αγόρια. Πήγαν απο πάνω τους και δεν τους άφηναν σε ησυχία. Απο μικρές μάλον μυριζόμαστε πως οι άντρες είναι αδύναμοι μπροστά μας, ότι ηλικία και να έχουμε. Και λέει σε κάποια φάση ο Γιάννης...Κάτσε να δώ.....και λέει το κοριτσάκι σαν παπαγάλος....κάτσεναδω......μια φράση όλο μαζί.Το πόσο γέλιο κάναμε...δε λέγεται.Και όσο γελούσαμε τόσο εκείνο έλεγε φράσεις που άκουγε..ήταν πολύ περίεργο να βλέπεις μια μικρή ινδή να μιλάει άπταιστα ελληνικά!!Σε κάποια στιγμή και αφού πήραμε αρκετά μια μικρή(γύρω στα 6) με είχε στριμώξει και με παρακαλούσε να πάρω και άλλα...Και σκέφτηκα πως μόνο αν της κάνω τρελό παζάρι θα φύγει...και της λέω....Αυτό που φοράω μου το έδωσαν ..20 ρουπίες (αντί 100 που το είχα πάρει και απο ότι κατάλαβα μετά με λήστεψαν) , με το που ακούει τόσα λίγα....μου λέει στα αγγλικα...You’re joking right????και με παρατάει και φεύγει...!!Που είχε μάθει τη φράση αυτή δεν ξέρω...αλλά μου χρειαζότανε.<br />Και πάνω που είχε σουρουπώσει για τα καλά κοιτάω τον κόσμο. Παρατηρώ παιδάκια να παίζουν, μαμάδες να τρέχουν απο πίσω τους..ενα ζευγαράκι πιασμένο χέρι χερι στο ηλιοβασίλεμα...Πολλές τρίχες δεν έχει η κοπέλα???Ωχ...και άλλοι που τρίβουν τα χεράκια τους αλλά στο ηλιοβασίλεμα αυτή τη φορά...Smile please….!!! </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/zeugari.jpg" border="0" /><br /><br />Το βράδυ μας τελείωσε σε μια νυχτερινή αγορά. </div><div align="justify"> </div><div align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/agora.0.jpg" border="0" />Κάθε βδομάδα, συγκεκριμένες μέρες υπάρχει νυχτερινή αγορά όπου μπορείς να βρείς τα πάντα. <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/prioonta.jpg" border="0" />Εκεί αν τους έλεγες το έχω αυτό που μου δίνεις σε ρωτούσαν πόσο το πήρες. Όσο και να τους έλεγες στι έδιναν!!Αλλά το σκηνικό ήταν απίθανο. Δίπλα στη λιμνοθάλλασα, μαζί με τους φοίνικες και όλη αυτή τη φωτοχυσία και τα χιλιάδες χρώματα απο τα ρούχα. Έκαναν και εκδηλώσεις, συναυλίες κτλ. <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/ekdilwseis.jpg" border="0" />Βρήκαμε ακόμη και ελληνικό σουβλάκι σε γύρο!!!Γειά σου Ελλάδα με το σουβλάκι σου!Δυστυχώς δεν είχα φώτο να το απαθανατίσω!!<br />Την επόμενη ημέρα είχαμε σκοπό να πάμε στην πιο όμορφη παραλία της Goa. Αλλά επειδή ήταν πολύ μακριά είχαμε σκοπό να πάρουμε αυτοκίνητο δικό μας. Την έγκριση την πήραμε...!!!οπότε είμασταν έτοιμοι...Νομίζαμε....Γιατί αύριο....ξημέρωνε μια άλλη μέρα...στην Ινδία...στη χώρα με τα χιλιάδες χρώματα..αλλά και τις χιλιάδες εκπλήξεις... Αχ και να ξέραμε...τι μας έμελε...αχχχχχ!! </div><br /><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/kyria%20stin%20agora.jpg" border="0" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-114137433306957196?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1141284044220095262006-03-01T23:04:00.000-08:002006-03-01T23:20:44.256-08:00Πρώτη ημέρα στην Goa και ξεχυθήκαμε όλοι μέσα απο το τρένο να πάμε στα ταξί. Τα ταξί εδώ είναι σαν van και όχι οπως τα ξέρουμε στην Πούνα. Είναι πολύ πιο ακριβά απο την υπόλοιπη Ινδία και χωρίς air condition.Και απο ότι διαπιστώσαμε μετά, τρέχουν σαν τρελά, δεν έχουν (φυσικά) ζώνες για τους πίσω αλλά ούτε και για τους μπροστά. Δεν διαπραγματεύονται στην τιμή όπως κάνουν αλλού και γενικά έχουν καταλάβει πως έρχονται πολλοί τουρίστες και μας ροκανίζουν (όπως στα νησιά μας).Αλλά χαλάλι λες...<br /><br />Το σκηνικό μέχρι να φτάσουμε στο heritage hotel που μέναμε ήταν το κάτι άλλο. Απέραντες εκτάσεις με φοινικόδασος ( και μετά λέμε πως έχουμε στο Βαϊ φοινικόδασος......) και λιμνοθάλλασες. Σε πολλά μέρη υπαρχουν στενά στα οποία μπαίνει μέσα η θάλλασα και δημιουργεί αυτό το τέλειο σκηνικό της λιμνοθάλασσας. Εκεί μέσα στην πυκνή βλάστηση υπάρχουν δωμάτια που νοικιάζονται απο παλιά αρχοντικά. <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/dasos.jpg" border="0" />Παλιό αρχοντικό είναι και το δικό μας hotel μόνο που είναι μέσα στην πρωτεύουσα της Goa. Γιατί δεν έχει νόημα να πας σε ενα αποστειρωμένο ξενοδοχείο και να μείνεις, δεν καταλαβαίνεις παράδοση, δε βλέπεις Goa!!!<br />Φτάνοντας στην πόλη μέσα παρατήρησα πως κάτι έλειπε....δεν καταλάβαινα πως είμαι Ινδία...κάτι....κάτι......αααααααααα δεν είχε σκουπίδια...δεν είχε χωματόδρομους. Ήταν μια σχετική πολύ καθαρή πόλη που είχε παντού πινακίδες πως δεν πρέπει να πετάμε πλαστικές σακούλες ( ενώ εδώ που μένουμε είναι must!!!) Παρτέρια με λουλούδια κ καθώς προχωράς παντού σπίτια με έντονα χρώματα. Πράσινο, κόκκινο, κίτρινο, ροζ, πορτοκαλί...πανέμορφα σπίτια... <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/mazi.jpg" border="0" /><br />Τα δε δωμάτια που πήγαμε σε μετέφεραν σε άλλες εποχές<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/krevati.jpg" border="0" /><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/kounia.jpg" border="0" />....Αφού φτάσαμε και μετά αποφασίσαμε να κάνουμε ενα γύρο να δούμε πιο πολλά και να πάμε για φαγητό. Στην αρχή με τα πόδια....μετά απο μισή ώρα ψάχναμε απεγνωσμένα ρίκσο!!! Η ζέστη ήταν τόσο αφόρητη που δεν άντεχες..Και πάμε στα ρίκσο.. Τους ρωτάμε που βρίσκεται ενα μέρος και μας λένε πολυυυυυυυ μακρια (οκ το έπιασα το υπονοούμενο) και μας βάζει στο ρίσκο να μας πάει. Αλλά δεν ήταν τα ρίκσο που ξέραμε, είχαν και πόρτες ...Ξεκινάμε και είμαστε ο ενας πάνω στον άλλο. Στο ρίκσο που ξέρουμε βγάζεις και λίγο πόδι , μούρη, οτι ναιναι ...έξω και βολεύεσαι. Εδώ άντε να το κάνεις...Και πάμε μέσα στην κίνηση..και μπροστά κάτι έχει γίνει (για καλή μας τύχη ....αμαν πια με την τύχη μας) και είναι όλα κολλημένα...Βάλε και το ρίκσο με την πόρτα...αρχίζουμε και νιώθουμε όπως οι κότα στο φούρνο (φαντάζομαι κιολας!!! Δεν παίρνω όρκο) Ρωτάμε τον οδηγό αν θα πρέπει να κατέβουμε και φυσικά μας λέει πως όλα είναι καλά...Μετά απο ενα 5 λεπτο μέσα στη σάουνα και χωρίς να κινούμαστε καθόλου αποφασίζουμε να κατέβουμε...Με το που μας βλέπει ο ρικσο οδηγός...κατεβαίνει με τη μία...30 ρουπίες μας λέει....όσα είχαμε συμφωνήσει δηλ για ενα χιλιόμετρο...Του λέμε πως δεν κουνηθήκαμε ούτε 5 μέτρα απο κεί που μας πήρε..Εκείνος τίποτα. Τα αυτοκίνητα να κορνάρουν απο πίσω, εκείνος μέσα στη μέση και απτόητος να μας ζητάει τα λεφτά. Τελικά συμφωνήσαμε να δώσαμε πιο λίγα...αλλά ώς συνήθως δεν είχε ρέστα( παγκόσμια πρωτοτυπία!!) και μας πήρε ακριβώς 30..<br />Λέμε πάμε και όπου βγεί...και βγήκε πολύ καλά...Σε ενα εστιατόριο που είχε φρέσκο ψάρι και τοπικό κονιάκ απο καρύδα το λεγόμενο Φένι.<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/pinoume.jpg" border="0" /> Και κάτι άλλο που δεν ήξερα είναι πως το ψάρι kingfish θεωρείται το καλύτερο ψάρι του κόσμου (το άκουσα σε ντοκιμαντέρ). Αλλά είναι πολύ λίγο και δύσκολο να βρεθεί. Στα ελληνικά είναι το σκουμπρί! Τόσο σκουμπρί που φάγαμε στην Goa, νομίζω πως έχει μαζευτεί όλο στην Ινδία. Πρόκειται για ενα υπέροχο ψάρι, όσοι μπορείτε να το δοκιμάσετε ψητό και θα με θυμηθείτε!!<br />Στη συνέχεια ψάξαμε να βρούμε αμάξι να νοικιάσουμε. Πάμε σε ενα γραφείο...λέμε τώρα γραφείο.....και ρωτάμε ενα κύριο...Μπορούμε να νοικιάσουμε αμάξι? Λέει Sure no problem sir!...του λέμε μόνοι μας πως έχουμε ευρωπαικό δίπλωμα και μας λέει ,Sure…no problem sir...Καλά εγώ δεν τον πίστεψα ξέροντας πως σε όλα λένε ναι...( Αμα κάνουμε κάποιο ατύχημα θα πάμε στην ψυρού ομαδικά?? Sure…no problem sir! Και θα κάνουμε να δούμε τα σπίτια μας 10 χρόνια...? Suuuuuuuuuuure…no problem sir!) Ανάθεμα και αν άκουγε τι του λέγαμε..σκούπιζε και ούτε κάν μας κοιτούσε...μόνο όταν ρωτήσαμε πόσο πάει για μια μέρα...Τότε σήκωσε το κεφάλι (ούπς...μας ακούει!)<br />Αλλά η μέρα λέει δε μετράει όπως στην Ελλάδα, αν το πάρεις πχ στις 8 το βράδυ και το πας στις 8 το επόμενο βράδυ είναι 2 μέρες..οκ τι να γίνει!Το θέμα είναι άλλο...1) ποιός τρελός οδηγεί στην Ινδία και 2) Πως θα πάμε εκεί που θέλουμε αφού η σήμανση είναι απο μηδαμινή εως ανύπαρκτη...<br />Μας έδωσε και μια συμβουλή όμως...το δίπλωμα σας λέει...ισχύει μέν αλλά........δώστε κ τίποτα στον κακομοίρη τον πολισμάνο που θα σας σταματήσει...καλό είναι..<br />Μετάφραση, δεν έχω ιδέα τι ισχύει στη σκατοχώρα σας και ούτε με νοιάζει αν ισχύει το δίπλωμα οδήγησης που έχετε, Εγω να σας νοικιάσω το ρημάδι το αμάξι που το έχω και κάθεται 4 μήνες θέλω. Αν σας σταματήσει η αστυνομία την έχετε κάνει anyway γιατί και servis εχω να του κάνω 5 χρόνια και ζώνες δεν έχει και μην ξεχνάμε το δίπλωμαααα!<br />Είπαμε ότι θα το σκεφτούμε και φύγαμε..(τρέχοντας τώρα που το σκέφτομαι)<br />Το βράδυ της ίδιας μέρας καταλήξαμε να κάνουμε κρουαζιέρα (μίνι) 3 ωρών στο ποτάμι που έχει η πόλη που μέναμε.<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/karavi.jpg" border="0" /> Για πρώτη μέρα ήταν πολύ καλά και ξεκούραστα. Στις παραλίες θα πηγαίναμε αύριο.Όλα ήταν τέλεια..είχα ξεχάσει που ήμουν, απλά ρουφούσα με τα μάτια μου το σκηνικό που όμοιο του δεν είχα δει.Οι άνθρωποι φιλικοί, με χαμόγελο και πάντα ρωτούσαν απο που είμαστε. Καλά οι μισοί μας έλεγαν πως είμαστε ρώσοι( με κατάμαυρα κεφάλια??? το μισό ύψος…και πολλά άλλα μείον...) και οι άλλοι μισοί Ισπανοί. Έλληνες μάλλον δεν είχαν ξαναδεί γιατί όπως και να το κάνουμε....είμαστε ...μάλλον οι μοναδικοί 2 Έλληνες στην Ινδία!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-114128404422009526?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1141194974417707522006-02-28T22:14:00.000-08:002006-03-01T02:31:38.490-08:00Μόλις χτές γυρίσαμε απο τη μαγευτική, υπέροχη, εξωτική και πολλά άλλα....Goa!!Το τέλειο μπορεί μόνο να περιγράψει αυτή την πολιτεία της Ινδίας. Καμία σχέση με ότι έχουμε δεί μέχρι τώρα και καμία σχέση με την υπόλοιπη Ινδία ή το μέρος που ζούμε. Βέβαια το γεγονός πως πρόκειται για πρώην πορτογαλική αποικία τα λέει όλα. Αλλά και το γεγονός πως στην Goa δεν ήθελαν την ανεξαρτησία τους και ήθελαν να είναι κάτω απο πορτογαλική κηδεμονία λέει άλλα τόσα.<br />Όλα αυτά δε σημαίνουν πως δε μας συνέβησαν ευτράπελα....Γιώτα-Γιάννης χωρίς ευτράπελα δεν λέει..<br />Και αρχίζουν τη μέρα που θα ταξιδεύαμε με το τρένο. Φανταζόμουν ρε παιδί μου απίστευτο χάλι αλλά αυτό που αντίκρυσα ξεπερνούσε κάθε φαντασία. Ο σταθμός γεμάτος ανθρώπους,<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/kosmos%20polus.jpg" border="0" /> ζητιάνους και γενικά κάθε καρυδιάς καρύδι...είδα να «τρίβουν και τα χεράκια» τους και το παρουσιάζω σαν αποδεικτικό στοιχείο. Όχι τίποτα άλλο μη νομίζετε πως λέω και ψέμματα ε!!<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/xerakia.jpg" border="0" />Αλλά όταν έφτασε το τρένο τα είδαμε όλα. Ευτυχώς εμείς είχαμε κλείσει ότι καλύτερο υπήρχε. Στην αρχή βέβαια ακούσαμε μια Ινδή και κλείσαμε τη δεύτερη κατηγορία που μας είπε πως είναι ακριβώς το ίδιο με την πρώτη.....<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/3%20ri%20thesi.jpg" border="0" />(ναι καλά) <div align="justify"><br />Δε θα μάθω ποτέ!!Το ξανασκεφτήκαμε όμως και τρέξαμε να ακυρώσουμε και να πάμε στην καλύτερη κατηγορία. Η οποία ήταν χειρότερη και απο τα κουπέ που έιχαμε στις δικές μας καρβουνιάρες...Η πόρτα που σε χώριζε απο τον διπλανό ήταν κουρτίνα.<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/kourtines.jpg" border="0" /> Ευτυχώς είχε air condition και έτσι δε μύριζε τίποτα, αλλιώς το τι μαύρο πόδι είδαμε και τι βρώμα θα είχαμε φάει δε λέγεται. Μπαίνουμε μέσα στο βαγόνι μαζί με το Sadik που ναι μεν ήθελα να μας βοηθήσει αλλά μάλλον ήθελε να δει πως ζούνε οι «πλούσιοι». Εκείνος πήγαινε με το ίδιο τρένο αλλά στις θέσεις που δεν χρειάζεται να έχεις κράτηση. Ρίχνεις μια χαστούκα σε αυτόν που κάθεται, πέφτει κάτω και κάθεσαι εσύ!!! Τα δε παράθυρα στη θέση αυτή δεν υπάρχουν σχεδόν!Σε ορισμένα υπάρχουν γρίλιες, ούτε καν παράθυρα.<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/parathura.jpg" border="0" />Τους τιμωρούν που πληρώνουν λίγο εισητήριο μάλλον...Θες και θέα ε?? Τα τέτοια μας θα πάρεις...καλό ταξίδι απο τον Ινδικό σιδηρόδρομο!!<br />Και βρίσκουμε τις θέσεις μας και καθόμαστε....εγώ είμαι σε κατάσταση ετοιμότητας. Έχω πάρει τα μαντιλάκια χλωρίνης και περιμένω. Τα αγόρια ( ο γιάννης και ο φίλος μας ) με κορόιδευαν στην αρχή. Αλλά όταν κάνουν για πλάκα να καθαρίσουν το κάθισμα τους και βγαίνει η μαυρίλα της δεκαετίας....πιάνουν δουλειά και καθαρίζουν τα πάντα. <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/katharizontas%20%20treno.1.jpg" border="0" />Μάλιστα ο Ινδός που ταξιδεύει μαζί μας, σηκώνεται να του καθαρίσουν και τη δική του θέση.35 ώρες ταξίδευε στη βρώμα τώρα τον έπιασε η θέληση για καθαριότητα. Καθαρίζουμε και το δικό του..και έχουμε χαλαρώσει. Έχω απλώσει και το πόδι εγώ και......μια κατσαρίδα στον τοίχο..Τσιρίδα κακό, με κοιτάνε οι άλλοι και γελάνε...σου λέει σπουδαία ανακάλυψη κυρά μου, εγώ έχω δεί όλη την οικογένεια τόσες ώρες εδώ μέσα.<br />Κάθε 5 λεπτά, τι 5....2 λεπτά...περνάει κάποιος και φωνάζει...<br />Τσάι....Κόφι....Τσαιράν.....το τελευτάιο σημάινει τσάι απο το Ιράν, δηλ σκέτο γιατί το δικό τους είναι με γάλα..και μπλιάξξξξξ πολύ γλυκό!! Κάθε 2 λεπτά...και σκέφτεσαι ..σε 2 λεπτά ρε γαμώτο ποιος μπορεί να έχει αλλάξει γνώμη και να θέλει κάτι που δεν ήθελε πρίν??? Σπάσιμο νεύρων, μέχρι τις 10 το βράδυ πήγαινε έτσι.....στο τέλος σκέφτηκα πως μια τρικλοποδιά θα ήταν το τέλος των βασανιστηρίων μου. Αλλά ήταν τόσοι πολλοί που περνούσαν που ήταν σταγόνα στον ωκεανό. Περνούσαν και πουλούσαν ότι μπορούσε να φανταστεί ανθρώπινος νους. Ακόμη και νερό σε σακουλάκι!!(What??)<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/vero.jpg" border="0" /></div><div align="justify"><br />Μετά απο λίγο ήρθε ο καθαριστής. Με τη γνωστή σκούπα...και τι έκανε ο παίχτης?? Έριξε νερό...και μαζί με τη σκούπα και τη βρώμα κάτω καθάριζε..!!!Το γεγονός πως η σκούπα δεν αποροφούσε το νερό δε μας πειράζει. Στο τέλος πήγαν όλα πάνω στο πόδι του και την παντόφλα που εξηγεί το γιατί το πόδι του είχε πιάσει κοράτσα!! <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/podi%20koratsa.jpg" border="0" /><br />Στη συνέχεια ήρθε ο υπεύθυνος με τα μαξιλάρια και τα καινούργια σεντόνια...του ζήτησα και νέα κουβέρτα αλλά με στραβοκοίταξε και μου είπε πως αλλάζουν μόνο σεντόνια.(Συγνώμη που δε θέλω να πάρω την κουβέρτα του διπλανού...για τις μεταδοτικές ασθένειες όμως τι γνώμη έχει ο Ινδικός σιδηρόδρομός???)<br />Άσπρα σεντόνια...με λίγο γκρί εδώ και εκεί!!Ο ινδός που είναι μαζί μας λέει να του πούμε να μας δώσει σεντόνια μέσα σε σελοφάν γιατί μπορεί να μας δίνει και χρησιμοποιημένα...Μαντάμ...πόσο κοιμηθήκατε στο σεντονάκι.?...5 ώρες μόνο...φέρτο εδώ μην ξαναπλένουμε και χαλάμε νερό..γιατί απορρυπαντικό δε νομίζω να χαλάνε.<br />Αλλά εγώ είχα πάρει τα δικά μου σεντόνια....τα έφερε ο φίλος μας απο την πεθερά μου!!Καλά...γαμάτη πεθερά έχω!!!Μόνο και μόνο για αυτό που έκανε της χρωστάω αιώνια αφοσίωση!!<br />Σε κάποια φάση ο γιάννης ρωτάει τον Ινδό αν υπάρχουν ποντίκια μέσα στο τρένο και λέει αυτός με φυσικότητα...ναι αλλά έρχονται μόνο το βράδυ.Α..να μην ανυσηχούμε δηλ!!! Όταν πλέον κατεβήκαμε απο το τρένο μου είπε ο γιάννης πως είδε ένα μικρό ποντίκι να τριγυρνάει και δε μου το είπε γιατί θα έπεφτα απο το τρένο εν κινήσει! <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/porta%20anoixti.jpg" border="0" /><br />Γιαυτό ήταν ανοικτές οι πόρτες στο τρένο. Όποιος δεν αντέχει την κάνει!!<br />Για τις τουαλέτες δε θέλω να μιλήσω, αρνούμαι...Μανταλάκι για τη μύτη δεν είχα οπότε καλά να πάθω!<br />Το καλύτερο ήταν όταν βγάλαμε ενα μπουκάλι southern comfort που είχαμε πάρει απο το σπίτι. Τελείωνε και είπαμε να πιούμε λίγο στη διαδρομή μπάς και μας πιάσει και κοιμηθούμε!!!Βάζουμε λοιπόν λίγο σε ενα μπουκαλάκι κοκα κόλας και το υπόλοιπο το κρατάω στην αγκαλιά μου γιατί σιχαίνομαι να το αφήσω κάτω. Και περνάει η αστυνομία.....και μου παίρνει και κοιτάει το μπουκάλι!!!Ρωτάνε τι είναι αυτό..Ο ινδός δίπλα μας έχει ήδη χεστεί επάνω του και κάτι τους λέει...<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/theseis%20sto%20treno.jpg" border="0" />Φαντάζομαι το διάλογο.....Ρε συ πίνεις μαζί τους??όχι κυριε πολισμάνε..τα καθίκια απο τη δύση, οι άπιστοι πίνουν όλη μέρα, το μπουκάλι ήταν γεμάτο κ έχουν γίνει αίμα και οι τρείς!!<br />Κοιτούσαν επι 5 λεπτά το μπουκάλι...δεν ήξεραν τι είναι.... Μολότοφ!!!(είπα να πω)<br />Μας λένε λοιπόν ότι θα φάμε πρόστιμο που πίνουμε λεει και κουβαλάμε αλκοόλ...Τους λέμε πως δεν το ξέραμε, δεν έχει πουθενα πινακίδα έτσι??Το πρόστιμο περίπου 65 ευρώ, μια περιουσία! Κοιτάνε το μπουκάλι της κοκα κόλα...το παίρνει το μυρίζει ο ενας και κοιτάει με αποστροφή τον άλλον....Καλά..μας έπεισαν, κανείς δεν πίνει στην Ινδία. Απο όσους έχουμε δεί σε χωριά το 80% ήταν στούκες πριν τις 8!!όχι ο ινδικός σιδηρόδρομος νοιάζεται για την υγεία ( και τα λεφτά) αποκλειστικά των ξένων. Ούτε θέλω να ξέρω τι εντύπωση τους έδωσα όταν με είδαν με το μπουκάλι αγκαλιά και το μπουκάλι σχεδόν άδειο!!!<br />Κάθισαν μισή ώρα και προσπαθούσαμε να τους πείσουμε πως δεν το ξέραμε και κανείς δε μας το είχε πεί...Λέω στον ένα...που το λέει? Και του δείχνω το τρένο...και μου απαντάει....στο Ινδικό δίκαιο...ωραία, την επόμενη φορά που θα επισκεφτώ άλλη χώρα να θυμηθώ να πάρω εκτός απο οδοντόβουρτσα και ρούχα και το δίκαιο να του ρίξω μια ματιά στο δρόμο!!!Με τα πολλά και τα λίγα τους πείσαμε πως δεν ξέραμε και μας είπαν το πετάξουμε, ούτε καν επάνω μας να το έχουμε..και όλα καλά.<br />Το λαμόγιο ο Ινδός είπε πως έτρεχε στο διάδρομο να μας πεί πως έρχεται η αστυνομία να το κρύψουμε...Ποιός λέει ψέμματα μην φάει ξύλο να κάνει ένα βήμα μπροστά.....Που πάς ρε Ινδέ!!!????? Όταν του είπαμε αν θέλει λίγο να του βάλουμε να πιεί και είπε όχι..δεν μπορούσε να μας το πει δηλ??Καλά εννοείται πως μετά απο αυτό δε μας ξαναμίλησε!!Δε θέλει να πάει στην κόλαση ή να γυρίσει πίσω μετεμψυχωμένος σε γελάδα!<br />Το βράδυ πέρασε χωρίς πολλές συγκινήσεις..στρώσαμε,κοιμηθήκαμε...και προσπαθούσαμε να ονειρευτούμε πως θα ήταν η Goa που τόσο πολλά είχαμε ακούσει.Το σκηνικό πάντως με το που φτάσαμε στα όρια της πολιτείας άριζε να αλλάζει αρδην...Φοίνικες και τροπική βλάστηση παντού.<br />Το πρωί με την τσίπλα στο μάτι αρχίζουν πάλι...τσάι....κόφι...τσαιράν!!!έρχεται και ο κύριος με τα σεντόνια να τα διπλώσει και να τα πάει στα άπλυτα(??)Διπλώνει τις κουβέρτες χαλαρά να ακουμπάει η μισή κάτω, εκεί που ο καθαριστής (που δεν ξαναείδαμε) είχε έρθει πρίν και είχε πετάξει νερό και εκεί που το ποντικάκι έκανε σουλάτσο..<br />Αλλά...τις κουνβέρτες δεν τις αλλάζουν. Προφανώς ούτε τις πλένουν..να θυμηθώ να ζητήσω και κουβέρτα απο την πεθερά μου την άλλη φορά!!Τα δε σεντόνια τα ποδοπατάει..και μαζι και οι επιβάτες που κατεβαίνουν στο σταθμό. Αλλά χαλαρά...αυτά τα αλλάζουν , ενίοτε!!!<br />Χαίρομαι πάρα πολυ όμως που έχουμε φτάσει...Δε με χαλάει τίποτα πια......<br />Goa… οι έλληνες σε χαιρετούν!! <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/iliovasilema.jpg" border="0" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-114119497441770752?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1140417266169340622006-02-19T22:31:00.000-08:002006-02-19T23:19:24.273-08:00<div align="justify">Καλημέρα και καλή εβδομάδα και εν πάσει περιπτώσει καλύτερη απο την προηγούμενη. Δεν ξέρω ποιός είχε καλή βδομάδα αλλά η δική μας άρχισε και τελείωσε χάλια. Τίποτα δεν πήγαινε καλά και δεν μπορούσες να συνεννοηθείς με κανέναν και για τίποτα (αυτό ομολογώ δε με εξέπληξε γιατί ακόμη και τις καλές μέρες δεν μπορείς να το κάνεις).<br />Έτσι ήρθε η άγια Παρασκευή που νομίιιιιιιιιζεις πως θα ξεκουραστείς. Κάθεσαι να δείς κανά εργάκι ή να δείς κανα νέο γιατί όλη τη βδομάδα ήσουν απών. Και τι μένει για να συμπληρώσει την πολύυυυυ όμορφη αυτή εβδομάδα....Γρίπη των πουλερικών στην Ινδία...<br />Όλα τα είχε η μαριορή.....η γρίπη μας έλειπε...Ωραία λέω και σιγοτραγουδάω με ρυθμό...... «Θέλω να την κάνω......Θέλω να την κάνω.....» και μετά σκέφτομαι τη θεσσαλονίκη που βρήκαν και κεί τον ιό και ξανατραγουδάω..... «Μα που να πάωωωωωωωω»<br />Ο γιάννης που μέρα με τη μέρα με βλέπει να μιλάω όλο και πιο πολύ στον ευατό μου αρχίζει και ανησυχεί γιατί σου λέει..πάει ..της σάλεψε. Τώρα τραγουδάει και μόνη της.<br /><br />Έλεγα και γω όμως...σε όλες τις χώρες πήγε, στην ευρώπη πήγε...τι στο καλό?Τόσο καλά συστήματα έχουν εδώ που έχουν αποτρέψει τα κρούσματα. Δεν ήξερα βέβαια ότι το γεγονός ήταν καθαρά τυχαίο. Ακόμη και τα πουλιά δε γουστάρουν ούτε στάση να κάνουν Ινδία. Συζητάει δηλ ο αρχηγός των αποδημητικών για την πορεία που θα ακολουθήσουν.<br />Αρχηγός πουλιών γνωστός και ως ...πουλοαρχηγός! ...Ακούω προτάσεις...Ποιός θέλει...μμμμ Ευρώπη.....? Ωραία..βλέπω αρκετά φτερά...<br />Ποιός θέλει....Ασία...μαύρισμα.....σκουπίδια απο πολλούς τουρίστες που σημαίνει φαί...και γενικά παραλία, ζωή και κότα....Ωραία....Η ασία έχει πιο πολλούς πόντους...<br />Και αρχίζουμε....Ταυλάνδη (..γιεεεεεε απο κάτω)...Μαλαισία...(γιεεεεεεεε, πάλι τα πουλιά)...Ινδία....(Πλήρης ησυχία)....Ινδία είπα....(Ησυχία....) Ρε παιδιά κανείς δε θέλει να πάει Ινδία????? Εκεί έχει πιο πολλά σκουπίδια ακόμη και όπου δεν πατάει τουρίστας.. Και βγαίνει μια μαύρη χήνα γνωστή και ως βρομόχηνα που μόλις έτρωγε, της πέφτουν ζουμιά απο δώ, σκουλίκια απο κεί, κανέις δεν την κάνει παρέα....... και λέει....εγώ εγώ..εκεί νιώθω πιο πολύ στο περιβάλλον μου...<br />Η Ινδία με εκφράζει....!!Απορημένοι όλοι οι άλλοι....αρχίζουν και ζητοκραυγάζουν που θα την ξεφορτωθούν και έτσι... Μας την έκανεεεεεεεε...Γιατί μια χήνα...αρκεί!!!<br />Έκανε τη στάση εδώ η χήνα, χάρηκαν και οι υπόλοιπες και συνέχισαν για Ινδονησία κτλ...<br /><br />Και όχι μόνο αυτό, αλλά και το μέρος..μάλλον η πολιτεία που διάλεξε ήταν η δική μας....<br />Μεγάλοι τίτλοι στις ειδήσεις για 1μισι λετπό και μετά άλλα 20 τι έγινε με το κρίκετ και άλλη μισή ώρα τι έγινε με τους αστέρες του Bollywood.Και περιμένεις να ακούσεις εσύ τι γίνεται. Εντωμεταξύ μόνο σκ έχουμε καταντήσει να τρώμε κανα κοτοπουλάκι κ αυτό κομμμένο...Χοιρινό δεν υπάρχει, βοδινό μόνο σε συγκεκριμένα εστιατόρια και αυτό όχι στη μορφή κιμά...Θα πάμε Ελλάδα και οι γονείς μας θα νομίζουν πως κολλήσαμε καμιά αρρώστεια που δεν έχει γιατρειά.<br />Και παρακολουθούμε συνέχεια ειδήσεις και λέμε ρε παιδί μου κάτι θα δείξει αποκλείεται. Και όντως δείνχνει....Να καίνε τα κοτόπουλα με πετσέτες στο πρόσωπο και σανδάλια στα πόδια. Τα πόδια μέσα στο φτερό και το πούπουλο και το αίμα...Δεν έχει καμία σημασία το γεγονός πως Κολλάει απο το αίμα....εκείνοι τα έκαιγαν!!!<br />Είχαν βάλει και αστυνομία να φυλάει τις εισόδους της Βομβάης απο τα φορτηγά γεμάτα με κοτόπουλα. Τα κοτόπουλα εκεί ήταν στοιβαγμένα το ένα πάνω στο άλλο, μέσα σε κλουβιά που το πάτωμα δε φαινόταν απο την κουτσιλιά. Και έκαναν και ζουμ στα κλουβιά. Άμα ξαναφάω κοτόπουλο..έχει δεν έχει γρίπη των πουλερικών εμένα να με φτύσεις. Ακόμη και αν δεν ερχόταν εδώ η γρίπη των πουλερικών θα παθαίναμε τη γρίπη των κλουβιών στην Ινδία..ή τη γρίπη των σκατών....μέσα σε τόση κουτσιλιά!!Αλλά δεν άφηναν μύγα να περάσει οι αστυνόμοι. Έτσι έδειξαν οι ειδήσεις. Το γεγονός πως οι αστυνομικοί στην Ινδία θεωρούνται ως το πιο διεφθαρμένο επάγγελμα..δεν παίζει ρόλο..<br />Ένα δεκαρικάκι για να περάσω κύριε πολισμάνε....<br />Ρε μεγάλε με δουλεύεις..είναι η Tv μπροστά..κάτσε να φύγουν και τα λέμε..σιγά μην έχουν τα κοτόπουλα σου τίποτα μωρέ, μια χαρά τα κόβω...μαγουλάκι ροδοκόκκινο!!<br /><br />Το καλύτερο ήταν το κλείσιμο του ρεπορτάζ. Αφού είδαν όλα αυτά οι πολίτες και έπαθαν πλάκα με το πόσο γρήγορα κινήθηκε η κρατική μηχανή, τα φοβερά συστήματα καύσης και περισυλλογής των πτηνών, κλείνει το ρεπορτάζ με φόντο 20 άτομα...μπλέ. Τα στρουμφάκια να κάναν τη μαλακία να έρθουν Ινδία δε νομίζω. Και κοιτάζω πιο καλά και ήταν ..μάλλον επιστήμονες...με μάσκες και μπλέ στολές που δεν έκαναν τίποτα και είχαν στηθεί σαν να τους έπαιρναν αναμνηστική φωτογραφία.....Έλα αλλη μία φώτο παιδιά....Dr πιάστε το πουλί που ψυχοραγεί να έχει πιο glamour η φώτο...όχι το δικό σας...το κοτόπουλο Dr!!<br />Και αναρωτιέσαι...τι σκατά έκαναν οι επιστήμονες εκεί που είχαν πάει με εξάρτηση λές και είχε πέσει πυρηνική βόμβα, αν δεν βοηθούσαν τους ανθρώπους ?<br />Παντώς μας έδειξαν τρία πράγματα...1 έχουν επιστήμονες..2 έχουν στολές κτλ...και 3 έχουν φωτογένεια!!<br />Απελπισμένη κλείνω την τηλεόραση και ανοίγω την εφημερίδα. Πρώτος τίλος και εκεί η γρίπη. Και κολλητά στον τίτλο « Γρίπη των πουλερικών» βλέπω ένα άλλο τίτλο... «Η κυβέρνηση..έκανε λάθος». Σκέφτομαι και γράφω έχουν καταντήσει οι ειδήσεις τους...Τι μπορεί να εννοεί ο τίτλος???Τελικά είχαν βγάλει τον τίτλο απο το ρεζουμέ του λόγου μιας κυρίας που είναι σε μια οργάνωση για την υγεία των πουλιών κτλ...<br />Και λες, έχει ή δεν έχει η Ινδία γρίπη? Ακόμη και αυτό δεν μπορούν να απαντήσουν οι Ινδοί...δεν ξέρουν?????? Και διαβάζω πως η συμπαθέστατη κυρία είναι και πρόεδρος της μεγαλύτερης εταιρείας κατεψυγμένων κοτόπουλων στην Ινδία. Και έλεγε ούτε λίγο ούτε πολύ πως η κυβέρνηση έκανε λάθος και δεν ξέρει τι λέει. Προέτρεπε δε τους πολίτες να μην σφαγιάζουν τα πουλερικά τους. ....<br />Και ο θάνατος ενός ιδιοκτήτη φάρμας πουλερικών να υποθέσω ότι είναι κατασκευασμένη ιστορία της κυβέρνησης πάλι? Φαντάζομαι την αυριανή της δήλωση...Ο ιδιοκτήτης της φάρμας δεν είναι νεκρός...απλά κοιμάται λίγο πιο βαριά εδώ και μέρες...μην ανησυχείτε., όλα είναι ένα ψέμα...(που λέει και το άσμα)<br />Το μόνο σίγουρο είναι πως δεν θα ξαναβάλω ινδικό κοτόπουλο στο στόμα μου και το δεύτερο σίγουρο είναι πως δε θα ξαναδώ ινδικές ειδήσεις!!</div><div align="justify">Απο την άλλη φαίνεται πως μάλλον όλες οι "κότες" της Ινδίας είναι μαζεμένες εδώ!Δεν εξηγείται αλλιώς πως χτύπησε πρώτα εδώ ο ιός!!<br />Και μετά απο όλα αυτά...μπερδεμένη ακόμη για το αν έχει η ινδία τον ιό ή μέσα απο μια κυβερνητική προπαγάνδα προσπαθούν να μας κάνουν να το πιστέψουμε (γιατί καλέ???)<br />Σιγοτραγουδάω......freeeeeeeeee as a biiiiiiiiiiird!!</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-114041726616934062?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1140002175654867962006-02-15T03:14:00.000-08:002006-02-15T03:21:55.566-08:00Μέρα και η χτεσινή ε? Ειδικά εδώ που είμαστε δεν υπήρχε περίπτωση να τη γιορτάσουμε καλά. Ξεκινάς με την καλύτερη διάθεση...πας σε ενα ωραίο εστιατόριο και όταν βγαίνεις έξω όλα αλλάζουν. Προσπαθείς να αποφύγεις τα ζητιανάκια που έρχονται σφαίρα και να μπείς στο πρώτο ρίκσο να φύγεις. Με το που πας να μπείς σου λέει μια τιμή 3πλη απο εκείνη που κανονικά πληρώνεις και αρχίζεις με το μισό μάτι να κάνεις παζάρια και με το άλλο μισό να μετράς την απόσταση που σε χωρίζει με τους ζητιάνους που έρχονται. Τελικά λίγο πρίν, μπαίνεις μέσα και συμβιβάζεσαι. Περνώντας απο το ποτάμι που έχει κοντά στη γειτονία μας βάζεις το μανίκι σου στη μύτη να μην μυρίζεις , έχει τα πάντα μέσα, σκουπίδια, νεκρά ζώα, περριτώματα...όλα τα έχει ο μπαχτσές.<br /><br />Στη συνέχεια προσπαθείς να ξεχάσεις όλα αυτά και να συγκεντρωθείς στον σύντροφό σου, αλλά πάνω σε μια προσπέραση σου έρχεται σύννεφο σκόνης απο το διπλανό αυτοκίνητο καθώς κια μια γενναία δόση εξάτμισης...Δε βαριέσε λες...είναι ωραία η ζωή, τα λουλούδια, τα δέντρα...ουπς...ο κύριος που κατουράει στα λουλούδια και τα δέντρα της ωραίας ζωής...<br />Και μετά αφού πας στο σπίτι πρέπει να πλύνεις τουλάχιστον χέρια και πρόσωπο γιατί το μαξιλάρι σου θα γίνει μαύρο..<br />Μετά απο όλα αυτά...το μόνο που θες να κάνεις είναι να πας για ύπνο και bye bye ρομαντική βραδιά.<br /><br />Έτσι όταν μας κάλεσαν σε ενα πάρτυ χτές, δεν μπορούσαμε να αρνηθούμε.Βέβαια απο το γεγονός πως μας έδωσε πρόσκληση κανονική και τυπωμένη έπρεπε να πάρουμε πρέφα για τον τύπο. Μάλιστα έλεγε πως το πάρτυ αρχίζει στις 8.30 και τελειώνει στις 1.00!!!!!Party animal ο ινδός!!!<br />Περιμέναμε και μείς να δούμε κόσμο, χαμό, αγόρια κορίτσια τα ποτά να ρέουν και τα σχετικά..Πάμε και είμασταν μόνο εμείς και μάλιστα ήμουν η μοναδική κοπέλα στην αρχή.Ωραίο σπίτι γενικά με κανεπέδες πράσινους fake δέρμα. Με βλέπει που κοιτάζω τον καναπέ και σπεύδει να μου πεί πως τα έπιπλα είναι του σπιτιού. Μάλλον φοβήθηκε μήπως και τον κακοχαρακτηρίσω για άγουστο...Γιατί καλέ.....Επειδή παρά το γεγονός πως ήταν κατράμι στη φάτσα είχε κάνει το μαλλί ντεκαπάζ????<br />Έλα μώρε..και στην Ελλάδα έχω δεί κάτι τέτοιο...είναι εκείνοι που φωνάζουν...κυλίμια...χαλιάαααααααα<br /><br />Το παιδί όμως ήταν μεγαλωμένο στο εξωτερικό...όλα και όλα....ήξερε απο καλά..πάρτυ.<br />Πάρτυ συνήθως εννοούμε πως πάμε κάπου, συζητάμε περνάμε καλά και πάνω απο όλα γνωρίζουμε καινούργιους και ενδιαφέρων ανθρώπους. Πάρτυ μάλλον ο «ντεκαπα樻 εννοούσε τον εντυπωσιαμό μας που είχε δικό του servant-(έτσι τον έλεγε) (ινδό) να μας σερβίρει και τη δυνατή μουσική ώστε να μην ακούμε ο ενας τον άλλο. Ήταν η πρώτη φορά χτές που συνειδητοποίησα πως δεν μπορώ να κάνω παρέα με νεόπλουτους Ινδούς.<br />Η διάθεση μου άρχισε να χαλάει απο την πρώτη στιγμή. Όλοι φορούσαμε τα παπούτσια μας αλλά ο βοηθός του ήταν ξυπόλητος...μη μολύνει το διαμέρισμα του...<br /><br />Στη συνέχεια, και αφού ζήτησα κρασί να πιώ δεν κουνήθηκε απο τη θέση του ο καλοαναθρεμένος Ινδός αλλά ο βοηθός του. Και οϊμέ έκανε το τραγικό λάθος να μου φέρει το κρασί σε ποτήρι λάθος...κοντό αντί για ψηλό!!!Ναι φαντάζομαι πως στο σπίτι του νεόπλουτου Ινδού το πρώτο πράγμα που του μάθανε σαν παιδί ήταν που πρέπει να μπεί το κρασί και που το νερό!!!<br />Ινδικά δεν ξέρω αλλά ο τρόπος που μίλησε αυτός στο βοηθό.. με έκανα να καταλάβω πως δεν του έλεγε και μπράβο. Χωρίς να το θέλω, έγινα η αιτία του κακού και μάλιστα ένιωσα πολύ άσχημα. Προσπάθησα να του πω ότι δε με ενδιέφερε το αν είναι κοντό ή ψηλό το ποτήρι αλλά εισέπραξα ενα βλέμμα ...εσύ δεν ξέρεις σταμάτα...Και μου σήκωσε και το χέρι σαν τροχονόμος..!!(Are you talking to me???)<br />Και υποχρέωσε το βοηθό του να πάει να φέρει άλλο ποτήρι και να μου το αλλάξει...<br /><br />Λέω μη βγάζεις εύκολα συμπεράσματα ρε παιδί μου και ηρέμησε....<br />Μετά απο 10 λεπτά πάνε να καπνίσουν κάποια παιδιά κα παρακολουθώ τον βοηθό να πηγαίνει σταχτοδοχείο.Και μέσα σε 2 λεπτά του έχει κάνει πάλι παρατήρηση για το σταχτοδοχείο...και το πάει μέσα να του φέρει άλλο...στο κεφάλι αν ρωτούσε εμένα(στο ντεκαπάζ επάνω συγκεκριμένα)<br />Γενικά, ο κύριος δεν έκανε τίποτα...ή μάλλον έκανε..τον έξυπνο.<br />Και γώ για να του την σπάσω βέβαια σηκώθηκα και πήγα στην κουζίνα να βάλω κρασί μόνη μου...Ευτυχώς είχε φιάλη οξυγόνου σπίτι αλλιώς εγκεφαλικό θα πάθαινε...(νομίζω πως αυτός ήταν και ο σκοπός μου...)Πάω στην κουζίνα και μόλις με είδε ο βοηθός του..αμέσως να μου βάλει κρασί. Του είπα ευχαριστώ πολύ και μου έριξε ενα χαμόγελο!!!<br />Ο δε νεόπλουτος Ινδός μας έδειχνε τις μάσκες του που είχε συλλέξει απο όλο τον κόσμο...έτσι τουλάχιστον νομίζω γιατί είμασταν δίπλα στο ηχείο που έπαιζε στη διαπασών(είναιαυτό που λέμε..οκ να σε γνωρίσω αλλά πρέπει να σε ακού κιόλας??? Φύγαμε με κάλο στις φωνητικές χορδές!!<br /><br />Και βέβαια μας έδειξε πως είχε και πολλά λεφτά, είχε βγάλει (μετρημένα) 15 λουκάνικα φρανκφούρτης παρακαλώ...όχι παίζουμε!Α και κάτι κασεράκια....<br />Και φυσικά παραπονιόταν πως είχε ξανακάνει πάρτυ και δεν είχε πάει κανείς ινδός (γιατί άραγεεεεεε????) και πως οι Ινδοί έχουν πρόβλημα (ενώ εκείνος είναι φυσιολογικός!!)<br />Σκέφτηκα νοερά πως αν δεν είχαμε πάει στο πάρτυ θα είχαμε πάει στο εστιατόριο μας κτλ κτλ....και μετά σπίτι τα δυο μας..Σίγουρα θα είχαμε περάσει πολυ καλύτερα απο το να ακούω κάποιον να κατηγορεί την ίδια του τη φυλή.Έτσι κούνησα το κεφάλι μου σε ότι μου έλεγε (εδώ και μισή ώρα είχα πάθει κουφαμάρα απο το ηχείο) και ενώ μου μιλούσε...λέω στο γιάννη...we go home now!!!<br /><br />Ps No photos σήμερα γιατί δεν ήθελα τη μούρη του στο blog μου!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-114000217565486796?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1139894592008133562006-02-13T21:10:00.000-08:002006-02-13T23:32:51.036-08:00Αχ, τι σαββατοκύριακο και αυτό! Τόσο κλάμα...εγκυμοσύνες, άχρηστοι γιατροί....πόνος!!<br />Όχι εγώ καλέ!Η ταινία που πήγαμε να δούμε στο cinema!!Πήγαμε να δούμε bollywood!!!<br /><br /><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/cinema.jpg" border="0" /><br />Βασικά είχαμε πει να πάμε εδω και καιρό να δούμε μια ταινία. Δεν είναι δα και τόσο δύσκολο να παρακολουθήσεις μια τέτοια ταινία.</div><div align="justify"></div><div align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/cinema2.jpg" border="0" />Καταρχήν οι πιο πολλές ταινίες φτιάχνονται μέσα σε 2 ώρες (μιλάμε για υπερπαραγωγές, όχι αστεία). Και κατα δεύτερον, είναι εύκολο να τις παρακολουθήσεις ακόμη και αν δε μιλάς τη γλώσσα επειδή ως επι το πλείστον τραγουδάνε και δε μιλάνε. Έτσι συμφωνήσαμε να πάμε να δούμε μια ταινία με φόντο την Goa, αφου θα είμαστε εκεί, Θεού και τρένου θέλοντος, την άλλη βδομάδα. </div><div align="justify"></div><div align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/holiday.jpg" border="0" /></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"><br />Στη δική μας περίπτωση δεν ήταν καθόλου μα καθόλου δύσκολο να παρακολουθήσουμε την ταινία, για ακόμη ένα λόγο. Ήταν ακριβές αντίγραφο της αγαπημένης μου ταινίας «Dirty Dancing»!!Οτι θα ζούσα τη μέρα που θα έβλεπα ενα τέτοιο αντίγραφο όμως δεν το περίμενα. Ο τίτλος της ταινίας «Holidays», και όλα τα ινδικά βλέμματα επάνω μας αφού χασκογελούσαν με τους ηλίθιους ξένους που μάλλον δεν είχαν καταλάβει πως η ταινία είναι στα Hindi!!.Ελα ντε που αμα ήξεραν πως το ξέραμε ήδη θα μας περνούσαν για ακόμη πιο ηλίθιους...</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/tickets.jpg" border="0" /><br />Και πάμε μέσα στην αίθουσα. Αρχίζουν όλα τα προειδοποιητικά σήματα και όχι δεν μας παρακαλούμε να έχουμε το κινητό μας κλειστό, αλλά να μη φτύνουμε στα καθίσματα κτλ.Τα κινητά εννοείται πως είναι όλα ανοιχτά και μας έχουν σπάσει τα νεύρα στην διάρκεια της ταινίας. Αλλά κανείς δεν τολμά να διαμαρτυρηθεί. Ποιός να το κάνει άλλωστε. Σε 2 λεπτά θα χτυπήσει και το δικό του σίγουρα....δεν τον παίρνει να το κάνει(αν το έκλεινε ίσως....λεω τώρα εγω ρε παιδί μου μια τρελή σκέψη!!!)<br />Η ιστορία λοιπόν είναι γνωστή. Οι χαρούμενοι γονείς με τις κόρες που πάνε στην Goa για διακοπές και μένουν σε πεντάστερο ξενοδοχείο. Ήδη απο τις 10 περίπου λέξεις που έχει η πρόταση μου οι ...11 μοιάζουν ψέμμα.Καταρχήν οι γονείς εδώ δεν είναι χαρούμενοι αν κάνουν κορίτισια!!Καθόλου όμως...Αυτός μάλιστα είναι και ο λόγος που εδώ και μια δεκαετία έχουν απαγορέψει στις έγκυους να κάνουν υπέρηχο, για να μη βλέπουν το φύλλο του παιδιού. Πριν το νόμο αυτό είχανε κάποια εκατομμύρια εκτρώσεις γιατί έβλεπαν πως είχαν κορίτσι και σου λέει....κορίτσι????Προίκα, κυνήγι απο τα αγόρια μην την πειράξουν....ασε καλύτερα. Συμπέρασμα....Το πουλί στην Ινδία είναι δύναμη!!<br /><br />Οπότε εκ του προοιμίου αυτοί οι γονείς δεν ήταν χαρούμενοι.Βέβαια αυτό μου θυμίζει κια την παλιά Ελλάδα για να λέμε και του στραβού το δίκιο.<br />Μετά..οι Ινδοί δεν πάνε εύκολα διακοπές και όχι μόνο αυτό..ακόμη και αν πάνε δε μένουν ποτέ σε πεντάστερα ξενοδοχεία. Απο τη δική μου εμπειρία, ακόμη και αν έχουν πολλά χρήματα θα πάνε να μείνουν σε σχετικά φτηνό ξενοδοχείο. Γενικά δεν τους πειράζει να μην έχει και πολλά στάνταρς το ξενοδοχείο τους. Πχ ζεστό νερό...(.ποιός πλένεται τώρα μωρέ στις διακοπές??) αρκεί να είναι φτηνό!Οπότε το να δεις μεσοαστό Ινδό σε τέτοιου είδους ξενοδοχείο μάλλον φάρσα είναι..Και με τις σκέψεις αυτές και μόνο καταλαβαίνεις πως είσαι όντως στο cinema.<br />Και η παραγωγή όμως απο ότι κατάλαβα δεν πρέπει να ξόδεψε και πολλά λεφτά. Καταρχήν αποκλείεται να είχαν σεναριογράφο. Τους έβαλαν να δούν το«Dirty Dancing» και είπαν εσύ είσαι αυτός ,εσύ εκείνος...κοίτα και μάθε...Και οι ατάκες και όλα ίδια..Με τη μόνη διαφορά πως το «Dirty Dancing» μιλούσε για τη δεκαετία του ’60!Αλλά δε μας πτοεί εμάς αυτό..Το ίδιο είναι..τι 1960 τι 2006....για τους παραγωγούς ενα και το αυτό. Ειδικά στη φάση που μας έδειχνε πως μια κοπέλα είχε κάνει έκτρωση χωρίς αναισθησία σε ένα γιατρό που μάλλον είχε μάθει την ιατρική απο τον οδηγό «Πως να γίνεις (μη) γιατρός σε 3 μήνες». Νομίζω πως ήθελαν να προάγουν το γεγονός πως είναι πλέον νεο-φιλελεύθερη κοινωνία και κάνουν και εκτρώσεις (Κοίτα τι κάνουμε εμείς!!!!...έκτρωση)<br /><br />Απο την άλλη δε νομίζω να σκέφτηκαν πως δεν είναι και η καλύτερη διαφήμιση να υπονοείς πως έχεις χασάπηδες γιατρούς το 2006. Το original σενάριο μιλούσε για μια Αμερική στην οποία αυτού του είδους οι επεμβάσεις ήταν παράνομες. Οπότε η σύνδεση με σενάριο του 2006 μάλλον ατυχής ήταν. Πράγμα που μου θυμίζει να μην πάω για το σφράγισμα που ήθελα και να περιμένω να σαπίσει και να βγάλω το δόντι στην Ελλάδα!!<br /><br />Οι πρωταγωνιστές ήταν το κάτι άλλο όμως...Η πρωταγωνίστρια είχε μια έμμονη ιδέα με το γάμο...Πήγαιναν με τις φίλες της να δούνε ρούχα και κείνη πήγαινε στο άσχετο και δοκίμαζε νυφικά( αυτό δεν ήταν copy paste απο το original σενάριο, στην αμερική θα τους έπαιρναν με τις ντομάτες αν είχαν δείξει κάτι τέτοιο).Ασε που ήταν μια απλή πλην τίμια Ινδή και δε μας την έδειξε ούτε μια φορά με μαγιώ αλλά ούτε κάν υποννόησε πως φιλούσε τον φίλο της. Γενικά ακόμη και όταν μας έδειχνε κοπέλες με μαγιώ (γιατί διακοπές είχαν πάει..όχι σε μοναστήρι!)μας τις έδειχνε μόνο απο τη μέση και πάνω.Στη σκηνή αυτή η αδερφή της πρωταγωνίστριας κάνει μπάνιο στην μπανιέρα του δωματίου της με το ...μαγιώ της!!(πάλι καλά που δεν έχει και σωσίβιο μπας και πνιγεί..στην μπανιέρα!)<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/mpanio%20me%20magiw.jpg" border="0" /> Αφού φαντάζομαι(γιατί δε μας το έδειξε) πως το έκανε με τον συμπρωταγωνιστή της...εξ αποστάσεως και με ρούχα.. Το μόνο που έδειχνε σε μας ήταν να τρίβουν τις μύτες τους και δε νομίζω να έχουν καταγωγή απο Εσκιμώους που συνηθίζεται!!</div><div align="justify"></div><div align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/protag.jpg" border="0" /></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify">Η δε άλλη που έκανε την επέμβαση, φορούσε συνέχεια κοντά και είχε την κοιλιά της έξω αλλά δε μας πείραζε. Είχε κάνει έρωτα ανύπαντρη, ήταν χορεύτρια και ήταν και έγκυος άρα ήταν η τσούλα του έργου και δε μας πείραζε να φοράει και κανα μίνι. </div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/xoreutria.jpg" border="0" /><br />Ο πρωταγωνιστής απο την άλλη ήταν συνέχεια με ανοικτό το πουκάμισο και τη χρυσή αλυσίδα φόντο.</div><div align="justify"> </div><div align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/anoixto%20poukamiso.jpg" border="0" />Ευτυχώς δεν είχε τρίχα να μπλέκεται στη αλυσίδα!! Με τέτοια προσόντα μάλλον μόνο την πρωταγωνίστρια...μυξοπαρθένα μπορούσε να ρίξει στη σημερινή Goa.Και αυτό ήταν ένα φτωχό πλην τίμιο παλικάρι το οποίο παρά τη φτώχεια του είχε τη μια ενα τζιπάκι και την άλλη μια μηχανή και κυκλοφορούσε. Είχε και το πολύ ωραίο όνομα...μουσχάρ, μουσκάτ...θα σας γελάσω, δεν το ξεχώριζα καλά</div><div align="justify"> </div><div align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/patrik%20souez.jpg" border="0" />.Νομίζω πως ο Πατρικ Σουέζ αυτοκτονήσει αν δεί πως έκαναν τον ευατό του και τις χορογραφίες του copy paste. </div><div align="justify">Το άλλο που μου έδωσε την εντύπωση πως η παραγωγή δεν είχε πολλά λεφτά είναι το γεγονός πως μάλλον δεν έκαναν μοντάζ. Σε 2 σκηνές είδαμε 2 κατσαρίδες που ήταν οφθαλμοφανέστατες. Η μία ήταν στο μαξιλάρι της πρωταγωνίστριας όταν η μαμά της της έλεγε να περάσει καλά και να μην την ενδιάφερουν τα λεφτά..είχαν πολλά να φάνε...και οι κατσαρίδες μάλλον, γιαυτό μαζεύτηκαν όλες εκεί. Και η άλλη στη σκηνή που πάει η πρωταγωνίστρια να σηκώσει τον πατέρα απο το κρεββάτι (ήταν γιατρός) για να επισκεφτεί την τσούλα πλην άτυχη χορεύτρια που είχε κάνει έκτρωση σε χασάπη και πονούσε. Η κατσαρίδα στη σκηνή αυτή φαίνεται στον τοίχο..έξω απο το δωμάτιο. Μάλλον πάει επίσκεψη για ποτό στην άλλη της προηγούμενης σκηνής.<br />Μετά απο μια μέρα που σκυλοπονούσε η τσούλα –χορεύτρια...μας τη δείχνει να χοροπηδάει και να τρέχει μαζί με τους υπόλοιπους όλο χαρά....Θαύμα –Θαύμα....!!<br /><br />Και κει που περιμένω να ακούσω το συγλονιστικό She’s like the wind….ακούω μια τσιρίδα...και αρχίζει η πρωταγωνίστρια να τραγουδάει με πόνο..Tsoulo..tsouloo..(Μάλλον έλεγε στην χορέυτρια να ανέβει στη σκηνή και μπέρδεψε το ο με το α). Ο πόνος επίσης σημαίνει ακόμη πιο πολύ τσιρίδα στα ινδικά κομμάτια....!!Έλεος...αυτό που έπρεπε να κάνουν copy paste και δεν έκαναν ήταν τα τραγούδια... </div><div align="justify">Το καλύτερο απο όλα ήταν η πρωταγωνίστρια να τραγουδάει απο χαρά...με φόντο ενα κοπάδι βουβάλια...Ποιό ήταν το ηθικό δίδαγμα...όλες οι ερωτευμένες είναι βουβάλες ή οι άντρες είναι παχύδερμα??Το συμπέρασμα δικό σας!!</div><div align="justify"> </div><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/vouvali.jpg" border="0" /><br />Αλλά και το I’ve had the time of my life στο τέλος...ήταν μια τραγωδία of my life! Χόρεψαν μάμπο υποτίθεται με slow κομμάτι και τους πρωταγωνιστές να κουνιούνται σε ρυθμούς Hindi!!!(Λιποθυμία)!! <div align="justify"><br /></div><div align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/lastdance.jpg" border="0" /><br />Το τέλος όμως ήταν συγλονιστικό. Κλασσικά..μαθαίνει να χορεύει τέλεια η πρωταγωνίστρια που δεν ήξερε την τύφλα της πριν και κάνει Την εμφάνιση στο τέλος. Τα χειροκροτήματα δε λένε να σταματήσουν...και τότε παρατηρώ πως η πρωταγωνίστρια έχει φορέσει λίγο πιο κοντό φουστάνι απο ότι συνήθως. Τα χειροκροτήματα δεν είναι γιατί όλα είναι καλά και έχει Happy end η ταινία. Είναι γιατί επιτέλους...είδαμε το βρακί της πρωταγωνίστριας!!!Και δώστου χειροκρότημα..<br />Και φυσικά η τελευταία σκηνή..η πρωταγωνίστρια να σκέφτεται το νυφικό!Η τσούλα-χορεύτρια δε βρήκε ταίρι μέχρι το τέλος της ταινίας, έτσι για να μάθει να μην ξενοπ....ται!!μμμ<br /><br />Φεύγοντας απο την αίθουσα παρατηρούμε ενα ζευγάρι που βρίσκει ευκαιρία και έχει χωθεί στα καθίσματα και φιλιέται επι μισή ώρα. Ή τους άρεσε τόσο πολυ η ταινία που θέλουν να δούν και τους τίτλους τέλους ή....βρήκαν ευκαιρία!Και δεν τους παρεξηγώ, τις προάλλες η αστυνομία κοντά σε μια περιοχή στο Δελχί πήγε και έδειρε τις κοπέλες που ήταν σε ένα πάρκο και φιλιόντουσαν!!Τις τραβούσαν απο τα μαλλιά και τις έδερναν, οπότε καλύτερα να πληρώσουν κάτι παραπάνω και να πάνε cinema παρά να φάνε και ξύλο!!<br /><br />Το καλύτερο όμως ήταν κάτι κουβάδες που είδαμε πως είχαν μέσα στην αίθουσα. Ήταν κουβάδες γεμάτοι χώμα σε περίπτωση φωτιάς. Σου λέει έχουμε που έχουμε τόσο χώμα έξω στους δρόμους, να πάει χαμένο...?? Α, ρε κατακαημένο Iso 2009….Στην Ινδία ούτε το 30023 θα φτάσεις....</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/koubades.jpg" border="0" /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-113989459200813356?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1139557213351229162006-02-09T23:11:00.000-08:002006-02-10T00:54:05.360-08:00<div align="justify">Day 2<br />Μετά τη δουλειά μας αρχίσαμε να ψάχνουμε απελπισμένα για να βρούμε το εμβόλιο. Όχι πως θα κολλούσαμε ηπατίτιδα επιτόπου και πεθαίναμε αλλα είχαμε τσατιστεί. Τι στο καλό? Δε θα βρούμε ενα φαρμακείο με 2 εμβόλια ηπατίτιδας??<br />Καλά...όταν κάνω αυτές τις ερωτήσεις στον ευατό μου σκέφτομαι (με όλα αυτά που ήδη ξέρω για την Ινδία) μια μεγάλη μούτζα να πλησιάζει το πρόσωπο μου! Προσπερνώ τις κακές σκέψεις όμως και προχωράω.<br />Sadik..πήγαινε μας σε ενα μεγάλο και καλό φαρμακείο του λέμε. Και ο Sadik το παίρνει προσωπικά και αρχίζει το ράλλυ μέσα στην πόλη. Κάνουμε αναστροφή μέσα σε κεντρικούς δρόμους, κάνουμε όπισθεν την ώρα που απο πίσω μας είναι ένα φορτηγό και του τη λέμε κιόλας. Κάνουμε οτιδήποτε μπορούμε να φτάσουμε στο φαρμακείο. Με το στύλ που οδηγεί ο Sadik όμως μάλλον σε λίγο θα ψάχνουμε και νοσοκομείο..<br />Τελικά φτάνουμε σώοι και αβλαβείς στο πρώτο φαρμακείο<br /></div><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/farmakeio1.jpg" border="0" /><br /><p align="justify">Απο έξω δε φαίνεται πάρα πολύ καλό και καινούργιο αλλά το θέμα είναι να κάνουμε τη δουλειά μας. Πάμε και ζητάμε το εμβόλιο και είναι ο μόνος Ινδός που πριν μας πεί ναι, κοιτάζει το ψυγείο του. Εμείς παράλληλα κοιτάμε αν είναι στην πρίζα το ψυγείο πρώτα, για ευνόητους λόγους. Και μας λέει πως έχει μόνο παιδικά....Παίρνει τηλ (ρε γαμώτο δεν μιλάει καμία στο τηλέφωνο να ξαναδώ τη χτεσινή σκηνή) και μας λέει πως μάλλον θα υπάρχει στόκ σε 2 εβδομάδες...Μέχρι τότε του λέμε..ποιός ζεί ποιός κολλάει....κολλάεειιιιι????Ηπατίτιδα.......βουρ σε άλλο φαρμακείο<br /></p><p align="justify"><br />Μέσα στην κίνηση για 1 ώρα και ακόμη δεν έχουμε φτάσει...Πηγαίνουμε στο φαρμακείο ενός απο τα αρκετά νοσοκομεία που έχει η Πούνα...Επιτέλους φτάνουμε και τρέχουμε να ρωτήσουμε αν έχει τα εμβόλια...στο δρόμο σπρώχνουμε και πατάμε τους ανθρώπους που πηγαίνουν και αυτοί στο φαρμακείο...Που ξέρω εγώ οτι δε θα μου πάρουν την τελευταία δόση που θα έχει απο το εμβόλιο...ε?????<br /><br />Και εκεί που ρωτάει ο Γιάννης...εγώ παρατηρώ...και βλέπω επάνω στο κτίριο του νοσοκομείου...κάτι που δε μου κολλάει...Τι να είναι αυτό? </p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/workers.jpg" border="0" /> <p align="justify"></p><p align="justify">Πάω πιο κοντά....<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/workers.jpg"></a>Είναι 4-5 άνθρωποι που κρέμονται στην κυριολεξία για να βάψουν το κτίριο. Το μόνο που τους συγκρατεί είναι κάποιο σχοινί. Έχουν φτιάξει μια πατέντα σαν κούνια στην οποία κάθονται και ένα σχοινί ...Δεν είναι δυνατόν...Α βλέπω και κάτι κεφαλάκια επάνω στην ταράτσα...Αυτοί τώρα τι ρόλο βαράνε? Να κρατήσουν το σχοινί σε περίπτωση που θα πέσουν οι μπογιατζίδες έτσι ώστε να του μείνει τουλάχιστον η πατέντα της κούνιας....ή να φωνάξουν...πέφτειιιιιιιιιιιιιιιιιιι.<br />Απο κάτω είναι κάποιο κυριοι που κάθονται και μοιάζουν σαν να περιμένουν να πέσουν οι άλλοι για να πάνε να τους πάρουν τη δουλειά..<br />Όπως και να έχει....και να βρώ στο νοσοκομείο αυτό εμβόλιο δεν κάθομαι με τίποτα. Τα μέτρα ασφαλείας που έχουν δε μου μοιάζουν και πολύ ασφαλείας...Και γιατί να είναι καλύτερο δηλ σε όλα τα υπόλοιπα?<br />Και φαντάζομαι να ρωτάω το γιατρό...συγνώμη...δε θα φορέσετε γάντια? Δε θα αλλάξετε την σύριγγα?? Και να μου απαντάει...Συγνώμη μανταμίτσα...είσαι ρατσίστρια? Έχεις τίποτα εναντίον του ανθρωπάκου που έφυγε???Δε θες τη σύριγγα του???ε????<br /><br />Ευτυχώς...δεν το βρίσκουμε και εδώ...πάμε παρακάτω. Μας λένε να πάμε σε άλλο νοσοκομείο. Εντωμεταξύ μέχρι εδώ όπου και να πήγαμε όλοι μας διαβεβαίωναν πως το επόμενο..θα το έχει σίγουρα...Sure sir…no problem sir!!<br />Πάμε και στο επόμενο νοσοκομείο...Στο φαρμακείο ο υπάλληλος μας διαβεβαιώνει.....Sure sir, we have it! Περιμένοντας λοιπόν ο οδηγός μας, μας έχει φάει τα μυαλά να μας κάνει ενα tour μέσα στο νοσοκομείο που είναι πολύ ωραίο...go sir, very nice…you and madam here…very nice…Μόνο που δε μας πρότεινε να κλείσουμε σουίτα για να γιορτάσουμε την γιορτή των ερωτευμένων. No Sadik we don’t want to get inside…hospitals no good του λέει ο Γιάννης ….No sir…you take madam tour inside…hospital very beautiful…..<br />Πότε θα τελειώνει αυτός ο ρημαδοφαρμακοποιός να μας πεί , σκέφτομαι...Ο Sadik ήταν ικανός να μας πάρει με το ζόρι και να μας κάνει tour πάνω στο αναπηρικό καροτσάκι...<br />Στη συνέχεια και ενώ ο Sadik συνέχιζε να πρήζει το Γιάννη για το tour...βλέπω να έρχεται και ο χειρούργος.. </p><p align="justify"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/doctor.jpg"></a><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/surgeon.jpg" border="0" /><br />Εδώ είμαστε λέω...ήταν ένα 14χρονο...που φορούσε απλά ρούχα...και μια μάσκα χειρουργού την οποία παρακαλώ έβγαλε μόνο όταν έφτασε στο φαρμακείο...<br />Αν οι γιατροί σε αυτό εδώ το hospital very beautiful είναι έτσι...να πάμε να πνιγούμε ομαδικώς..Τι ψάχνουμε για εμβόλια και αηδίες? Εδώ σε έχουν φάει λάχανο αν τύχει και κοπείς και θέλεις να ράψεις το χέρι σου!!<br />Ασε που δίπλα στο φαρμακείο..(είχε πάγκο δεν πήγαινες μέσα) είχε μια ζούγκλα και είχαν μαζευτεί όλα τα κουνούπια της Ινδίας...<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/kounoupia.jpg"></a>Αν δεν πάμε απο ηπατίτιδα, θα πάμε σίγουρα απο ελεονοσία σκέφτηκα...Άντε χριστιανέ μου...απο γερμανία το φέρρνεις το φάρμακο??? </p><p align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/araxnes.jpg" border="0" /><br />Επιτέλους μετά απο δεν ξέρω και γώ πόση ώρα πάει στο ψυγείο ο υπάλληλος και μας φέρνει όλο χαρά το παιδικό εμβόλιο( εδώ πάει...τι’χες Γιάννη, τι’χα πάντα).Μοιάζουμε ανήλικα ρε γαμώτο...? Όχι του λέμε...αυτό είναι για παιδιά....Του κόβεται το χαμόγελο...το ξανακοιτάει και μας λέει....να πάτε στο τάδε φαρμακείο...εκεί το έχει....Σίγουρα!!!!<br /><br />Και ξαναξεκινάμε εμείς , ο Sadik με τα πόδια και τα μάτια εκατοντάδων Ινδών που μας κοιτούσαν μέσα απο λεωφορεία, απο το δρόμο, απο αμάξια ,παντού. Ο δε Sadik ήταν ο μόνος που νομίζω πως το διασκέδαζε..είχε ενα χαζό χαμόγελο πάντα...δεν έχω ιδέα για ποιό λόγο...Λές να ήξερε κάτι πουν δεν ξέραμε? <a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/farmacy%202.jpg"></a><br />Και πάμε στο 200στο φαρμακείο....Φαρμακείο να το κάνει ο Θεός δηλ... </p><p align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/farmakeio2.jpg" border="0" /></p><p align="justify"></p><p align="justify"></p><p align="justify"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/farmacy%202.jpg"></a></p><p align="justify"></p><p align="justify"></p><p align="justify"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/peribalon%20farmacy.0.jpg"></a></p><p align="justify"></p><p align="justify"></p><p align="justify"></p><p align="justify"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/peribalon%20farmacy.0.jpg"></a></p><p align="justify"></p><p align="justify"></p><p align="justify"></p><p align="justify"></p><p align="justify"></p><p align="justify"></p><p align="justify"></p><p align="justify">Το περιβάλλον να πάρεις με τα μπάζα δίπλα ή την καινούργια παραλαβή φαρμάκων?</p><p align="justify"></p><p align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/koutes.jpg" border="0" /><br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/nea%20paralabi.0.jpg"></a></p><p align="justify"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/peribalon%20farmacy.0.jpg"></a></p><p align="justify"></p><p align="justify"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/peribalon%20farmacy.0.jpg"></a></p><p align="justify"></p><p align="justify"></p><p align="justify"></p><p align="justify"></p><p align="justify">Όλα τα φάρμακα το ένα δίπλα στο άλλο, μέσα σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο και σε περιβάλλον με τόσους βαθμούς κελσίου όσο ακριβώς έπρεπε. </p><p align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/nea_paralabi.jpg" border="0" /></p><p align="justify"></p><p align="justify">Αλλά μπροστά στην ανάγκη τι να κάνεις??Λέμε στον παππού τι θέλουμε και μας απαντάει...Yes sir, sure we have it!!! Και αρχίζει ενα παραλλήρημα ο γιάννης απο τη χαρά του..Μπραβο, you are the best, the only drug store in pune that has the vaccine…well done sir κτλ Εγώ τον σκουντάω γιατί έχουμε γίνει θέαμα. Αλλά μόνο και μόνο η μούρη του παππού άξιζε πολλά. Κουνούσε το κεφάλι σα να λέει...Ναι ...κυρίες και κύριοι το βλέπετε...με υμνούν ακόμη και δυτικοί..τι άλλο να κάνω ο άνθρωπος...μα ποιός είμαι ρε παιδι μου???? </p><p align="justify">Και ταυτόχρονα μας λέει ο συνεργάτης του που πήγε και χώθηκε στο ψυγείο...No stock sir…only for children….Ο δε παππούς που καμάρωνε πριν 5 λεπτά σα γύφτικο σκεπάρνι ούτε να μας φτύσει...<br />Και ξεκινάμε για το τελευταίο φαρμακείο....λέω δεν αντέχω άλλο..ας μην το κάνουμε το κωλοεμβόλιο....Και προτείνει ο γιάννης να πάμε ακόμη σε ένα τελευταίο...Και γύρισε μισή ώρα μετά με τα εμβόλια!!!!!Ναι....και όμως....<br />Βρήκε ένα κανονικό και πήρε και 2 παιδικά...τον διαβεβαίωσε ο γιατρός στο φαρμακείο πως αν πάρεις 2 παιδικά είναι μια δόση για ενηλικους...(και φάγαμε τόσες μέρες???????????γιατί κανείς δε μας το είπεεεεεεεε????????????ε?????????)<br />Και μάλιστα λέει το κανονικό το βρήκαμε κατα τύχη..το είχε παραγγείλει κάποιος πριν 2 μήνες και δεν το πήρε...Δε με νοιάζει αν κόλλησε ηπατίτιδα ο άλλος που το παρείγγειλε τελικά δε με νοιάζει αν θα πάει να το πάρει μετά....το εμβόλιο είναι δικό μου!!!<br />Και μας είπε ο γιατρός να πάμε σε ενα συκεκριμένο νοσοκομείο μόνο....και πήγαμε....Καλά..όχι πως πήρα πίσω ότι κακία είπα για τα προηγούμενα νοσοκομεία.</p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/ambul.jpg" border="0" /> <p align="justify"></p><p align="justify"></p><p align="justify"><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/ambulance.jpg"></a>Όχι πως ήταν στα μαύρα του τα χάλια..είχε και μια νοσοκόμα μεσα...βαδίζω και παραμιλώ. Πάμε να κάνουμε το εμβόλιο...και τη ρωτάμε ρε παιδί μου σαν ειδική...έχουμε 2 παιδικά εμβόλια..είναι η ίδια δόση για ενήλικες? Θα είμαστε Οκ??<br />Για να πάρουμε την αποστομοτική επιστημονική απάντηση “Yeahhhh, whatever!!!”<br />Ορίστε?????Αλλά είχα ήδη κάτσει να μου κάνει την ένεση και δεν μπορούσα να σηκωθώ να τρέξω!!!Απο τότε και στο εξής ότι και να την ρωτούσαμε παίρναμε την ίδια απάντηση...<br />Που να πάω να πληρώσω? Yeahhhh, whatever!!!<br />Είστε νοσοκόμα ή γιατρός ? Yeahhhh, whatever.<br />Θα πρέπει να προσέξουμε λίγο το χέρι μας μετά το εμβόλιο ή όχι? Θα πρηστεί? Θα πάθει κάτι γαμώ την γκαντεμιά μου???? Yeahhhh, whatever, Yeahhhh, whatever.<br />Πρέπει να ομολογήσω δε οτι στη δουλειά της ήταν πολύ καλή. Το κανονικό το έκανα εγώ και ο Γιάννης σαν ιππότης έκανε τα δυο παιδικά..(μετά το εμβόλιο μου ζητούσε να παίξει μπαλίτσα(???)...σήμερα θα διαβάσω αν έχει side effects το παιδικό)<br />Λίγο πριν φύγουμε λοιπόν έρχεται η σειρά της γιατρού - νοσοκόμας για ερώτηση.....Σας αρέσει η Ινδία...?????</p><p align="justify"><br />Και σκέφτομαι...η εκδίκηση είναι γλυκειά....και της απαντάω... Yeahhhh, whatever.<br /></p><p align="justify">Ps. To Free pick up στο κάτω μέρος του ασθενοφόρου...το προσέξατε?Ευτυχώς που στην Ινδία είναι free αυτό γιατί σε άλλες χώρες είσαι στο φορείο και καθώς σε βάζουν μέσα δίνεις και το check. Ή΄ακόμη καλύτερα..αν έχουν δυο τηλεφωνήματα το βγάζουν στον πλειστηριασμό...10 ευρώ ο κύριος με καρδιά....20 ερώ ο κύριος με το εγκεφαλικό....1, 2. 3....κατοχυρώθηκε στον κύριο με την καρδιά,μμμ και απο ότι βλέπω και το έμφραγμα!!!!<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-113955721335122916?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1139468589317522502006-02-08T23:01:00.000-08:002006-02-08T23:16:30.553-08:00<div align="justify">Είπα να κρατήσω τη δέσμευση μου για να ανανεώνω το blog μου κάθε Δευτέρα αλλά οι Ινδοί δε με αφήνουν να αγιάσω.<br />Εδώ και αρκετό καιρό λοιπόν ψαχνόμαστε με το Γιάννη για να βρούμε το εμβόλιο τις ηπατίτηδας του οποίου θα πρέπει να κάνουμε τη δεύτερη δόση. Την πρώτη την κάναμε στην Ελλάδα και μετά απο κάποιους μήνες θα έπρεπε να κάνουμε και τη δεύτερη. Το Νοέμβριο λοιπόν έπρεπε να φύγουμε για Ελλάδα λίγες μέρες. Και σκεφτήκαμε να ρωτήσουμε σε ενα φαρμακείο που φαινόταν πολύ καλό αν έχουν το εμβόλιο, για να μην το φέρουμε απο Ελλάδα. Και επειδή το συγκεκριμένο πρέπει να διατηρείται σε ψυγείο, οπωσδήποτε το φαρμακείο έπρεπε να διαθέτει ψυγείο.<br /><br />Μπαίνουμε λοιπόν μέσα και βλέπουμε ενα κύριο που εξυπηρετούσε στον πάγκο, μια κυρία στα καλυντικά και άλλον ένα κύριο στην ταμειακή μηχανή. Κλασσικά πήγαμε στον κύριο που εξυπηρετούσε στον πάγκο. Ζητάμε το εμβόλιο και παίρνοντας σοβαρό ύφος, μας λέει να περιμένουμε.Μιλάει σε αυτόν που ήταν στην ταμειακή μηχανή και ο ίδιος που πρίν λίγο ήταν στην ταμειακή μηχανή τι κάνει...? Πάει πίσω σε μια αποθηκούλα, αλλάζει(!!!!) , βάζει την άσπρη ρόμπα του φαρμακοποιού και έρχεται!!!!Τώρα περίμενε μήπως εμείς να πιστέψουμε πως...ΑΑΑΑΑ ήρθε ο φαρμακοποιός!!!Καλά...είναι δυνατόν??<br />Προσπαθώ να μη γελάσω ούτε με το σοβαρό ύφος, ούτε με την άσπρη (?????) ρόμπα, ούτε με τη δική μας ρόμπα!!Λες και του είπαμε να διαγνώσει μια βαριά ασθένεια, τόσο σοβαρό ύφος..<br />Και του ξαναλέμε τι θέλαμε..μας λέει στην αρχή το κλασσικό πια...Ok sir, no problem sir..αλλά του λέμε να κοιτάξει..να βεβαιωθούμε. Και κοιτάζει το στόκ του και έχει μόνο παιδικά εμβόλια!Ρωτάμε λοιπόν αν είναι εύκολο να παραγγείλει για μας και πόσες μέρες θα κάνουν. Μας λέει 2 μέρες το πολύ.<br /><br />Φεύγουμε για Ελλάδα εφησυχασμένοι πως δεν πρέπει να κουβαλάμε το εμβόλιο..<br />Και ξαναπάμε λίγες μέρες πρίν στο ίδιο φαρμακείο. Αυτή τη φορά ο «φαρμακοποιός» είναι στον πάγκο, δε φοράει την άσπρη ρόμπα και πίσω απο τον πάγκο είναι και άλλος ένας. Περιμένει ουρά και εξυπηρετεί μόνο ο «φαρμακοποιός», ο άλλος κάθεται και κοιτάει!!Να σημειώσω πως είμαστε στην ουρά που περιμένει να πάρει φάρμακα..και μας πλησιάζει η μία απο τις δύο κοπέλες που ήταν στα καλυντικά. Και ρωτάει αν μπορεί να μας εξυπηρετήσει ευγενικότατα! Και της λέω τι θέλω.. και τι μου λέει? Α συγνώμη, πρέπει να περιμένετε στην ουρά για να μιλήσετε στον κύριο που είναι στον πάγκο....!!!!!Κοιτάζω λίγο...που ακριβώς είμαι και βλέπω ότι είμαι....στην ουρά που μου είμαι πως θα πρέπει να είμαι...Δίνω τόπο στην οργή, τις λέω ευχαριστώ πολύ και φεύγει. Ορισμένες φορές νομίζω πως απλά πάνε και μιλάνε στους πελάτες οι υπάλληλοι για να μην τους δεί το αφεντικό να κάθεται!!Μαντάμ, ήρθες να μου υπενθυμίσεις να κάτσω στην ουρά που είμαι ήδη????Ευχαριστώ για την πληροφορία, χρήσιμη, δε λέω<br />Όταν επιτέλους φτάνει η σειρά μας του λέμε πως είχαμε πάει ξανα το Νοέμβρη και μπλα μπλα...μας θυμάται( Αληλουιαααα) και μας λέει πάλι... Ok sir, no problem sir.., του ξαναλέμε να τσεκάρει αν έχει το εμβόλιο (copy paste ο διάλογος του Νοέμβρη), και ξανακοιτάει και βλέπει 2 τινά αυτή τη φορά. 1. οτι κλασσικά είχε μόνο παιδικά εμβόλια και 2 τα παιδικά του εμβόλια είχαν λήξει απο τον Ιανουάριο(αυτό είναι που λέμε...παίρνεις ληγμένα??)<br />Δεν εξηγείται αλλιώς, ή μας βλέπει 5χρονα...(Έλα Γιαννάκη να παίτσουμε!!!)ή είναι άσχετος..Του λέμε να τα παραγείλει...ξανα Ok sir, no problem sir.. φεύγουμε δίνοντας ραντεβού την επόμενη μέρα.<br /><br />Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να πάμε αλλά πήραμε τηλ και μας είπε ο άνθρωπος πως η παραλαβή θα γινόταν εκείνη τη μέρα στις 8 το απόγευμα.<br />Και σκάμε μύτη χτές στο φαρμακείο (μας είχε μάθει και ο πορτιέρης) και περιμένουμε τη σειρά μας. Χαιρετάμε αλλά με το που μας βλέπει ο «φαρμακοποιός» έχει ενα στύλ....δεν άκουσα....πως είπατεεεε....Ορίστε? Συνώμη κύριε...Ποιός είστε???????<br />Σαν να μη μας είχε ξαναδεί, δε μας άρεσε βέβαια αυτό και δυστυχώς επιβεβαιωθήκαμε...<br />Ξανά του λέμε τι θέλουμε (νυσάφι έτσι??) και ξανα μας βγάζει τα εμβόλια που έχει...(σαν κωμωδία του Σακελάριου καταντήσαμε, σε λίγο θα βγεί και ο Βέγγος ντυμένος γιατρός σε αποστολή Θου –Βου, Πράκτορ 0-0). Του λέμε πως είχαμε παραγείλει κτλ....έχει ξεχάσει εντελώς τι μας έχει πεί στο τηλέφωνο για παραλαβή στις 8 κτλ...<br />Κάτσε να δείς λέω που θα μας πεί πως πέθανε η θεία αυτουνού που κάνει τις παραλαβές και θα του ορμήσω!!Θα είναι η τελευταία παραλαβή που θα προλάβει να κάνει!<br />Αλλά..είχε θράσος...Αγνόησε εντελώς το τι μας είπε χτες και του λέμε (αφου δεν έβγαινε αλλιώς )να πάρει τηλ να δεί τι γίνεται!Μάλιστα όταν του είπαμε....μα γιατί χτές μας είπατε πως το παραλάβατε...?Κουνούσε πέρα δώθε το κεφάλι.....Τώρα..ναι ήταν αυτό...όχι ήταν αυτό δεν ξέρω.Μάλλον σήμαινε...ότι και να μου λες μαλάκα δυτικέ εγώ σε γράφω και απάντηση δεν παιρνεις που να με βασανίζεις!!<br /><br />Και απο δω αρχίζει το γέλιο της υπόθεσης. Την ώρα που είπαμε στον υπάλληλο να πάρει τηλ. μιλούσε μια κυρία στο μοναδικό τηλ που έχουν. Και αυτή η κυρία έχει πιάσει το μπούρου μπούρου, μάλιστα σε μια φάση λέει στο συνομιλητή της «Πάρε με εδώ αν θέλεις κάτι», αλλά ήταν πελάτισσα όχι του μαγαζιού. Και μετά κατάλαβα πως μάλλον ίσχυε ότι και στην Ελλάδα πριν 50 χρόνια. Όσοι δεν είχαν τηλ πήγαιναν στο μπακάλη και αντίστοιχα ο μπακάλης τους φώναζε....Καλεεεεε κυρα κατίναααα τηλέφωνοοοοοο, απο αμέρικκαααααα, γρήγοραααααααα, γράφειιιιι......!!!<br />Η Κυρά Κατίνα της Ινδίας όμως δεν τελείωνε....και βλέπεις τον υπάλληλο...αρχίζει χτυπάει τη γροθιά του σιγά σιγά στον πάγκο...Τον κοιτάω....σκέφτομαι...τι κάνει???<br />Στην κυρά κατίνα δε λέει να τελειώνει αλλά αρχίζει και παραμιλάει παράλληλα στα Ινδικά.Τον βλέπω εγώ να χτυπιέται ( και με ρυθμό έτσι????)και σκουντάω το Γιάννη...<br />Αυτός συνεχίζει και το παραλλήρημα, κρατάει το κεφάλι του ως ένδειξη βαριάς θλίψης....σαν να λέει...γιατί .έπρεπε να συμβεί αυτο το κακό σε μένα? Γιατί να πάρει αυτή τηλ τώρα που το χρειάζομαι εγώ????<br />Τι συμφορά είναι αυτή για το φαρμακείο.......πω πω τι έπαθα ο καψερόςςςςς!!!!<br />Με κόπο προσπαθώ να μη γελάσω και κοιτάω αλλού.....<br />Εντέλει η κυρα κατίνα τελειώνει το τηλ και κείνος ολο χαρά της το αρπάζει απο το χέρι..Σχηματίζει τον αριθμό..μιλάνε....το κλείνει...και μας ανακοινώνει όλο χαρά που έβγαλε εις πέρας τέτοια επικύνδινη αποστολή....πως δεν υπάρχει στοκ απο το εμβόλιο σε όλη την περιοχή στην οποία βρισκόμαστε!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<br />Το πως δεν του χύμηξα να του στραβώσω το χαμογελο της colgate...ήταν θαύμα...<br />Μας το ανακοίνωσε μέσα στην καλή χαρά.....<br />Φεύγοντας απο το φαρμακείο...δεν μπορούσα να μη σκέφτομαι την κρίση που έπαθε ο υπάλληλος όταν δεν μπορούσε να τηλεφωνήσει...γελούσα μόνη μου μισή ώρα!!<br /><br />Σήμερα..θα πάμε να ψάξουμε και σε άλλα φαρμακεία...και το καλύτερο...θα πάμε σε κλινική να μας κάνουν το εμβόλιο...<br />Οπότε....Don’t hold your breath…. to be continued!!!</div><div align="justify">(εαν είμαστε ζωντάνοι μέχρι το βράδυ που θα κάνουμε το εμβόλιοοοοοοο)</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-113946858931752250?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1139376637276180672006-02-07T21:21:00.000-08:002006-02-07T22:42:57.076-08:00<div align="justify">Το να προσπαθήσεις να έρθεις στην Ινδία για δουλειά δεν είναι πολύ εύκολο πράγμα. Καταρχήν δε σου δίνουν visa για ένα χρόνο αν δεν έχεις ξαναέρθει. Οπότε κάτι ανάλογο έγινε και στη δική μου περίπτωση. Ο Γιάννης απο την άλλη είχε έρθει ξανά για μια εβδομάδα πρίν εγκατασταθούμε για τα καλά, οπότε μπόρεσε να πάρει το οκ για ένα χρόνο.Μάλλον είδαν τι φάτσα μου εμένα στο διαβατήριο και δεν τους άρεσε. Άσε που ήξεραν ότι με το χαρακτήρα που είχα...θα έγραφα σατιρικό blog για τη χώρα τους...και σου λέει..πάρε μόνο 6 μήνες..Μόνο αυτό σου αξίζει άθλια δυτική!! Και δεν μπορώ να πω ότι δεν είχαν δίκιο...<br /><br /><br /></div><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/fournos.jpg" border="0" /><br /><p align="justify"><br />Αλλά με διαβεβαίωσαν πως θα μπορούσα να ανανεώσω την visa μου απο εδώ χωρίς πρόβλημα.Έλα που δεν ήξερα όμως πως Ινδική διαβεβαίωση σημαίνει....έλα και θα δούμε!! Και ζητάω η καλή σου πρίν 1 μήνα να αρχίσω διαδικασίες ανανέωσης διότι το Μάρτη..πάπαλα!!! Μου λέει και η υπεύθυνη πως είναι αρκετά δύσκολο να κάνεις ανανέωση άδειας εδώ. Θέλεις πολύ τρέξιμο...πολλά χαρτιά, βδομάδες απο σπάσιμο νεύρων και φυσικά..λάδωμα. Τι και αν δε θέλεις να κάνεις τίποτα παράνομο??Θές λάδωμα...όχι για να γίνει η δουλειά σου πιο νωρίς..,απλά για να γίνει. Ε, σκέφτεσαι και σύ, αφού δε γίνεται αλλιώς (γιατί Δε δίνεται αλλιώς) ας το κάνω και αυτό.<br />Και μου ζήτάνε φωτογραφίες γιατί λέει...πρέπει να γραφτώ κάπου αλλού πρώτα και να πάρω άδεια..Οκ....<br />Μετά απο μια εβδομάδα..(το ψάχνανε Τόσο πολύ..)μου ξαναλένε....για να σε γράψουμε εδώ στα μητρώα των ξένων κτλ ...πρέπει να μένεις πάνω απο 6 μήνες στην Ινδία...<br />Ναι αλλά αφού η δική σας πρεσβεία δε με άφησε να μείνω πάνω απο 6 μήνες εδώ, τι πρέπει να γίνει?? Ααααα, μου λένε ...οι νόμοι είναι νόμοι.....δεν μπορείς να γραφτείς.<br />Ε, εντάξει σκέφτομαι...μεγάλη σκορδοκαϊλα μου...θα φτιάξω τη visa μου και θα πάω να γραφτώ μετά.<br />Και μετά απο πάλι μια εβδομάδα (πρέπει να είναι το φράγμα μεταξύ σπάσιμο νευρών του πολίτη και μη, σου λέει...σπασικλακι...θα σου σπάσουν τα νεύρα μια βδομάδα να περιμένεις...θα λαδώσεις που θα πάει)...μου ξαναέρχονται τα μαντάτα...δεν μπορείς να πάρεις άλλη visa ..αν δε γραφτείς πρώτα στα πιο πάνω μητρώα..<br />Halloooooooooo, θέλω και δε με αφήνετεεεεεεεεεεε!!!!!Μ’ακουεί κανείς????????<br /><br />Και μπαίνω σε ενα κυκεώνα εξηγήσεων....και να μου κουνάνε το κεφάλι τους...πέρα δώθε......που σημαίνει...κάτι ανάμεσα σε ναι, καταλαβάινω αλλά δεν μπορώ να βοηθήσω!!(το κάνουν παντού και για τα πάντα στην Ινδία. Αν ρωτήσεις κάτι ένα γκρούπ ανθρώπων τους βλέπεις ολους και κουνάνε το κεφάλι τους με θρησκευτική ευλάβεια!! Ένα γκρούπ όλο κουνημένα κεφάλια...μιααααα απο δω....μιααααα απο κει)Και να τους λέω ..δεν μπορεί, κάτι άλλο πρέπει να γίνεται...αλλά αυτοί όχι.. </p><p align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/kosmos.jpg" border="0" /><br />Οπότε γυρνάω σπίτι απογοητευμένη...και μπαίνω στο internet και διαβάζω το σκάνδαλο με τις παρακολουθήσεις στην Ελλάδα.....<br />Παρακολουθήσεις....τηλέφωνα...internet..μμμμμμ, blog....ωχ...θα με απελάσουν. Κάνουν ότι δεν ξέρουν Ελληνικά και γω την έχω πατήσει ήδη και δεν το ξέρω.......Διαβάζει το blog μου η Ινδική...ΚΥΠ!!..Ήρεμα...ήρεμα...δεν είμαι τρομοκράτης....ήρεμα ..ήρεμα ..είμαι το θύμα μιας...ανάγκηηηηηηςςςςςς!!<br /><br />Την επόμενη μέρα το πρωί και αφού έχω γίνει ενα ψυχολογικό ράκος με την χτεσινή μου αποκάλυψη...έρχονται τα άλλα νέα...Μου ανακοινώνει ο γιάννης πως δεν ξέρουμε αν μπορώ να πετάξω τη μέρα που λήγει η visa μου και πως υπάρχει κίνδυνος να με πιάσουν. Θα με χώσουν λέει σε ενα κρατητήριο και μετά θα με απελάσουν αν δεν ισχύει η visa έστω και για μια μέρα και μετά δεν μπορώ να μπώ ξανά ποτέ στην Ινδία..<br />Πέρα απο το κρατητήριο...που δεν είναι και τόσο ελκυστική ιδέα ομολογώ..μια φωνή έλεγε μέσα μου την τελευταία φράση..<br />Δεν θα μπορώ να μπώ ξανά ποτέ στην Ινδία......ποτέ ξανά στην Ινδία....ποτέ ξανά στην Ινδία............ποτέ....ξανά.....<br /><br />Ελλάδα.....όλα σε θυμίζουν...παλιά κ αγαπημένα...πράγματα δικά σου ...κα θημερινά!!!<br />«Γιάννη νομίζω πως πρέπει να το ρισκάρω και να μείνω εδώ να το πάλέψω μέχρι την τελευταία στιγμή» πετάγομαι ξαφνικά και λέω...<br />Είσαι τρελή...μου αποκρίνεται...μιλάμε για απέλαση....<br />Έλα βρε....σιγά...θα βρούμε τρόπο...και σκέφτομαι ήδη την απέλαση μου....να με δίωξουν και γω να ξέρω πως δεν πρέπει να ξαναγυρίσω πίσω...Με το μυαλό μου τρέχω..σε αργή κίνηση...σε καθαρούς δρόμους....δίνω χρήματα στο ζητιάνο της πόλης που δεν πρέπει να τρέχει απο πίσω μου μέχρι να του δώσω....<br />Λέω καλήμέρα στην κυρία που με βρίζει στα ελληνικά επειδή κακομαθαίνω το ζητιάνο και δεν πάει να βρεί δουλειά.....<br />Αναπνέω το καυσαέριο της πόλης και μου μυρίζει κολώνια....<br />Είμαι ελεύθερη......<br />Η φωνή του Γιάννη με επαναφέρει στην πραγματικότητα..είμαστε μέσα στο ρίκσο και πάμε σπίτι μας.... Σταμάταμε, πληρώνουμε, ο οδηγός φιλάει τα χρήματα επειδή είναι τα πρώτα χρήματα της ημέρας, μας ευχαριστεί και φεύγει. </p><p align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/rikso2.jpg" border="0" /><br />Απο τη μέρα που έφτιαξαν το δρόμο δεν υπάρχει οδηγός ρίκσο που θα μας ζητήσει μια ρουπία παραπάνω. Παλιά είχα πεί πώς μας ζητούσαν 10 ρουπίες παραπάνω πάντα λόγω δρόμου...αλλά αυτό κόπηκε αυτόματα με το που μπήκε άσφαλτος.. </p><p align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/asfaltos.jpg" border="0" /><br />Και μου άρεσε...μου άρεσε που ανακάλυψα πως δε μου έλεγαν ψέμματα για να μου πάρουν τις 10 ρουπίες. Ήταν όντως χάλια ο δρόμος...Και μου άρεσε γιατί ανακάλυψα πως είναι τίμιοι άνθρωποι..ένα επίθετο που στην Ελλάδα κοντεύουμε να ξεχάσουμε.<br />Και μου αρέσουν πολύ οι άνθρωποι αυτοί...«Θα φύγω πιο νωρίς τελικά για να ανανεώσω τη viza μου» λέω.. «δε θέλω να χάσω ούτε μέρα απο τους 6 μήνες που μου απομένουν σε αυτή τη χώρα και ας γκρινιάζω, δε θα με διώξει η Ινδική ΚΥΠ ότι και να γίνει!! Και που ξέρεις...μετά ίσως δε θέλω να φύγω» μονολόγησα και ο Γιάννης ...ακόμη και σήμερα, 2 μέρες μετά είναι με το στόμα ανοικτό!!!!<br /><br />ps. Update στο blog μας θα γίνεται κάθε δεύτερα απο δώ και πέρα, έτσι για να σας φτιάχνουμε τη βδομάδα. Σε όποιον την φτιάχνουμε. Με τον τρόπο αυτό θα έχουμε πιο πολύ υλικό και ιστοριούλες να διηγηθούμε....μόνο αν πάμε κανα ταξιδάκι....θα γίνεται post κάθε μέρα, μέχρι εξαντλήσεως!!</p><p></p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/giotadentro.jpg" border="0" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-113937663727618067?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1139245158119720202006-02-06T08:38:00.000-08:002006-02-06T20:40:10.330-08:00<div align="justify">Είναι φοβερό που μπορεί να πάει ο νους του Ινδού για να πεί ψέμματα και να καταφέρει αυτό που θέλει. Φυσικά όλοι λέμε ψέμματα αλλά το σημαντικό είναι πως λέμε και όχι, αν δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι.Τι ψέμματα όμως είναι το θέμα. Αν πείς κάτι πολύ τραβηγμένο δεν υπάρχει περίπτωση να σε πιστέψει κανείς. Αυτό στην Ελλάδα! Εδώ μπορείς να πάς σε συνεργείο αυτοκινήτων να τους ζητήσεις να σου πλύνουν ρούχα και να σου πούνε Yes sir, we are the best sir!!<br /><br />Έτσι μετά απο 5 μήνες εδώ, έχουμε μάθει πως όλοι σχεδόν λένε τα ίδια ψέμματα ή αλλιώς τις ίδιες ινδικές δικαιολογίες!!<br />Την πρώτη φορά ήταν όταν ψάχναμε σπίτι, είχαμε ραντεβού με το μεσίτη και ενώ εμείς περιμέναμε στο μέρος που είχαμε δώσει ραντεβού, μας πήρε τηλέφωνο και μας είπε πως είχε απίστευτη κίνηση. Τελικά δε συνανηθήκαμε και στο δρόμο προς το γυρισμό είμασταν εμείς και οι αγελάδες!Άλλα αυτοκίνητα πουθενά, εκτός και αν όλα τα αυτοκίνητα κυνηγούσαν το μεσίτη μας με απώτερο σκοπό να μην συναντηθεί μαζί μας!Κακοί άνθρωποι ρε παιδί μου!!<br /><br />Περνάει αυτό και μπλέκουμε με την πρώην καθαρίστρια μας που απο την αρχή δε μου είχε γεμίσει το μάτι. Της λέω μια μέρα που ήθελα να έρθει πιο νωρίς...θα έρθεις στις 10, μπορείς?Yes madam!Πάει 10, πάει 11 και η yes madam πουθενά. 11μισι ώρα έρχεται η καλή σου σα να μη συμβαίνει τίποτα!Μόνο όταν με είδε να βγάζω αφρούς απο το στόμα εδέησε να μου πεί κάποιο λόγο. Μου είπε πως έκλαιγαν τα παιδιά της και δεν μπορούσε να φύγει. Την πίστεψα και μάλιστα την λυπήθηκα.<br />Την επόμενη φορά( για σπάσιμο μάλλον) δεν ήρθε καθόλου!! Και όχι φυσικά δεν έκανε τον κόπο να με ειδοποιήσει. Μάλιστα όταν τελικά εμφανίστηκε την επόμενη βδομάδα σα να μη συμβαίνει τίποτα, μου έκανε και παρατήρηση. Madam, the house..very dirty (είπαμε , ήξερε αυτές τις λέξεις και το more money), και το σπίτι το είχα καθαρίσει εγώ!!!!Δεν προσβλήθηκα αλλά τη ρώτησα τι είχε συμβεί και δεν ήρθε. Και μου είπε την ατάκα που απο τότε ακούω σχεδόν κάθε φορά που κάποιος δεν είναι εντάξει με κάτι που έχουμε κανονίσει....Madam…..relative …die!!!Σκέφτηκα απο μέσα μου... «γαιδούρα, δεν ντρέπεσαι να τη ρωτάς? Φυσικά και θα ήταν κάτι πολύ σοβαρό για να μην έρθει» Μάλιστα εκείνη τη μέρα μου έκανε πάλι το μισό σπίτι γιατι για ένα παράξενο λόγο στις 5 βρέξει χιονίσει , έπρεπε να φύγει. Κάτι σαν τη σταχτοπούτα ..(μπα, μάλλον ατυχής παρομοίωση απο το γοβάκι μέχρι και το φόρεμα!! Δε λέει σταχτοπούτα με μαύρο πόδι απο σκόνη και σανδάλι....το παίρνω πίσω)<br />Μετά απο αυτό δεν ήρθε καμία απο τις επόμενες βδομάδες μέχρι που πήρα καινούργιο άνθρωπο για το σπίτι. Μάλλον τσατίστηκε που την πρώτη φορά δεν προσφέρθηκα να της κάνω baby sitting όταν εκείνη θα καθάριζε το σπίτι (Μήπως και να τα θήλαζα??) Και φυσικά τα πήρε άγρια την επόμενη φορά που πέθανε ο 6κτος ξάδεφος και γω δεν την κατάλαβα και της είπα να κάνει το σπίτι. Μαλακία, έπρεπε να της δώσω άδεια μετ’αποδοχών και 3 μισθούς μπροστά!<br /><br />Η επόμενη φορά ήταν όταν άργησε ο Sadik. Αυτό τσάτισε πολύ το γιάννη επειδή δεν θέλει να αργεί στο γραφείο. Και ήρθε ο οδηγός , μου φάνηκε και ολίγον πρησμένος στο πρόσωπο...και λέει..Sir, My neighbor died and I had to carry him….How old sadik? Very old…..50!!!!!Ντονιονιοοοονννννννν<br /><br />Το πρώτο σοκ ήταν με το θάνατο.....λέω ρε γαμώτο πάλι?Η αυτοί οι Ινδοί πεθαίνουν σαν τα κοτόπουλα...ή κάποιος είναι ο πιο αδύναμος κρίκος και είναι πρησμένος απο τον ύπνο. Και το δεύτερο βέβαια για το γεγονός πως στη χώρα αυτή θεωρούμαστε μεσίληκες!!!!(αυτό δεν θέλω κάν να το σχολιάσω, έτσι?)<br /><br />Το τελειωτικό όμως ήταν όταν πήγαμε στο χωριό που κάναμε διακοπές για την πρωτοχρονιά. Βρήκα σε ένα παππού δερμάτινα σανδάλια με 1,50 ευρώ το ζευγάρι (η φτήνια τρώει τον παρά). <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/blog.jpg" border="0" />Αλλά το θέμα είναι πως δεν είχε νούμερα πάνω απο το 37.(πρώτο μποϊ οι Ινδές! Αν ερχόταν εδώ ο Σημίτης θα μπορούσε να διαλέξει τουλάχιστον 30 νύφες, όλες στο ύψος του και πιο κάτω). Και κανονίσαμε να μας φτιάξει καινούργια ζευγάρια σε 38 για να πάμε να τα πάρουμε την επόμενη μέρα. Yes sir!! Μας λέει κει εμείς ειμαστε σίγουροι πως θα πάμε και θα μας έχει έτοιμα τα σανδάλια.Και πάμε..και φυσικά δεν μας τα είχε φτιάξει. Του λέμε γιατί? Και αναλαμβάνει να μας εξηγήσει η γυναίκα του παππού. Λέει....Πέθανε η μάνα αυτουνού που φτιάχνει τα σανδάλια...ως εκεί καλά..Έλα ντε όμως που μας είχε πεί χτές ότι τα σανδάλια τα φτιάχνει ο γιος της. Με λίγα λόγια μιλούσαμε στη νεκρή μάνα του γιού της!!!!Ε, μετά και απο αυτό, είπα πως αυτή πρέπει να είναι η No 1 δικαιολογία στη χώρα. Αν έρθει όμως κανά ξένος και κάτσει μόνο 2 βδομάδες και του λένε συνέχεια αυτή τη δικαιολογία θα νομίζει πως αυτός ο λαός πεθαίνει σαν τις μύγες!!!Μπάμ, πάρε και αυτόν κάτω.,,,,ωχ πάει και ο διπλανός.<br /><br />Μετά αν δεν έχουν κάποιον άλλον να πεθάνουν , αρχίζουμε τις αρρώστειες. Ο Ρείνολτς που έχουμε να μας καθαρίζει τώρα μας είπε μια μέρα πως αρρώστησε η μικρή του και δεν μπορούσε να έρθει.Ευτυχώς έχει ενα παιδί και μας το έχει πεί. Ειδάλλως θα αρώσταινε ενα παιδί κάθε μήνα και μετά ξανά απο την αρχή. Και έχει ένα ψόφο η ινδία.....31 βαθμούς είχε χτες!!Πουτ...να φυματίωση, μας παίρνεις τα καλύτερα παιδιά.<br />Και τώρα που το σκέφτομαι...στις αρχές μας είπε και για ένα θάνατο και δεν ήρθε!Πάλι ένας γείτονας!!Ούτε καν ρώτησα ηλικία όταν είπε ήταν μεγάλος, μπορεί και να μου έλεγε...40 μωρέ...κωλόγερος τι τα θές? γεράματα!! Τουλάχιστον αυτός παίρνει και κανα τηλέφωνο όταν δεν έρχεται( γουάουυυυ)<br /><br />Και απο την άλλη είναι οι αργίες τους!!όλοι ξέρουμε πόσο σπάσιμο είναι οι αργίες να πέφτουν Κυριακή ή Σάββατο!!Αλλά οι Ινδοί δεν θέλουν να τσατίζονται και να στεναχωριούνται, Έτσι εδώ καμία αργία δεν είναι μέσα στο σαββατοκύριακο. Και έχουν προχωρήσει και παρα πέρα. Σχεδόν όλες οι αργίες είναι απο τον Οκτώβρη μέχρι και τον Απρίλιο...που είναι οι μήνες οι οποίοι δεν έχουν μουσώνες. Και ως γνωστόν, στους μουσώνες δεν μπορείς να πάς πουθενά!!Μιλάμε για τουλάχιστον παγκόσμια πρωτοτυπία έτσι??? Όλες οι αργίες....κατά διαβολική σύμπτωση μόνο μέσα στους καλούς μήνες. Και όχι τετάρτες και αηδίες να μην μπορείς να το κάνεις τριήμερο!Αυτό το χρόνο ΟΛΕΣ είναι Πέμπτη, Παρασκευή και Δευτέρα. Και για όσουν δεν κατάλαβαν....πρόκειται για μεγάλα λαμόγια!!Αφού έβλεπα την λίστα με τις αργίες και δεν το πίστευα, έλεγα κάποια αργία θα είναι μέσα σε σκ, μια Τετάρτη ρε αδερφέ κάτι. Είμαστε πολύ κορόιδα στην Ελλάδα έτσι???Έχουμε αργίες μέσα σε Σκ και μέσα στο χειμώνα!!Κοροιδία....θα αιτηθώ να αλλάξει πχ η 25Η Μαρτίου και να πηγαίνει την αμέσως επόμενη εργάσιμη. Θα μας πειράξει δηλ αν την κάνουμε πιο νωρίς ή πιο αργά? Σιγά, αντί για 25η να είναι 28η...τι πειράζει??<br />Και το τελευταίο είναι και το καλύτερο. Εδώ στην Ινδία έχουν δεν ξέρω και γω πόσες διαφορετικές Θρησκείες. Οι πιο πολλές αργίες λοιπόν είναι θρησκευτικές. (Αυτή η αργία στη φώτο είναι η θρησκευτική γιορτή για τη μέρα που γιορτάζουν τα αυτοκίνητα!!Άλλη παγκόσμια πρώτη, και τα αυτοκίνητα έχουν ψυχή!! Τα στολίζουν με αυτά τα λουλούδια και το θέμα είναι πως δε στολίζουν μόν0 αυτοκίνητα αλλά και τα ρίκσο, τα φορτηγά και μια μέρα είδαμε και το άγαλμα ενός Άγγλου στολισμένο με τη γιρλάντα αυτή!</div><div align="justify">Εγώ προτείνω στην Ελλάδα να γιορτάζουμε το αντίστοιχο και στην Αθήνα θα έχουν διαφορετικές αργίες. Τη μια μέρα θα γιορτάζει το τράμ (να ζήσεις τραμάκι και χρόνια πολλάαααα), την άλλη μέρα το μετρό, μετά τα λεωφορεία και πάει λέγοντας...)</div><div align="justify">Άσχετο αλλά η φιάλη υγραερίου είναι εικαστική παρέμβαση στην φώτο. Αλλά είμασταν τόσο περήφανοι που καταφέραμε μετά απο 1 μήνα να βρούμε φιάλη να μαγειρεύουμε που την έβαλα στη φώτο.</div><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/driver.jpg" border="0" /> και συνεχίζω....Άλλά δεν μπορεί ο κακόμοιρος Ινδός να δουλεύει όταν ο διπλανος του κάθεται. Τι εννοώ.? Δεν έχει σημασία αν είσαι Ινδουιστής, χριστιανός ή μουσουλμάνος. Κάθεσαι και στις μουσουλμανικές και στις ινδουιστικές και στις χριστιανικές γιορτές. Δηλ είσαι ινδουιστής, δεν έχεις πάρει πρέφα το λόγο που οι χριστιανοί γιορτάζουμε τα χριστούγεννα αλλά εσύ θές να κάτσεις! Πρίν τα χριστούγεννα ρωτήσαμε τους φίλους μας Ινδούς τι θα κάνουν τα χριστούγεννα και μας είπαν...party all day!!Ξέρεις εμείς περιμέναμε να μας πούνε ότι θα φάνε όλοι μαζί σαν οικογένεια κτλ!!Επίσης ρωτήσαμε αν ξέρουν τι σημαίνει...χριστού...γέννααααααα κ μας είπαν..οχι!!Αλλά κάθονται...<br />Σα να καθόμαστε στην Ελλάδα στο Ραμαζάνι των μουσουλμάνων και να τρώμε χοιρινό όλη μέρα!!Ωραίο ε? Θα μας είχαν τουλάχιστον αποκεφαλίσει οι μουσουλμάνοι.<br /><br />Καλά στη φάση που είμαστε εμείς βέβαια κάνουμε ακριβώς το ίδιο αλλά δεν μπορούμε να καθόμαστε πχ 25η Μάρτη γιατί θα μας περάσουν για ζαβούς. Και άντε εξήγησε στον Ινδό τι γορτή είναι στις 25η Μαρτίου.<br /><br /><br />Τελειώντας να πώ σε όλους εκείνους που μου ευχήθηκαν για τα γενέθλια μου να το κάψω, πως τελικά το έκαψα το πελεκούδι. Όχι με την Ελληνική έννοια, δεν πήγαμε και στα μπουζούκια. Αλλά πήγαμε σε ενα live jazz performance και περάσαμε πολύ καλά. <div align="justify"></div><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/jazz.jpg" border="0" /> <div align="justify"></div><div align="justify">Σε κάποια φάση ζητήσαμε απο τον σερβιτόρο να μας βγάλει μία φώτο με το φίλο μας τον Βέλγο. Προσπαθούσε μισή ώρα και μας έβγαλε αρκετές φωτογραφίες μέχρι να καταλάβει πως ενώ εμείς καθόμασταν και κείνος στεκόταν έπρεπε να κάνει λίγο πιο κάτω την φωτογραφική για να πάρει ολόκληρα τα κεφάλια μας!</div><div align="justify"> </div><div align="justify">(1τη προσπάθεια).....<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/kefalia1.jpg" border="0" /></div><div align="justify"> </div><div align="justify">(20τη προσπάθεια......)</div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"></div><div align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/kefalia2.jpg" border="0" />Στο τέλος τα κατάφερε και μας χάρισε το πιο αστραφτερό χαμόγελο της επιτυχίας!!<br />Τουλάχιστον δεν άφησε κάτω τη φωτογραφική για να φύγει και να μας πεί πως πέθανε ο γείτονας και δεν μπορεί να μας βγάλει φώτο!!!</div><div align="justify"> </div><div align="justify"></div>(και ναι..τελικά κυρίες και κύριοι..όλα τα κεφάλια μέσα!!)<br /><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/kefalia3.jpg" border="0" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-113924515811972020?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1138944727240352822006-02-02T21:23:00.000-08:002006-02-02T22:11:16.716-08:00<div align="justify">Σήμερα το πρωϊ ξύπνησα με λίγο μελαγχολική διάθεση. Αυτό δε γίνεται κάθε φορά που κάποιος έχει γενέθλια??Και όσο σκέφτομαι πως θα φυσήξω τα 30 μου κεράκια εδώ στην Ινδία τόσο πιο πολύ χαίρομαι αλλά και μελαγχολώ. Μελαγχολώ για τα γνωστά.....φίλοι, οικογένεια κτλ είναι μακριά. Αλλά παράλληλα χαίρομαι επειδή κάνεις δεν γιορτάζει κάθε μέρα τα 30 του γενέθλια σε μια χώρα σαν την Ινδία!<br /><br /><br /><br /></div><p align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/DSC01058.jpg" border="0" /><br />Που σημαίνει πως όσο και να προσπαθώ να ξεχάσω το γεγονός πως μπήκα στα ...άντα...θα μου το θυμίζει πάντα η Ινδία!!<br /><br />Είμαστε εδώ μόνο λιγους μήνες και όμως πάντα παραμένει ασύληπτο για το μυαλό μου πως είμαι τόσο μακριά απο την Ελλάδα!Πως είμαι σε μια χώρα που παλεύω να τα βγάλω πέρα και παλεύει να τα βγάλει πέρα μαζί μου. Και δεν έχω μετανιώσει στιγμή που ήρθα!!!Παρόλο που η πρώτη ματιά είναι κριτική....στη συνέχεια ερωτεύεσαι τους ανθρώπους, τις μυρωδιές (καλά είπαμε, όχι και όλες, μην τρελαθούμε!) και την απλότητα με την οποία αντιμετωπίζουν τις καταστάσεις.Ελπίζω ενα χρόνο μετά η χώρα αυτή να μου έχει διδάξει πολλά πράγματα!Να μου έχει διδάξει πως τα πάντα σε αυτή τη ζωή δεν είναι τίποτα άλλο παρά η αγάπη για την ίδια τη ζωή.<br />Αυτό το βλέπεις κάθε μέρα στην Ινδία. Άνθρωποι τόσο φτωχοί </p><p align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/ftoxia.jpg" border="0" />όσο κανείς απο μας δεν μπορεί να φανταστεί βρίσκουν το κουράγιο και γελάνε και αστειεύονται μεταξύ τους και ας κουβαλάνε 5 κιλά χώμα στο κεφάλι τους!<br /><br /><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/kefali.jpg" border="0" /><br />Οι φίλοι και γνωστοί πριν φύγουμε απο την Κύπρο μου έκαναν πλάκα πως δεν υπήρχε περίπτωση να μείνω Ινδία πάνω απο ένα μήνα. Ως γνήσιοι Έλληνες έβαλαν και στοιχήματα. Ο πιο αισιόδοξος είπε πως θα κάτσω μέχρι τα Χριστούγεννα και μετά μην την είδατε!Θα αφήσω το Γιάννη να κάνει τη θητεία του εδώ. Αλλά απο ότι φάνηκε αν και δεν έχω πάει φαντάρος, πάντα είχα καλή σχέση με το απομακρυσμένο. Βλέπετε η καταγωγή μου είναι απο το Σουφλί που πολλοί απο σας το ξέρετε μόνο ως φαντάροι. Και μπορεί να το βρίζετε γιατί δεν το έχετε δεί αλλιώς , όπως εγώ. Έτσι και με την Ινδία, στην αρχή δε σου αρέσει..αλλά αμά προσπαθήσεις να γελάσεις και να την δείς αλλιώς, είναι πολυ όμορφη. </p><p align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/agora.jpg" border="0" /><br />Οι φίλοι μας όλοι έχασαν το στοίχημα αν και ομολογώ ήταν πολύ κοντά να το κερδίσουν αρχικά. Ο Γιάννης την τελευταία φορά που είμασταν Ελλάδα και φεύγαμε έκανε υπερανθρωπές προσπάθειες να με ξεκολλήσει απο το στύλο που είχα πιαστεί στο Ελ. Βενιζέλος. «Έλα επιτέλους Γιώτα μου να φύγουμε, και σου υπόσχομαι θα περάσουμε καλά τώρα που θα πάμε πίσω στην Ινδία».<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/ABC.jpg" border="0" /></p><p></p><p></p><p align="justify">Εγώ τίποτα, έρωτας με το στύλο, τον κρατούσα και τσίριζα... «μη με πάς πίσω σε παρακαλώ θα κάνω ότι μου πείς!» Είχαμε γίνει και θέαμα!! Τελικά οι securitaδες του αεροδρομίου με ξεκόλλησαν με τα χίλια ζόρια αφού ο Γιάννης τους εξήγησε πως λόγω διαφοράς ώρας δεν είχα πάρει τα χάπια μου!!μμμμμ ωραία δικαιολογία.<br />Αλλά σαν πατήσαμε το πόδι μας στην Βομβάη, ένιωσα....σαν το σπίτι μου και καμία σχέση με την πρώτη φορά!!(Παρόλο που προσπάθησα να το ξανασκάσω στη στάση που κάναμε στο Μπαχρέιν!)<br />Όποιος μας ξέρει όμως δεν μπορεί να μας κατηγορήσει ως τίποτα άλλο παρά γkαντέμηδες...Αλλιώς πως εξηγείται το γεγονός πως μια και μοναδική φορά αποφασίσαμε να πάμε σινεμά στην Ινδία και στα μισά της ταινίας έγινε διακοπή ρεύματος και καπάκι χάλασε η γεννήτρια??? Η όταν πήγαμε για bowling με την παρέα μας, ο δικός μας μόνο διάδρομος συνέχεια μάγκωνε και μετά χάλασε και η οθόνη με τα αποτελέσματα!!??? </p><p><br />Όπως και να έχει.....είναι χαβαλές να γίνεσαι 30 στην Ινδία!!!Καλημέρα! </p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/xabales.jpg" border="0" /><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-113894472724035282?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1138863355899546962006-02-01T22:31:00.000-08:002006-02-01T22:55:55.913-08:00Λοιπόν αποφάσισα να σοβαρευτώ εν μέρει επειδή μερικοί (2 όλοι και όλοι)μας τα έχωσαν και είμαι και ευαίσθητο άτομο. Τώρα αν το σοβαρό με το οποίο ξεκίνησα θα μου φύγει στο δρόμο δεν ξέρω!!<br />Υπάρχει μια διαφήμιση που λέτε για την Ινδία στο Travel and Living κανάλι της καλωδιακής που βλέπουμε εδώ. (Εχω και κότερο πάμε μια βόλτα??)Και έχει ακριβώς αυτό τον τίτλο «Incredible India» με φοβερή μουσική υπόκρουση. Δείχνει παλάτια, ελέφαντες σε παραλίες ονειρικές και μια κοπέλα να κάνει yoga μέσα σε ενα ποταμάκι με φόντο το Taj Mahal(το Όνειρο μου σα Γιώτα). Θυμάμαι πρίν απο χρόνια στην Ελλάδα που έδειχνε μια διαφήμιση της master card και είχε ενα ζευγάρι που έκανε εκδρομή σε ένα ονειρικό παλάτι στην ίδια περιοχή επάνω σε μια λίμνη. Και σκεφτόμουν, εγώ εκεί θέλω να πάω, τι ωραία που θα είναι!!!<br />Τώρα, αφού έχω έρθει στην Ινδία, κάθε φορά που βλέπω τη διαφήμιση ως «Incredible India» δεν μπορώ να μη σκέφτομαι. Τον κακόμοιρο ελέφαντα που τον έχουν βάψει σαν καρνάβαλο για τα δικά τους έθιμα. Την παραλία που ήταν καθαρή αλλά μπορεί να μην έχει γυριστεί και στην Ινδία επειδή ένας φίλος Βέλγος που πήγε Goa μας είπε πως οι παραλίες είναι γεμάτες σκουπίδι. Το ποταμάκι που κάνει yοga η κοπέλα και πόσο μολυσμένο θα είναι για να μη μιλήσω για τα κουνούπια και τις μυρωδιές που θα βγάζει.Ας μη μιλήσω για τη yοga που για να την κάνεις γίνεσαι σα σαλιγκάρι και ακόμη δεν έχεις καταφέρει τίποτα!! Και τέλος το ονειρεμένο Taj Mahal που σύμφωνα με κάτι φίλους μου Ινδούς, ο δρόμος που οδηγεί προς το μνημείο αυτό είναι γεμάτος σκουπίδια απο δω και απο κεί!!Δηλαδή μιλάμε για τρελή απομυθοποίηση!!Μου χαλάσανε ακόμη και το φοιτητικό μου όνειρο ρε γαμώτο!!!<br /><br />Αλλά ειλικρινά, η Ινδία είναι ένας μαγικός τόπος...γιατί με ένα μαγικό τρόπο..όλα απο καλά γίνονται χάλια (Sorry αλλά δεν άντεξα) Όλα απο άσπρα γίνονται μαύρα και όλα απο καθαρά(έτσι και έτσι) γίνονται πενταβρώμικα!!!!Μαγικός τόπος σου λέω.<br /><br /><br /><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/india.jpg" border="0" /><br />Αλλά έχουν και τα καλά τους (παιδιά δε νιώθω καλά, θα γράψω καλή κριτική σήμερα...κάποιος να με σταματήσει,,έχω πάρει φόρα και δεν ξέρω τι λέω). Το καλύτερο απο όλααααααα είναι το φαγητό τους. ( Το οποίο όπως σας έχω πεί το κουβαλάνε όλοι μαζί τους σε μεταλλικά μπολάκια κάθε μέρα όπου και αν πάνε!!!)<br /></p><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/fagito3.jpg" border="0" /><br />Όποιον ακούσω και έρθει Ινδία και πεί πως δεν έχουν καλό φαγητό μάλλον δεν ήρθε καθόλου. Το κύριο συστατικό βέβαια είναι το chili. </p><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/chili.jpg" border="0" />Δεν τρώς δηλαδή όπως λέμε εμείς πχ σούπα με λαχανικά, είναι σούπα με chili, κρέας με chili κτλ. Την πρώτη φορά που δοκιμάσαμε φαγητό μούδιασε τόσο πολυ το στόμα μας που μιλούσαμε κάπως έτσι...Γιάννη, νομίθω πωθ η γλώθα μου δεν είναι μεθα θτο θτόμα μου, δε τη νιώθθθω!!Είναι θθθθα να περιμένω το γιατρό να μου βγάλει το φθονιμήτη μου!!Και κλάμα δε σας λέω τίποτα. Τα παιδιά εδώ νομίζανε πως κάτι έπαθε κάποιος δικός μας ή δεν μπορούσαμε χωρίς την Ελλάδα τόσο πολυ που κλαίγαμε τη μοίρα μας (Που..να...ξενιτιά, μας παίρνεις τα καλύτερα παιδιά). Επί μισή ώρα η γλώσσα μας έβγαζε φλόγες και κάναμε αέρα ό ένας στο στόμα του άλλου! Και εγώ μετά έκανα την μεγαλύτερη εξυπνάδα που μπορούσα....πήγα να πιώ ζεστό καφέ.........(Που πας καραβάκι με τέτοιο καιρό????κάτι τέτοιο τραγουδούσα μετά)Μιλάμε για το ΚΑΨΙΜΟ του αιώνα!!!!!(Πήραν τα στήθια μου φωτιά, πυρκαγιάαααααααα, ααααααααα)<br />Την πρώτη βρομάδα κράτησε το μούδιασμα, μετά καταλαβάιναμε τη γλώθθα μας αλλά δεν καταλαβάιναμε το τι τρώγαμε. Κρέας ήταν? Chilly νιώθαμε, ψάρι ήταν? Chilly νιώθαμε. Και πάνω που λέμε ρε παιδί μου, οκ είμαστε cool, το ξεπεράσαμε (who’s the man??? I’m the man!!) πάει να φάει ο Γιάννης την πιτούλα μαζί με το φαί του.....και δεν έχει πάρει πρέφα το τριμμένο κόκκινο chilly που έχει η πιτούλα μέσα της. </p><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/fagita.jpg" border="0" /></p><p></p><p>Και γυρνάω και τον κοιτάω...σαν ταύρος ο Γιαννης, κατακκόκινος......Γιώτα έχω πάθει κάτι...νιώθω κάτι σα να ...καίγοΜΑΙΑΙΙΑΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΙΑΙΙΑΙΙΑΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙ!!!!! Ήπιε 2 φιάλες νερό, έφαγε 3 κεσεδάκια γιαούρτι και δεν μπορούσαμε να τον συνεφέρουμε.Εγώ βέβαια ως καλή σύζυγος προσφέρθηκα να του φτιάξω ένα ζεστό καφεδάκι...(δεν είχαμε γελάσει πάρα πολύ και μπορούσαμε να το κάνουμε και καλύτερο το θέαμα !) αλλά δεν ήθελε!!<br />Μετά απο αυτό μάθαμε πως πρέπει να κοιτάμε Πάντα μέσα στις πιτούλες πριν συνεχίσουμε το γεύμα μας!!!<br />Στα δε εστιατόρια μάθαμε κάτι άλλο. ΠΟΤΕ μα ποτέ δεν πρέπει να ρωτάς τον σερβιτόρο αν το φαγητό είναι spicy και να τον πιστεύειες κιόλας. Όποτε γινόταν κάτι τέτοιο, ποτέ δεν ήταν κανονικό το φαγητό μας. Και είμασταν και ανάμεσα σε κόσμο, πως να τσιρίξεις ..καιγομαιαιιαιαιαιααιιαιαιαι γαμω το chili σας δεν ξέρετε κανένα άλλο μπαχαρικό να βάλετεεεε??????Οπότε μάθαμε να μη ρωτάμε και απλώς να υπομένουμε.<br />Αλλά είναι πολύ εφευρετικοί με το φαγητό τους και βάζουν μέσα στο ρύζι πχ πάρα πολλά μπαχαρικά. Κάρδαμο, γαρύφαλο αλλά και άλλα που δεν έχουμε εμείς στην Ελλάδα. </p><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/fagito2.jpg" border="0" /><br />Πάνω απο όλα λέω ευτυχώς που έχουμε αρχίσει γυμναστήριο επειδή όλα σχεδόν τα φαγητά εδώ είναι τίγκα στο τηγάνι!Ρωτάς πάλι..αυτό είναι τηγανητό? Σου λένε ..οχι...και εννοούν..οχι all the way σαν τα καλαμαράκια δηλαδή.Γιαυτό βέβαια και είναι πεντανόστιμα. Το τρώς εσύ όμως και λές, ρε παιδιά πως πήρα 2 κιλά μέσα σε μια βδομάδα? Αφου τρώω μόνο λαχανικά....<br />Και τα πιάτα με το κρέας τους είναι πολύ καλά με την συνήθεια όμως να βάζουν πάρα πολλή σάλτσα. Αυτό συμβαίνει μας είπαν επειδή δεν τρώνε όλοι οι Ινδοί κρέας και προσβάλλονται ακόμη και αν το δούν!(Πστ...Πουστρ...κι...σερβιτόρε,,γρήγορα κρύψε τον πατσά που κρατάς στα χέρια σου μη γίνει χαμός εδώ μέσα σου λέω! Ρε κρύφτο σου λέω ρε...!!!!) Οπότε πας εσύ να παραγγείλεις κρέας και σου φέρνουν σούπα (Excuse me, μανταμίτσα...κρέας του Θεούλη θέλω, όχι σούπα βοδινό!!) έχει 3 κομμάτια μέσα (αν σε συμπαθήσει ο Σεφ, αλλιώς έχει 2) και το υπόλοιπο σάλτσα.....και ρωτάς ...πάλι εσυ( καλά ρε γαμώτο ποτέ θα βάλεις μυαλό να μη ρωτάς??) Συγνώμη, έχετε κάτι χωρίς τη σούπα???Βεβαίως σου λέει...και αντι για κόκκινη σούπα σου φέρνει μια ωραιότατη ....άσπρη σούπα!!!!!!Λέτε να πρέπει να αφιερώσω ενα ολόκληρο blog στους Ινδούς με τίτλο...γιατί δεν πρέπει ποτέ να ρωτάς ενα Ινδό τίποτα και να σκάς ????? </p><p></p><p></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-113886335589954696?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1138781162615232982006-01-31T23:55:00.000-08:002006-02-01T01:07:23.050-08:00Μετά απο πολλή σκέψη αν έπρεπε ή όχι να βάλω αυτό τον τίτλο στο blog μου, τελικά αποφάσισα πως θα πρέπει να το μοιραστώ και αυτό μαζί σας. Τι σημαίνει αυτός ο τίτλος και μήπως υποννοεί κάτι? Και βεβαίως ναι, υποννοεί αυτό που όλοι φαντάζεστε!!!Οι Ινδοί τρίβουν τα ποδαράκια τους. Και είναι τίτλος που επιννόησε ο Γιάννης όταν πρωτοείδαν τα μάτια του διάφορα παράξενα!(άσχετο αλλά μιας και μιλάμε για παράξενα δείτε μια φώτο απο ένα κύριο που ξυρίζεται στον δρόμο! Στην Ινδία γενικώς μετά απο λίγο καιρό δε σου κάνει εντύπωση που όλα διαδραματίζονται στο δρόμο)<br /><br /><br /><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/dromosma.jpg" border="0" /><br />Στην αρχή και αφού παρατήρησα κάποιες συμπεριφορές που είχαν, έβγαλα το (γρήγορο ομολογώ) συμπέρασμα πως ναι δεν είχαν καμία σχέση με έμας τους δυτικούς. Μου έκανε καταρχήν μεγάλη εντύπωση πως όπου και αν βρίσκονταν αν ήθελαν να πάνε τουαλέτα, πήγαιναν. Δημόσιες τουαλέτες στην Ινδία δεν υπάρχουν οπότε , το καλό το παλικάρι ξέρει και άλλο μονοπάτι. Γιατί σου λέει ο Ινδός «Μπα, να πάθω εγώ προστάτη που θα είμαι όλη μέρα με τη φούσκα μου γεμάτη?» Ποτέ!Πάνω απο όλα η υγεία. Ο Θεός γιαυτό δε με έκανε γυναίκα, για να κατουράω όρθιος και όπου θέλω. Και κατεβαίνει ο καλός σου στην άκρη του δρόμου( του πολυσύχναστου) και κατουράει όπου βρεί ΚΑΝΟΝΙΚΑ. Καλά, έπρεπε να είχα μια κάμερα την πρώτη μέρα που το είδα!!Νόμιζα πως ανακάλυψα ότι υπήρχε ζωή στον Άρη,......Γιάννη, Γιάννη κοίτα τι κάνει αυτός καλέ στη μέση του δρόμου...α...και αυτός..και αυτός..και αυτός...και κοίτα..αααααα, τι κάνει αυτός????(όχι αυτός δεν κατουρούσε!!) Μετά είδα παιδάκια...μέσα στο δρόμο τα κατέβαζαν, έκανα ότι έκαναν και τα ξανανέβαζαν!!!!<br />Στη συνέχεια βρεθήκαμε με μια παρέα ( μικρομεσαίοι Ινδοί ) και εκεί που μιλούσαμε και γελούσαμε (κλασσικά μόνο εγώ και ο Γιάννης) πετάει ενα ρέψιμο ο διπλανός μου και με στέλνει!Και συνεχίζει να μιλάει κανονικά....αφού μου ήρθε όλη η σκορδίλα και η κρεμμυδίλα απο το στόμα του στα μούτρα, ένιωσα την ανάγκη πως έπρεπε να πάω σπίτι να κλάψω μόνη μου βρε αδερφε!!!Να κλάψω για την τύχη μου και το γεγονός πως νόμιζα ότι τουλάχιστον οι μικρομεσαίοι που φαίνονται σαν και μας στις συνήθειες, είναι σαν και μας !!<br />Το καλύτερο όμως έγινε όταν ο Γιάννης που είναι ψυχοπονιάρης είπε στον οδηγό μας πως θα τον βγάλει έξω μαζί με τη γυναίκα του να φάμε. Επέμενε καταρχήν πως έπρεπε να πάμε σε ένα εστιατόριο μέσα σε ξενοδοχείο 5 αστέρων για να τους ευχαριστήσει και γιατί δεν θα είχαν την ευκαιρία αυτή ποτέ άλλοτε στη ζωή τους . Τον έπεισα κακήν κακώς πως δεν ήταν συνηθισμένοι σε κάτι τέτοιο και τελικά πήγαμε σε ένα εστιατόριο κανονικό για μας, κλασσάτο γιαυτούς! Πέρα απο το γεγονός πως απο την ντροπή τους δεν έφαγαν και πολλά, ο Sadik για να μας δείξει πόσο ευχαριστημένος ήταν, τραβάει ένα ρέψιμο στο τέλος που μας άκουσε όλο το μαγαζί. Και συμπληρώνει...This tank is full!!!! Καταλάβατε ή να κάνω και κακά? (που εδώ μου είναι και ΠΟΛΥ εύκολο) Πεθάναμε στο γέλιο με τη φάση αυτή περριτό να το πώ!Να'σαι καλά ρε Sadik!!</p><p>Επίσης να σας πώ ότι εκείνη τη μέρα γνώρισα και τον πρώτο άνθρωπο στη ζωή μου που δεν μπορούσε να φάει με πηρούνι επειδή είχε μάθει να τρώει με τα χέρια.Πολύ παράξενο για μένα αλλά καθημερινό φαινόμενο εδώ. Ήταν η γυναίκα του Sadik του οδηγού μας. Εδώ τρώνε με τα χέρια,μάλλον το χέρι, μόνο το δεξί. Το αριστερό ξέρετε...μην τα ξαναλέμε....πεζοδρόμιο και άγιος ο Θεός.Τους βοηθάνε και οι διάφορες πιτούλες που έχουν. Αλλά ρε παιδιά αφού δεν το χρησιμοποιούν το ρημάδι το χέρι τους για να σκουπιστούν όπως λέω παραπάνω, όλα πάνε στο σώβρακο έτσι?, γιατί δεν τρώνε με αυτό!!!Όχι πείτε μου!!<br />Και η τελευταία ανακάλυψη που έκανα έχει σχέση φυσικά με τον τίτλο του blog. Όταν πριν ενα μήνα πήγαμε τις θεϊκές διακοπές μας στο θεϊκό μέρος, μία μέρα που ψάχναμε στο πάρκινγκ τον οδηγό μας δεν ήταν πουθενά. Απο δώ , απο κει , τίποτα. Βλέπουμε τους άλλους οδηγούς που είναι όλοι μαζεμένοι κάτω απο ένα δέντρο και δεν είναι εκεί ο οδηγός μας. Τους ρωτάμε τότε στα αγγλικά που είναι (μας ήξεραν γιατί είμασταν οι μοναδικοί λευκοί στο Θεϊκό «resort», άλλη μια επιτυχία μας!!) και μας δείχνουν το αμάξι ΜΑΣ και μέσα τον οδηγό με ένα άλλο οδηγό μαζί . Έίχαν ξαπλώσει τα καθίσματα, ακούγαν bollywood μουσική στη διαπασών (αφού δε μας κατάλαβαν απο την πολλή έξαψη της στιγμής) , είχαν βγάλει τα παπούτσια τους και ....έτριβαν τα ποδαράκια τους!!!!!<br /></p><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/camel.0.jpg" border="0" />Καλά δεν το συζητώ πως δεν πήγα κοντά απο φόβο τι θα δώ!!Έτσι που λέτε οι Ινδοί!!Ολοι που τους χάνεις που τους βρίσκεις, τρίβουν τα ποδαράκια τους!!Περπατάνε στο δρόμο αγκαλιασμένοι απο τον ώμο (φιλικά έτσι? ). Είναι τρείς –τρείς επάνω στα ποδήλατα (καλά εκεί δεν τρίβουν τα ποδαράκια τους!) και γενικά είναι παντού μαζί και κολλητά. Μόνο τα αγοράκια!!<br /><br /><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/men.jpg" border="0" /><br /><br />Και λεω τώρα, αν δεν είσαι παντρεμένος και συζείς με γκόμενα πας φυλακή. Να δείς μίνι στη χώρα αυτή όσο ζείς δεν υπάρχει περίπτωση. Να δείς ντεκολτέ...καλά θα περιμένεις και τις 7 ζωές που σου λένε πως έχεις. Απαγορεύεται δια ροπάλου να δείξει πόδι η γυναίκα. Αν δεν κάνω λάθος θεωρείται μεγάλη προσβολή.Οπότε..τι να κάνουν και οι Ινδοί για να περάσει ο καιρός να παντρευτούν και να δούν μια άσπρη μέρα..?? </p><p><br />Το θέμα είναι πως ακόμη και αφού παντρευτούν, ωχ , συνεχίζουν και τρίβουν τα ποδαράκια τους? Λέτε αφου ήρθε ο δικός μας ο Μ. Αλέξανδρος στην Ινδία να έβλεπε το Βουκεφάλα με άλλο μάτι??? </p><p></p><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/horses.0.jpg" border="0" />Αμάν!!<br />Γιάννη.....................τα πραγματα σου και γρήγορα στην Ελλάδα...you , go Greece..now!!!!<br /><br />PS. Επειδή το θέμα είναι λίγο ευαίσθητο σήμερα, no XXX photos!! ;-)</p><p> </p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-113878116261523298?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1138691555871503742006-01-30T22:39:00.000-08:002006-01-30T23:35:37.050-08:00Καλημέρα απανταχού Έλληνες !!!!Οι Έλληνες της Ινδίας σας χαιρετούν. Δε θα κρύψω βέβαια πως ορισμένα απο τα σχόλια σας με ανέβασαν και με έκαναν να θέλω να γράψω όλο και πιο καλό κείμενο αλλά….ορισμένα με έριξαν πάρα πολύ.Αλλά τι χιούμορ θα είχα αν τα έπαιρνα όλα σοβαρά!!!!<br /><br /><br /><br /><br /><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/fun.jpg" border="0" /><br /><br /><br />Χαίρομαι που κάποιοι απο σας λένε πως το ονειρό τους είναι να έρθουν στην Ινδία. Και το δικό μου αυτό ήταν αν το πιστεύετε. Ποτέ όμως δεν περίμενα να έρθω εδώ ως παντρεμένη και με δουλειά. Ξέρετε, ήθελα να έρθω σε φοιτητοκατάσταση (μια λέξη όλο αυτό). Αλλά σκέφτομαι..ΚΑΛΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΗΡΘΑ. Αμα δείτε πως πρέπει να ταξιδεύεις εδώ όντας σε low budget και που πρέπει να μείνεις θα χάσετε τη μπάλα. Οπότε καλύτερα με δουλειά παρά φοιτήτρια και να μην ξέρω απο που να φύγω!! </p><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/lowbudg.jpg" border="0" /><br />Όπως και να έχει , σωστά λέει ο αρκούδος πως θα κοιτάω πίσω μετά απο ένα χρόνο και θα λέω τι καλά που πέρασα!!</p><p><a href="http://arkoudos.blogspot.com/2006/01/blog-post_30.html">http://arkoudos.blogspot.com/2006/01/blog-post_30.html</a></p><p>Γιατί εδώ περνάς καλά!!Παντού σου ανοίγουν την πόρτα, σε προσφωνούν Κύριο και Κυρία πάντα (ακόμα και όταν δεν το εννοούν) , αλλά ευτυχώς δεν είμαι ματαιόδοξη!Α, και φυσικά θεωρούν πως όσο πιο άσπρος είσαι τόσο πιο ανώτερος είσαι!!! (Υπάρχουν διαφημίσεις στην τηλεόραση για προϊόντα που σε ασπρίζουν)<br /><br />Σήμερα θα γράψω για την εμπειρία που είχαμε όταν προσπαθούσαμε να βρούμε άλλο σπίτι. Θυμάστε σε προηγούμενο blog που αφηγήθηκα λίγο απο τις περιπέτειες μας. Μακάρι να είχα φώτος παιδία να δείτε τι διακόσμηση που κάνουν στα διαμερίσματα!Επειδή τον ελεύθερο χρόνο μου ασχολούμαι με διακόσμηση, έπαθα πολιτισμικό σόκ. Δεν ξέρω βέβαια αν είναι τόσο χάλια επειδή δεν έχουν λεφτά ή επειδή δεν έχουν γούστο. Διότι υποτίθεται πηγαίναμε σε πολύ καλα complex για να δούμε σπίτια...<br />Και πάμε στο πρώτο σπίτι..ήταν ένα ολοκαίνουργιο συγκρότημα αλλά έμοιαζε 10 χρόνων. </p><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/complex.0.jpg" border="0" /></p><p></p><p>Και μας παρουσιάζουν το σπίτι...α, ρε μάνα που είσαι να δείς σε τι παλάτι είναι η κόρη σου!!! Με το που μπαίνουμε μέσα μύριζε κάτι ανάμεσα απο κλεισούρα και υγρασία, δεν έχω ιδέα γιατί. Αλλά είπα, σκέψου θετικά. Και βλέπω τον καναπέ και την τραπεζαρία σε πλήρη αρμονία. Τόσο που δεν τα ξεχώριζες. Λουλουδάτα τα πάντα, σαν τις ταπετσαρίες των άγγλων αν έχετε δει!<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/louloudata.jpg" border="0" /></p><p></p><p>Μόνο που το μπεζ χρώμα δε νομίζω να ήταν απο τη «μάνα» του έτσι!!!Μάλλον απο τη βρώμα. Και ξαναλέω πήγαμε να δούμε τα καλύτερα! Και πάμε μέσα στα υπνοδωμάτια....ε, ρε γλεντια. Το κάθε ένα είχε και ενα θέμα όπως λέμε στη διακόσμηση. Αυτά είχαν το θέμα «Αρτζι μπούρτζι και λουλάς» , και τα τρία το ίδιο θέμα!! Κρεββάτια που δε θα έπαιρνα ούτε ως φοιτήτρια αν ήθελα το πιο φτηνό και ντουλάπες...αχ αυτές οι ντουλάπες...σιδερένιες και βαμμένες η μία κίτρινη, η άλλη φούξια(!!!) και η άλλη μπλέ!!!όλα τα χρώματα του ουράνιου τόξου σε ένα σπίτι!!! Καταρχήν δεν ήξερα πως υπήρχαν μεταλλικές ντουλάπες για ρούχα!!!Λέτε να είναι trendy την επόμενη δεκαετία και να γίνω έξαλλη με την κακία μου??Δε θα το αντέξω.<br />Αφού είδαμε και τις κρεβατοκάμαρες και έπρεπε να δείχνουμε και ενθουσιασμένοι, προχωρήσαμε στα μπάνια. Ήταν μέσα στο χρυσό χρώμα όλα. Βρύσες, νιπτήρες κτλ αλλά δεν είχε μπανιέρα. (Η πιο κάτω Φώτο είναι απο ενα από τα πιο ωραία μπάνια που είδαμε. Ειχε μόνο λίγο χρυσό αντι για Full set!)</p><p></p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/mpaniera.jpg" border="0" /> <p></p><p>Εγώ ξέρω πως όταν δε βάζεις μπανιέρα είναι γιατί δεν έχεις το χώρο!Εδώ έχουν το χώρο αλλά δεν έχουν βάλει μπανιέρα, μόνο βρύσες κτλ....Ασχετο έτσι????Ευτυχώς στο σπίτι μας έχουμε μπανιέρα!!!Είμαστε μάλλον στο 1% της Ινδίας! Και μετά απο όλο αυτό τον πλούτο, προχωράμε προς το σαλόνι ξανα και βλέπω ενα νιπτήρα στο διαδρομο...στο καρα-άσχετο!!!! Ρώτησα αλλά οποιος έχει έρθει Ινδία ξέρει πως μπορεί να ρωτάς με τις ώρες και να παίρνεις την ίδια απάντηση ...αααααααααα, παρατεταμένο που σημαίνει ναι...ή yes! Ξέρουν δεν ξέρουν την απάντηση. Οπότε δεν πήρα απάντηση τι μπορεί να θέλει ενας νιπτήρας κοντά στο σαλόνι!!! Μπορεί να χρησιμεύει τώρα που το σκέφτομαι όταν μπαίνεις και βέπεις το σαλόνι και θέλεις να κάνεις εμετό απο τη βρώμα!!<br />Το πιο καλό ήταν όταν είπαμε στην ιδιοκτήτρια πως θέλουμε TV και φούρνο( γιατί ο φούρνος εδώ δε θεωρείται απαραίτητος, δυστυχώς δεν έχουμε ούτε εμείς στο διαμέρισμα που νοικιάζουμε), και μας είπε πως θα μας βάλει αλλά ότι δόση πληρώνει εκείνη το μήνα, θα μας τη βάζει στο ενοίκιο!!Δηλ τη ρωτήσαμε, θέλετε να ξεπληρώσετε όλα αυτά που θα πάρετε για το διαμέρισμα σε ένα χρόνο απο μάς? Ααααααααααααα, λέει εκείνη!!!Μάλιστα....Συμφέρουσα συνδιαλλαγή δε λέω. Πώς δεν είχε σκεφτεί να της ξεπληρώσουμε και το δάνειο για το σπίτι σε ένα χρόνο? Της ξέφυγε μάλλον! </p><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/fournos.jpg" border="0" /><br /><br />Και πάμε να δούμε ένα άλλο σπίτι...Χριστέ μου τη γειτονιά ήταν εκείνη. Είδαμε στεγνοκαθαριστήριο απέξω απο το complex που πήγαμε και η τύππισα σιδέρωνε με σίδερο που είχε μέσα κάρβουνο!!!!Το είχα δεί μόνο στο υπόγειο της γιαγιάς μου!!!Γούρλωσα όταν το είδα!!!Και μη φανταστείτε κατάστημα αλλά παράπηγμα. </p><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/matia.jpg" border="0" /><br />Πάμε λοιπόν προς το ασανσερ για να φτάσουμε στο διαμέρισμα και μας εμποδίζει ο μεσίτης. Είχαμε παει στο ασανσερ του προσωπικού λέει και οχι σε αυτό που χρησιμοποιούν οι ένοικοι!!!Ok, μάλλον δεν έχουν έρθει εδώ ακόμη τα νέα ότι το απαρτχαϊντ δεν υφίσταται πλέον!!!Και μας υποδέχεται η χοντρούλα ιδιοκτήτρια του διαμερίσματος δείγμα του ότι έχει αρκετά λεφτά. Εδω είναι εύκολο να ξεχωρίσεις τους πλούσιους απο τους πολύ φτωχούς. Οι πλούσιοι και τα παιδιά τους είναι παχύσαρκα ενώ οι κακόμοιροι που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα τι κιλό να πάρουν πάνω τους όλη μέρα ποδήλατο??????<br />Και μας δείχνει το σπίτι το οποίο αποτελείται απο 3 πενταβρομικα δωμάτια (νόμιζα πως ήθελαν να το νοικιασουν!!), μια κουζίνα...επίσης άθλια με γρανίτη (να τσιρίξω τώρα ή μετά?) και το φοβερό σαλόνι με 3 έπιπλα, εκ των οποίων το ενα ήταν η TV! Η κυρία ζήτησε αμέσως να της πουμε αν ενδιαφερόματσε επειδή είχε και waiting list!!!!Θου Κύριε φυλακή το στόματι μου!!!!!!(ελπίζω να το έγραψα καλά και να μην έχω 10 comments αύριο με καζούρα)<br /><br />Μετά απο το τρομακτικό αυτό tour αποφασίσαμε να κάτσουμε σπιτάκι μας και να μην το ψάχνουμε πολύ!!!ήδη το είχαμε παρακάνει.Για να μην είμαι και εντελώς άδικη βέβαια, είδαμε και ένα ολοκαίνουργιο διαμέρισμα που μου άρεσε. Αλλά μόλις ρώτησα τον agent τι είναι αυτή η μυρωδιά μου είπε πως μάλον είναι απο τους εργάτες. Στην ινδία όταν χτίζουν ένα σπίτι, οι εργάτες παίρνουν τόσα λίγα λεφτά που δεν τους συμφέρει να πηγαίνουν πίσω στην πολιτεία απο όπου ήρθαν. Έτσι μέχρι να χτιστεί μένουν μέσα στα σπίτια??<br />Πως είπατε??? Ορίστε????Συγνώμη, αν νόμιζε κανείς πως μετά τους εργάτες που έχουν να κάνουν μπάνιο απο τη μέρα που πήγαν στο Γάγγη(και αν πήγαν) θα πήγαινα εγώ να εγκαινιάσω το σπίτι...τρελός γκουρού τους βάφτισε!!!! </p><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/gkouru.jpg" border="0" /><br />Το βράδυ που γυρίσαμε στο σπίτι μας και κάτσαμε σκεφτόμουν πως αυτές τις περιπέτειες θέλω να της διηγηθώ κάπου!!<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/spitimas.0.jpg" border="0" /></p><p><br /><br />Σε φίλους, συγγενείς, στα παδιά μου όταν με το καλό αποκτήσω και όλοι να με κοιτάνε με την ίδια απορία και να μου λένε...αλήθεια επιβίωσατε ενα χρόνο στην Ινδία? Και γω να τους λέω υπερήφανα, «Αν και στη αρχή ήταν "κουπί" ...είχε πολύ γέλιο» </p><p><br /><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/koupi.jpg" border="0" /><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-113869155587150374?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1138604094508534202006-01-29T22:37:00.000-08:002006-01-30T03:11:52.626-08:00<div align="justify"><span lang="EL">Καταρχήν θέλω να ευχαριστήσω όλους όσους έκαναν τα </span>comments<span lang="EL"> τους στο </span>blog<span lang="EL"> μου γιατί αφιέρωσαν κάποια ώρα να με διαβάσο</span><span lang="EL">υν. Αυτό</span><span lang="EL"> που είχα στο νού μου να γράψω σήμερα ήταν μια εντελώς διαφορετική διάσταση των ανθρώπων της Ινδίας. Γιατί εμείς Ταμάρα ευτυχώς έχουμε γνωρίσει και διαφορετικούς Ινδούς απο αυτούς </span><span lang="EL">που περιγράφεις. Συμφωνώ πως είναι μεγάλα «λαμόγια» αλλά έχουν και π</span><span lang="EL">ολύ πλάκα, και εμείς γνωρίσαμε και πολύ έμπιστους Ινδούς! Αλλά το θέμα ρε παιδιά είναι</span><span lang="EL"> να μη δώσουμε σοβαρή διάσταση σε όλο αυτό που ζούμε. Είναι να δούμε το γελοίον του πράγματος.</span> </div><div align="justify"><span lang="EL">Και σύ βρε </span>Nigel<span lang="EL">, χαλάρωσε λίγο!!Δεν είχα σκοπό να</span><span lang="EL"> βρίσω κανένα τριτοκοσμικό και μάλιστα η Ινδία δεν είναι τριτοκοσμική αλλά αναπτυσσόμενη χώρα και ταχύτατα!! Και απο ότι είδα απο το </span>blog<span lang="EL"> σου έχεις βάλει και φώτο του Χριστόδουλου, οπότε σίγουρα έχεις πιο πολύ χιούμορ απο ότι δείχνεις στο </span>comment<span lang="EL"> σου.</span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/india.jpg"></a></div><div style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:arial;" ></div><p class="MsoNormal" style="FONT-FAMILY: arial; TEXT-ALIGN: justify" align="justify">Last but not least, ενα special ευχαριστώ στον Αρκούδο που έβαλε το blog μου στο δικό του και έγινε χαμός το σκ!!! <a href="http://arkoudos.blogspot.com/">http://arkoudos.blogspot.com/</a></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:arial;" align="justify" >Και μετά απο αυτή την ομιλία (ένιωσα σα να έπαιρνα όσκαρ!!), στη δική μου πραγματικότητα...την Ινδία.Δεν ξέρω πόσο μακρινό σας φαίνεται αλλά ειδικά μόλις βγαίνεις απο το σπίτι σου καταλαβαίνεις πως είσαι πολλά χιλιόμέτρα μακριά απο την πατρίδα. Καλά το καλύτερο νέο που έχω απο το σκ είναι πως επιτέλους μας μισό -έφτιαξαν το δρόμο!!Άσφαλτος ναι...!!</p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:arial;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/pisa.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/pisa.jpg" border="0" /></a></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:arial;" ><span lang="EL">Στο ένα ρεύμα βέβαια αλλά αφού όλοι πάνε όπου θέλουν εδώ, τι μας πειράζει πιο ρεύμα είναι??</span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:arial;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/reuma.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/reuma.jpg" border="0" /></a></p><br /><br /><br /><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:arial;" ><span lang="EL">Έχουμε άσφαλτο και αυτό μετράει..τα συνεργεία (3 παππούδες και ένας ινδός το πολύ 20 κιλά) έσκαβαν και έφτιαχναν 2 μέρες τώρα. Ακόμη και το βράδυ με φακούς και δεν κάνω πλάκα..</span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:arial;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/petres.0.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/petres.0.jpg" border="0" /></a></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:arial;" ><br /></p><div style="FONT-FAMILY: arial; TEXT-ALIGN: justify"></div><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:arial;" ><span lang="EL">Αφου και το ρίκσο που πήραμε για να πάμε σπίτι απο την αγορά δε μας πήρε τις κλάσσικές 10 </span>roupies<span lang="EL">…</span>give me ten roupies more baba<span lang="EL">…</span>very bad road<span lang="EL">!! Το </span>baba<span lang="EL"> (τονίζεται στο πρώτο </span>ba<span lang="EL">), το χρησιμοποιούν παντού!Καταρχήν για να ζητιανέψουν...το Γιάννη τον έχουν πεθάνει στο </span>baba<span lang="EL">, εμένα δε με λένε έτσι επειδή μάλλον έχω φοβιστική φάτσα και πάνε στο Γιάννη κατευθείαν.</span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:arial;" ><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/riksogiota.jpg" border="0" /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/rikso.jpg"></a></p><div style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:arial;" ></div><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify" align="justify" face="arial"><span lang="EL">Και αφού μιλάμε για δρόμους και λοιπά να σας πάω σε μια κλασσική μέρα στην όμοργη Ινδία. Και αρχίζω με περιγραφές και καταστάσεις που μου συμβαίνουν κάθε μέρα.</span></p><div style="FONT-FAMILY: arial; TEXT-ALIGN: justify" align="justify"></div><div align="justify"><span lang="EL"><span style="FONT-WEIGHT: bold">Τα ζητιάνάκια</span> : Μπορείς να τα βρείς πάντού και αν δεν τα βλέπεις, θα έρθουν απο κάπου και χωρίς να το καταλάβεις θα τα βρείς μπροστά σου. Αυτό που στη δίνει πιο πολυ είναι πως τα στέλουν οι γονείς που είναι πιο κεί και παρακολουθούν. Και έτσι σκεφτεσαι πως δώσεις δε δώσεις στο ζητιανάκι χρήματα δεν του κάνεις διαφορά. Μ</span><span lang="EL">ια φορά λοιπόν πή</span><span lang="EL">γε ενα ζητιανάκι να μου ζητήσει χρήματα και μου γύρισε μπούμερανκ που δεν του έδωσα</span><span lang="EL">. </span><span lang="EL">Ήμουν που λές η καλή σου μέσα στο αμάξι(τυπική δυτική συμπεριφορά) και περίμενα το Γιάν</span><span lang="EL">νη που ε</span><span lang="EL">ίχε πάει να ψωνίσει κάτι.Πάντα μα πάντα όταν θές να πάς κάπου σε αφήνουν μπροστά απο το μαγαζί. Να υπήρχε τρόπος να σε ευχαριστήσουν και να σε βάλουν μέσα στο μαγαζι με το αυτοκίνητο, θα το έκαναν. Ήταν λοιπόν η περίοδος τις γιορτής τους , το </span>Diwali<span lang="EL">, που είναι ενα </span>mix<span lang="EL"> απο δικά μας χριστούγεννα και Πάσχα μαζί. Χριστούγεννα γιατί βάζουν φωτάκια στα μπαλκόνια και ανάβουν πολλά κεριά και Πάσχα γιατί μπορεί και να καίνε 1 τόνο βεγγαλικά!!.</span> (Η φώτο πιο κάτω ειναι απο ενα δρομο γεμάτο απομεινάρια απο τα βεγγαλικά)</div><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:arial;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/beggalika.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/beggalika.jpg" border="0" /></a></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:arial;" ><span lang="EL">Επί 3 μέρες δεν μπορείς να ησυχά</span><span lang="EL">σεις...απο το πρωι ως το βράδυ βεγγαλικά!! Οπότε έρχεται το ζητιανάκι και αρχίζει και μου χτυπάει το τζάμι. Το κάνουν συνέχεια αυτό όταν είσαι σε αυτοκίνητο για να σου σπάσουν τα νέυρα και να τους δώσεις χρ</span><span lang="EL">ήματα όχι επειδή τα λυπάσαι αλλά επειδή θές να τα σπάσεις στο ξύλο!!Μάλλον το αποτέλεσμα μετράει όμως για αυτά. Και μου χτυπάει το τζάμι συ νέ χεια!!!!!!!Σπάσιμο εγώ....</span><span lang="EL">λέω θα σταματήσει αν δεν του δώσω σημασία ( και άλλη τυπική δυτική συμπεριφορά)</span></p><div style="TEXT-ALIGN: justify" face="arial"></div><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:arial;" ><span lang="EL">Και εκεί που είχα γυρίσει τη μούρη μου αλλού επειδή κολλάνε και τι φάτσα τους στο τζάμι, γυρνάω απότομα και του χτυπάω και γώ το τζάμι απο μέσα! Χέστηκε το ζητιανάκι.....εδω πάει τίτλος τι ψυχή θα παραδώσεις μωρή! Και πάει πιο πέρα και εκεί που δεν το περιμένω μου πετάει βεγγαλικό κάτω απο το αυτοκίνητο και νομίζω πως μας την έπεσαν οι Πακιστανοί!!Το χείλι μου ακόμη τρέμει!</span><span lang="EL">!</span></p><div style="TEXT-ALIGN: justify" face="arial"></div><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:arial;" ><span style="font-family:georgia;"><span lang="EL">Ε, καλά όταν γύρισα και είδα το μούτρο απο το ζη</span><span lang="EL">τιανάκι που είχε πέσει με την κοιλιά κάτω απο τα γέλια.....έγινα μπουρλότο!!Η ζητιανιά- ζητιανιά αλλά και το βεγγαλικό σύννεφο!!Ζητιανάκι –Γιώτα 3-0!!!</span></span></p><div style="TEXT-ALIGN: justify" face="arial"><span style="font-family:arial;"></span></div><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:arial;" ><span style="font-family:georgia;"><span lang="EL">Αλλά και όταν είσαι επάνω στο ρίσκο και </span><span lang="EL">δούν ελαφρά ανοιχτό δέρμα...λένε απο μέσα τους...καλώς τα ναυτάκια τα ζουμπουρλούδικα και δώστου φωνάζουν όλα ΑΕΡΑΑΑΑΑΑ και έρχονται! Και πρέπει να έχουν καταλάβει πως το να αγγίζεις είναι κακό..και φυσικαααα το κάνουν συνέχεια. Δεν έχει σημασία πόσα θα τους δώσεις, αρκεί να τους δώσεις!! Και άμα τους δώσεις...εκεί είναι που τελείωσες..έρχονται και άλλα και άλλα και αλλά και σε ακολουθούν παντού!Μπρός Ινδία και πίσω ζητιάνος..</span></span></p><div style="TEXT-ALIGN: justify" face="arial"><span style="font-family:arial;"></span></div><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:arial;" ><span lang="EL" style="font-family:arial;"><?xml:namespace prefix = o /><o:p></o:p></span></p><div style="FONT-FAMILY: arial; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:arial;"></span></div><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:arial;" ><span style="font-family:georgia;"><u>Riksomaniacs</u><span lang="EL">: Όπως τους λέει και ο Γιάννης. Είναι οι </span><span lang="EL">λεγόμενοι οδηγοί αυτών των τρικύκλων που απλά σε μεταφέρουν απο το ένα μέρος στο άλλο. Τι εννοώ? Ότι δεν πρέπει να έχεις και πολλές απαιτήσεις εκτός απο τη μεταφορά. Είχα μια γνωστή που αν το ταξί (στην Ελλάδα) δεν είχε </span>a<span lang="EL">/</span>c<span lang="EL"> τα έπαιρνε!!Μανταμίτσα, για </span>come to<span lang="EL"> δώθε !!</span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:arial;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/riksogiota.jpg"></a></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:arial;" ><span lang="EL"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/rikso.jpg" border="0" /><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="FONT-FAMILY: arial; TEXT-ALIGN: justify"><span lang="EL">Δεν πρέπει να κοιτάξεις προς τα πίσω που έχουν ένα χώρο να βάζεις βαλίτσες κτλ, επ ουδενί λόγω!! Λόγω τιμής δεν έχω κοιτάξει ποτέ απο φόβ</span><span lang="EL">ο τι θα δώ. Μετά, τα καθίσματα, λεοπαρδαλέ για του ευνόητους λόγους...να μη φαίνεται η βρώμα!! Και τα αμορτισερ τους..τι μου θυμίζουν...οτι δεν έχει κανένα τους. Μετράς τις λακκούβ</span><span lang="EL">ες με τη σπλήνα μια μια!!Αλλά, παρόλα αυτά εσύ πρέπει να πας σπίτι σου, ταξί εδω που είμαι δεν υπάρχουν, οπότε..αρχίζει ο γολγοθάς. Στα ρίκσο έχουν πάντα μετρητή, και υποτίθεται πως πρέπει να βάζουν αυτό και ανάλογα να πληρώνεις...Έλα αλέκο...τι ???Ταρίφα στην Ινδία???μπουχαχχαχαχαχαχαχα</span></p><p class="MsoNormal" style="FONT-FAMILY: arial; TEXT-ALIGN: justify"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/meter.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/meter.jpg" border="0" /></a></p><div style="FONT-FAMILY: arial; TEXT-ALIGN: justify"></div><p class="MsoNormal" style="FONT-FAMILY: arial; TEXT-ALIGN: justify"><span ><span lang="EL">Με το που πλησιάζεις και σε βλεπουν ότι πάς προς το μέρος τους το παίζουν αδιάφοροι και καλά!!Του λές....</span>Meter<span lang="EL">?? Κλασσική ανταπάντηση, </span>no meter<span lang="EL">. Και μετά αρχίζει το παζάρι, αλλα το ωραίο είναι άλλο. Μιλάς σε ένα μόνο και σου απαντάνε όλοι μαζί που εντωμεταξύ έχουν μαζευτεί γύρω σου!! Πράγμα που σημαίνει, την έβαψες δυτικέ!!Ινδοί και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο( άσχετο...το συνδικάτο κρατήστε εσείς )</span></span></p><div style="FONT-FAMILY: arial; TEXT-ALIGN: justify"><span ></span></div><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:arial;" ><span ><span lang="EL">Αν πεί ενας μια τιμή αυτή είναι, τι να ρωτήσεις άλλον να σε πάει, η τιμή είναι ίδια. Αλλά το λόγο συνήθως τον παίρνει ένας...ο γαμάω (</span>sorry<span lang="EL"> για την έκφραση) τις παρέας! Και σου λέει άμα θες...αν όχι...περπάτα...!!Που??? Στην άσφαλτο και τα ωραία πεζοδρόμια??</span></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify;font-family:arial;" ><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/dromos.0.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/dromos.jpg" border="0" /></a></p><div style="FONT-FAMILY: arial; TEXT-ALIGN: justify"></div><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify" face="arial"><span lang="EL">Στο καταπράσινο τοπίο, στον καθαρό ορίζοντα???Οπότε το παίρνεις και δε λές και κουβέντα. Αλλά το θέμα δεν είναι εκεί..άντε και το πήρες..το θέμα είναι ...ποιός </span>Riksomaniac<span lang="EL"> θα σου τύχει. Που λέτε...μια μέρα αποφασίζουμε να πάμε να δούμε </span>cinema<span lang="EL">. Φτάνουμε και όλα καλά...πάμε να δούμε τι έχει και λέει ταινίες ινδικές μόνο. Και χωρίς υπότιτλους , οπότε τι να δούμε και μείς οι φτωχοί πλην τίμιοι δυτικοί..αποφασίσαμε να την κάνουμε..!Και πέρνουμε το πρώτο ρίκσο που βρήκαμε. Κάνουμε την πιο πάνω συζήτηση για καθαρά τυπικούς λόγους και καταλήγουμε σε μια τιμή. Η ώρα είναι γύρω στις 9 το βράδυ. Και φεύγουμε.....και στο δρόμο ο καλός σου...είναι μέσα στην καλή χαρά και πάει με 1000!! Τραγουδάει </span>bollywood<span lang="EL"> και κοιτάει...αριστερά..!!!Χριστέ μου σκέφτομαι, αυτό ήταν θα α</span><span lang="EL">φήσω τα κοκκαλάκια μου εδώ!! Πιο σιγά...να του λέμε...τίποτα...</span>yes yes<span lang="EL"> και ανάθεμα αν καταλάβαινε λέξη!!!Και δώστου τραγούδι και μασούσε και κάτι που δεν ξέραμε τι είναι...αλλά μετά τη βόλτα καταλάβαμε καλααααα!!Σε κάποια φάση και χωρίς </span><span lang="EL">να χαμηλώσει ταχύτητα, σκύβει ενώ οδηγούσε και φτύνει κάτι σαν καφέ υγρό!!!!Εγώ καθόμουν φυσικά απο πίσω του (γαμώ την τυχή μου όλα σε μένα??) και στο παραπέντε έκανα το πόδι μου πιο κεί να μη με πάρουν τα σκάγια..</span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify" face="arial"><span lang="EL"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/spit.jpg" border="0" /></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify" face="arial"><span lang="EL"></span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify" face="arial"><span lang="EL">Σε μια διαστάυρωση πιο κάτω πάει να σκοτώσει και κάποιον άλλο που έρχοταν αλλά απτόητος...Τραγούδι, κοίταγμα μόνο αριστερά κα</span><span lang="EL">ι δεξιά και φτύσιμο!!!Αυτή είναι ζωή.Η απόσταση απο το σπίτι μας ήταν το πολυ 7 λεπτά! Ορκίζομαι..μου φάνηκαν 7 αιώνες!!!! Αφού μετά απο αυτό έκανα να ξαναανέβω σε ρίκσο τουλάχιστον 10 μέρες!!Το κερασάκι στη τούρτα ήταν που μας ζήτησε και παραπάνω λέφτά επειδή κλασσικά ο δρόμος ήταν χάλια και μετά τις 9 έχει νυχτερινή ταρίφα. Δική του επινόηση βέβαια αλλά επειδή είχε το ακαταλόγιστο...του έδωσα τα λεφτά απο τη χαρά μου που ήμουν ζωντανή!!</span></p><div style="FONT-FAMILY: arial; TEXT-ALIGN: justify"></div><p class="MsoNormal" style="FONT-FAMILY: arial; TEXT-ALIGN: justify"><span lang="EL"><o:p></o:p></span></p><div style="FONT-FAMILY: arial; TEXT-ALIGN: justify"></div><p class="MsoNormal" style="FONT-FAMILY: arial; TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:georgia;"><u><span lang="EL">Μέσα Μαζικής Συμφοράς</span></u><span lang="EL"> : Και φτάνουμε στα λεωφορεία τους!Εγώ δεν ήξερα ότι κυκλοφορούσαν τέτοιου είδους λεωφορεία. Και άντε να τα δείς στην αφρική φαντάζομαι είναι λογικό, το κράτος δεν έχει καθόλου λεφτά. Αλλά να τα δείς και σε μία χώρα που κάθε μέρα καυχιέται για τις επενδύσεις...πάει πολύ!!(έχουν και διαφήμιση, η ινδία πριν και η ινδία τώρα με το νεο </span>infrastructure <span lang="EL">(υποδομή), οποιος είδε διαφορά να πάει ένα βήμα μπροστά! Που πας ρε Ζιτές??(ινδικό όνομα έναντι του ελληνικού καραμήτρο απο το γνωστό ανέκδοτο))</span></span></p><p class="MsoNormal" style="FONT-FAMILY: arial; TEXT-ALIGN: justify"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/bus.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/bus.jpg" border="0" /></a></p><div style="FONT-FAMILY: arial; TEXT-ALIGN: justify"></div><p class="MsoNormal" style="FONT-FAMILY: arial; TEXT-ALIGN: justify"><span lang="EL">Τα λεωφορεία τους μπορούν να χωρέσουν πολύ κόσμο επειδή όλο και κάποιος θα τους φύγει στο δρόμο χωρίς να το καταλάβουν. Δεν έχουν πόρτες έτσι???Ο ένας είναι στην κυριολεξία επάνω στον άλλον!Και γιαυτό λέω πως όλο και κάποιος φεύγει στη διαδρομή. Κανένα δέντρο, κανα κλαρί...πάει ο Ινδός, πάρτον κάτω!</span>Neeeeeexxxttttt<span lang="EL">!!!</span></p><div style="FONT-FAMILY: arial; TEXT-ALIGN: justify"></div><p class="MsoNormal" style="FONT-FAMILY: arial; TEXT-ALIGN: justify"><span lang="EL">Ασε που αν κανένας δεν πληρώνει εισητήριο τρώει κλωτσιά κατευθείαν. Όχι σαν εμάς...αμα δεν έχεις εισητήριο ελεγκτές, αστυνομίες και χαζά, βρε κλώτσιά θέλει!!</span></p><div style="FONT-FAMILY: arial; TEXT-ALIGN: justify"></div><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify" face="arial"><span lang="EL">Και η φάση είναι πως ναι μέν έχουν στάσεις αλλά σταματάνε και στο άσχετο να πάρουν κόσμο, και μπάμ πάει το ρικσο απο πίσω και τρακάρει...και έγινε ο χαμός έτσι απλά.</span></p><div style="FONT-FAMILY: arial; TEXT-ALIGN: justify"></div><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify" face="arial"><span lang="EL">Στα παράθυρα απο τα λεωφορεία έχουν μεταλλικές γρίλιες..Έχω την εντύπωση πως στριμώχνονται τόσοι πολλοί που είχαν χάσει μερικούς απο τα παράθυρα. Έτσι βάλανε τις γρίλιες...μμμμ μάλλον τωρα που το σκέφτομαι δεν είχαν αρκετές απώλειες για να μην έχουν βάλει και πόρτες! Αλλά και τα λεωφορεία τα ίδια δεν είναι το κακό τους το χάλι...αλλά το μη χειρότερα!!!Είναι πενταβρώμικα και έχουν τόσο στραπατσαρισμέ</span><span lang="EL">νη λαμαρίνα που υποψιάζομαι οτι δεν πάει άλλο </span>servis<span lang="EL"> και τώρα πιά, τρακάρουν και τα ξαναβάζουν στο δρόμο. Αν δεν ανατιναχτεί δεν είναι για </span>servis<span lang="EL"> πλέον.</span></p><div style="FONT-FAMILY: arial; TEXT-ALIGN: justify"></div><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify" face="arial"><span lang="EL">Για τα ταξί δεν έχω να προσκομίσω καμία εμπειρία. Αλλά αν είστε καλά παιδιά και περιμένετε , σε ενα μήνα θα πάω εκδρομή (δεν έμαθα ακόμη έ??είμαι μαζόχα)και θα χρησιμοποιήσω ταξί! Και τότε, το τι έχει να πεί το στόμα μου δε λέγεται!</span></p><div style="FONT-FAMILY: arial; TEXT-ALIGN: justify"></div><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify" face="arial"><span lang="EL">Άλλωστε όλα αυτά που περιγράφω είναι μια κλασσική ημέρα στην Ινδία και με κάνει να σκέφτομαι πως οι μέρες που ήμουν πίσω στην πατρίδα ήταν πολύ μονότονες. Για την Ινδία ( ή αηδία???) ρε γαμώτο!!!</span></p><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify" face="arial"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/india2.jpg"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: pointer; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/india2.jpg" border="0" /></a></p><div style="TEXT-ALIGN: justify"></div><p class="MsoNormal" style="TEXT-ALIGN: justify"><span style="font-family:Times New Roman;font-size:100%;"><span lang="EL" style="font-size:12;"><span style="font-size:100%;"></span><o:p></o:p></span></span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-113860409450853420?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com17tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1138168820856861672006-01-24T21:59:00.000-08:002006-01-24T22:20:59.683-08:00Διαβάζοντας τα κείμενα μου είδα πως το μόνο που διαφαίνεται είναι πως μια ψυχονευρωτική Ελληνίδα έχει πάει στην Ινδία. Κατηγορεί ότι της φαίνεται παράξενο και δεν μπορεί να εξηγήσει και το μόνο που θέλει είναι να φύγει.<br />Εν μέρει, ......είναι κάπως έτσι αλλά σοβαρά τώρα, υπάρχουν και πολύ όμορφα πράγματα στη χώρα αυτή. Με τη μόνη διαφορά πως δε μου έχουν αποκαλυφθεί!! Φταίω?<br />Οπότε προσπαθώ να δώσω μια νότα γέλιου σε ότι μας συμβαίνουν γιατί αν συνέβαιναν και σε σας να δώ πως θα αντιδρούσατε!! Εδώ σε θέλω κάβουρα, στην Ινδία.<br />Και μπορεί σε πολλούς απο εμάς να έκανε καλό ένα ταξιδάκι εδώ για να εκτιμήσουμε όλα όσα έχουμε ως αυτονόητα στη ζωή μας.<br />Επειδή όμως απο όλους αυτούς που διαβάζουν το blog μας, μόνο εμείς είμαστε εδώ, πρέπει να ανεχτείτε και τα σχόλια μου!!!Δημοκρατικές διαδικασίες.<br />Λοιπόν, βρισκόμαστε πίσω στο πολύ ωραίο μέρος που έρχονται και πολλοί Honeymooners. <a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/both.jpg"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/both.jpg" border="0" /></a><br />Βλέπεις ζευγάρια χέρι χέρι στο ξενοδοχείο και ξέρεις πως είναι στο μήνα του μέλιτος. Καταρχήν γιατί περπατάνε χέρι-χέρι, αν είσαι παντρεμένος καιρό δεν το κάνεις!!Και γιατί να μην είναι απλά ζευγάρι θα μου πείς? Γιατί στην Ινδία όταν μένεις με κάποιον άλλον είτε σε διαμέρισμα είτε σε ξενοδοχείο (χειρότερο!) πρέπει να είσαι παντρεμένη. Φοράνε και ένα ειδικό κολιέ να δείχνουν οτι είναι παντρεμένες οι κοπέλες. Ειδάλλως αν δεν είσαι παντρεμενος και κάποιος ειδοποιήσει τις αρχές μπορούν να σου απαγγελθεί κατηγορία. Και όχι μόνο αυτό αλλά το μαθαίνει σε χρόνο dt η γειτόννισα και παίρνει τον πατέρα σου και του λέει για την κορούλα του!!!Δεν εχω διασταυρώσει μετά αν σε ξυρίζουν και σε πετροβολούν αλλά φαντάζομαι δεν το διακυνδινεύει κανείς!Και καλά κάνει.<br />Είναι λοιπόν τα ζευγάρια στο ξενοδοχείο (κάτσε να δω φοράνε τον κολιέ ή θα αρχίσω τα τηλέφωνα??) είναι και πολλοί ινδοί με τα καλά τους παιδάκια που με τις φωνές τους και τις στριγγλιές του κάνουν πιο ειδυλλιακό το σκηνικό. Περιμένουμε άλλωστε την πρωτοχρονία και πρέπει να είμαστε χαρούμενοι. Παρόλο που στην αρχή θέλουμε να φύγουμε αποφασίζουμε να μη μας πάρει απο κάτω. Τι άλλο μπορει να μας συμβεί? Θα κάτσουμε 3 μέρες (τόσες πολλές???) και θα ξεκουραστούμε. Αλλά συμφωνήσαμε να μην πούμε κάποιες λέξεις όσο θα είμαστε εκεί για να περάσουμε καλά. Τις λέξεις, ελλάδα, γονείς, κρύο, και καθαριότητα. Αν το κράτούσαμε αυτό θα ήταν ιδανικά όλα!! <a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/nice.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/nice.jpg" border="0" /></a><br />Έτσι πέρασε η μέρα της πρωτοχρονίας. Ο νέος χρόνος μας βρήκε σε μια Ινδική ντίσκο με ντισκομπάλα στη μέση και ινδικά τραγούδια στο full! Ξαφνικά χωρίς την κλασσική αντίστροφή μέτρηση,9-8-7, κλείνουν τα φώτα. Τι κακιά σκέφτηκα που είμαι. Λέω συνέχεια πως δεν τους νοιάζει τίποτα κτλ. Να, έκλεισαν τα φώτα, θα τραγουδήσουμε κανά κλασσικό τραγουδάκι, θα βάλουν κανένα αγγλικό χριστουγιεννιάτικο τραγούδι. Και κείνη τη στιγμή άναψαν τα φώτα, συνέχισε η Ινδική μουσική και οι μόνοι που αγκαλιαστήκαμε είμασταν εμείς. Φαντάζομαι θα μας έβλεπαν και θα έλεγαν πόσο πολυ αγαπιόμαστε για να αγκαλιαζόμαστε και να φιλιόμαστε!!!!HALLO πρωτοχρονιάααααααααα!!!!!αυτό συμβαίνει σε όλο τον κόσμο!!!<br />Μέσα σε 2 δευτερόλεπτα είχαν φύγει όλοι απο την ντίσκο και μείναμε μόνοι μας...Και αναρωτιέμαι, αυτό ήταν? Δε θα δείξουν χαρά,συγκίνηση? Νέος χρόνος είναι, δε θα δείξουν κάτι??Οι μόνοι χαζοχαρούμενοι μέσα στο ξενοδοχείο εμείς είμαστε?? Και μέσα σε ένα συνεφάκι πάνω απο το κεφάλι μου βλέπω τον οδηγό μας να μου λέει χαιρέκακα you, ..go to sleep!<br />...............................θέλω πίσω το 2005 και το θέλω τώρα.<br />Ευτυχισμένο (?) το 2006!<br />Η πρώτη μέρα του 2006 μας βρήκε να ψάχνουμε τον οδηγό μας για να πάμε να δούμε κανένα point μήπως και αλλάξουμε γνώμη. Επειδή όμως ο οδηγός κοιμόταν μέσα στο αυτοκίνητο για οικονομία (και όμως!!) είπα να του δώσω 5 λεπτά να ανοίξει τα παράθυρα. Την ξαναπατούσα??μπα...δε σφάξανε!!<br />Βασικά ήταν λίγο πιο πού η ίδια ιστορία στο δρόμο. Τρελά ταξί που μας προσπερνούσαν σε δρόμο 1χ1 , και άνθρωποι που εμφανίζονταν απο το πουθενά με εισητήρια στο χέρι. Αν δεν έπαιρνες εισητήριο δε συνέχιζες τον ..δημόσιο κατά τα άλλα...δρόμο!!Τουλάχιστον είχε δρόμο!<br />Και φτάνουμε σε ενα πολύ διάσημο point με πολύ καλή θέα (είχα συνηθίσει τα φαλακρά βουνά) και πάρα μα πάρα πολλούς Ινδούς. Είμασταν οι μοναδικοί άσπροι! <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/yiota.jpg" border="0" /><br />Άλλη μια ένδειξη πως είμαστε οι μοναδικοί πανέξυπνοι δυτικοί που διαλέξαμε αυτό το μέρος. Και κεί που καθόμαστε μας πλησιάζει ένας ινδός και λέει στο γιάννη να τους βγάλει φώτο. Ε , πάω και γω πιο δίπλα και περιμένω. Αλλά ο ινδός χτυπιέται...no no…you , picture!! Τι έγινε ρε παιδιά??? Τι έπαθε??? Και μετά καταλάβαμε πως ήθελε να μας πάρει αγκαλιά όλη η παρέα του και να βγούμε μαζί τους φώτο!!Say what???<br />Και μετά επακολούθησε ο εξής διάλογος , Γιάννης : Am not the attraction here…the mountains photo….. Και ο ινδός : no, no, you and wife the attraction. You photo, together!!<br />Λές επειδή φορούσα γυαλία ηλίου να μας πέρασαν για celebrities? Και είμασταν και attraction και δεν το ήξερα?<br />Ήρθα στην ινδία για να μου πούνε ότι με λίγα λόγια είχα προστεθεί στα ήδη πολλά points της περιοχής??<br />Αν δεν την ψωνίσουμε στη χώρα αυτή δε θα την ψωνίσουμε ποτέ. Τελικά δεν ήθελαν να βγάλουν φώτο μόνο με το γιάννη (δεν έχει ξανθιές αντάυγιες εκείνος. Και του έλεγα βάψτα!Να τώρα, δεν τον θέλουν οι ινδοί) Και γω είπα όχι στη φώτο (με μίσησαν στάνταρ), γιατί ποτέ δεν ξέρεις σε ποιά σελίδα του web θα εμφανιστείς.<br /><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/monkey.0.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/monkey.0.jpg" border="0" /></a>Πηγαίνοντας προς την έξοδο όμως άκουγα τουλαχιστον 10 κινητά με κάμερα να μας βγάζουν φώτο!!!Ειδικά όταν ο γιάννης είδε μια μεγάλη παρέα με ινδές να τον κοιτάνε και τις χαιρέτησε έγινε χαμός. Γέλια παντού...κορίτσια ο Μπάρκουλης στην Ινδία!!<br />Στο γυρισμό προς την Πούνα σκεφτόμουν πως τελικά δεν περάσαμε και άσχημα. Εκεί που πήγαμε είχε πολύ καλό φαί, εξυπηρετικούς ανθρώπους αν έδινες και μια ρουπία παραπάνω. Πολύ καλό μασάζ ινδικό αν και σε σάπιζαν στο ξύλο (Ινδία ήθελες ? πάρε και αυτή , πάρε και κείνη καπιταλιστικό γουρούνι που εγώ δουλεύω και πρωτοχρονια, τα λόγια της μασέρ!!!)Και στο κάτω -κάτω, αν δεν πάθεις δε θα μάθεις.<br />Έβαλα τα γυαλία ηλίου και σκέφτηκα πως την επόμενη φορά που θα πάω εκδρομή θα πρέπει να κουβαλάω και αυτόγραφα!!!Την ψώνισα?Μπορεί...τι στην ευχή όμως μου αξίζει, στην Ινδία είμαι!!Οδηγέ...go home now!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-113816882085686167?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1138083808233063752006-01-23T20:48:00.000-08:002006-01-23T23:10:06.326-08:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/bouno2.jpg"></a><br />Τα χριστούγεννα πέρασαν και είχαμε αρχίσει να σκεφτόμαστε με το γιάννη πως δεν ήταν καθόλου καλή ιδέα η απόφαση που πήραμε να κάτσουμε στην Ινδία για εξωτικές γιορτές.<br />Το εξωτικό βασικά είναι εντελώς διαφορετικό στην αντίληψη ορισμένων ανθρώπων.<br />Έτσι και μείς αφού δε βρήκαμε τίποτα να κλείσουμε στην εξωτική Goa, κάναμε το τραγικό λάθος να ρωτήσουμε ινδούς γνωστούς ως το που θα έπρεπε να πάμε για την εξωτική πρωτοχρονιά μας.<br />Μας είπαν ενα όνομα που ούτε να το συλλαβίσω μπορώ και κλέισαμε σε εκείνη την περιοχή ενα τριήμερο. Αλλά κάτσε...δεν είναι μόνο το γεγονός πως θα έπρεπε να πληρώσουμε την τριπλάσια αξία για το ξενοδοχείο, αλλά έπρεπε να πάμε με κάποιο τρόπο εκεί. Επειδή ήταν επάνω σε βουνό δεν υπήρχε άλλος τρόπος απο το να νοικιάσουμε αυτοκίνητο και αυτό που Πάντα το συνοδεύει εδώ, οδηγό! Φυσικά θα έπρεπε να ξέρω πως στην ινδία ισχύει το ότι πληρώνεις παίρνεις, αλλά ποτέ δεν ισχύει όταν πληρώνεις πιο πολλά αλλά λιγότερα. Έτσι για κακή μου τύχη με έπιασε η τσιγγουνιά μου γιατί είχαμε πληρώσει πάρα πολλά στο resort και δεν πήραμε τον οδηγό που έχουμε κάθε μέρα και διαλέξαμε να πάμε με ένα άλλο γραφείο που μας είχε συστήσει Ινδός!!!!<br />Έτσι έφτασαν οι μέρες και ήρθε η μέρα να φύγουμε. Καταρχήν ο ο οδηγός μας δεν ήξερε αγγλικά και δυστυχώς εμείς δεν ξέραμε τη μέθοδο των κωφαλλάλων και έτσι συννενοούμασταν κάπως έτσι ...Go there, don’t run, too slow, wait here, go to sleep!<br />Πάλι καλά που καταλάβαινε τα βασικά δηλαδή γιατί ακόμη θα μας έψαχναν οι δικοί μας.<br />Κατεβαίνουμε κάτω να βάλουμε τα πράγματα στο αμάξι και βλέπουμε ένα αμάξι με καθίσματα που λές και κάποιος είχε φτύσει επάνω τους αλλά δεν τα σκούπισε μετά. Με κοιτάει ο γιάννης απειλητικά και σκέφτομαι πως δεν ξεκινήσαμε καθόλου καλά. Μπαίνουμε μέσα και μυρίζει...ποδαρίλα....με πρωϊνά χνότα απο άπλυτα (φυσικά) δόντια. Δεύτερο απειλητικό βλέμμα απο το γιάννη. Και επιτέλους ξεκινάμε και αρχίζει και τρίζει όλο το αμάξι. Ξέχασα να σημειώσω πως η Ινδία έχει δικά της αμάξια και εμείς πήραμε ένα ινδικό, αλλά μάλλον το δικό μας ήθελε servis και πέταμα! <a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/car.jpg"><img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/car.jpg" border="0" /></a>Όταν είδαμε και τον οδηγό να κάθεται επάνω στην κουβέρτα που θα κοιμηθεί το βράδυ για να του δώσει λίγο ύψος στο κάθισμα....είπα πως είναι η τελευταία πρωτοχρονία που θα ζούσα. Ή απο το γιάννη ή απο το αυτοκίνητο και τον οδηγό.<br />Ο δρόμος προς τις εξωτικές μας διακοπές ήταν ο δρόμος στο δρόμο με τις λεύκες. Φορτηγά του ’40 χωρίς πόρτες για να μπορούν κατέβουν οι οδηγοί στη μέση του εθνικού και να το φτιάξουν αν χρειαστεί. Προσπεράσεις και απο τις δύο πλευρές και φυσικά προσπεράσεις επάνω στη στροφή. Γιατί, τι κακό έχει δηλαδή η στροφή? Επειδή δε βλέπεις ποιος έρχεται απο την άλλη πλευρά? Ε και? Και στον ίσιο δρόμο δηλαδή που βλέπουν δεν περνάνε???Hallo ινδία εδώ!!!<br />Όταν φτάσαμε κοντά στον προορισμό μας και κατέβηκα να φιλήσω το χώμα, παρατήρησα πως εμείς κλέισαμε ξενοδοχείο στο καταπράσινο βουνό. Εδώ όλα τα βουνά ηταν καραφλά και τίγκα στο κοκκινόχωμα!!!Και επειδή είναι πρωην αγγλική αποικία, το internet έλεγε πως έχει πολλά points να δείς, σα να λέμε μέρη, αξιοθέατα.. <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/bouno.jpg" border="0" /><br />Και φτάσαμε στο πρώτο point…και νομίζω πως είμαι στο grand kanyon γιατί βλέπω χαράδρες, κοκκινόχωμα και ούτε ενα πράσινο φύλλο για δείγμα πως είμαι σε βουνό και όχι στο όρος Φαλακρό!!!<br />Όσο για το γιάννη το έχω πλέον σίγουρο πως θα με χωρίσει στους 6 μόλις μήνες που είμαστε παντρεμένοι.Δεν εξηγείται αλλιώς η σιωπή του. Η είναι τόσο ωραίο το τοπίο που δεν έχει λόγια να μιλήσει...μπα....μάλλον για διαζύγιο τον κόβω!<br />Και όσο προχωράμε και δε βλέπουμε ούτε μια πράσινη βλάστηση τόσο πιο πολυ σκεφτόμαστε πως θα περνούσαμε καλύτερα αν πηγαίναμε στο «ψάρι» ένα χωριό δίπλα στο χωριό του γιάννη!!!<br />Σε κάποια στιγμή και αφού έχουμε προχωρήσει τουλάχιστον 1 ώρα, βλέπουμε κάτι πρασινο και ξεθαρεύουμε!Και πάνω στο πράσινο...ωπ να 3 μικροί ινδοί που είναι μέσα στο δρόμο και φωνάζουν στα αθτοκίνητα. Εμείς δεν καταλάβαίνουμε τι έχει γίνει και μιλάνε στον οδηγό μας, σταματάει στην άκρη εκείνος αφού τον έχουν βρίσει όλοι οι ινδοί που περιμένουν απο πίσω 10 λεπτά να καταλάβει τι του λέει ο κύριος που είναι μέσα στη μέση ...στη γλώσσα των ινδικών. Γενικά απο ότι κατάλαβα ο οδηγός μας δεν τα πάει πολύ καλά με την γρηγοράδα!Στα διόδια τον περίμεναν να βγάλει τα λεφτά απο την τσέπη του μόλις φτασαμε εκεί,να δεί την απόδειξη, τα ρέστα αν είναι σωστά και να την βάλει μέσα στο ντουλαπάκι. Α και φυσικά......τα διόδια της Ινδίας.......είχαν ένα υπάλληλο που έκοβε την απόδειξη, έναν απο έξω που έδινε την απόδειξη στον οδηγό και μάλιστα όταν πηγαίναμε ηταν και απο την αντίθτη πλευρά του οδηγού.<br />Όλα αυτά σε συνδιασμό με τη γρηγοράδα οπως είπαμε του οδηγού μας...και το βρίσιμο που φαγαμε απο τους πίσω που περίμεναν, είχαν ως αποτέλεσμα να πάμε 2 ώρες με το παράθυρο που είχε ανοίξει για να δώσει τα λεφτά!!! Κατουρήθηκε επάνω του και δεν σταμάτησε ούτε για να κλείσει το παράθυρο, παραλίγο να πάθουμε ψύξη. Και θα μου πείς γιατι δεν του είπατε τίποτα??Καταρχήν κάθε φορά που του μιλούσαμε...γυρνούσε πίσω!!!!!Hallo εσύ είσαι ο οδηγός! Μα και το άλλο...ο γιαννης του έκανε ένα σχόλιο πως οι αλλοι οδηγοί πάνε πολυ γρήγορα και μάλλον εκέινος άκουσε μόνο το γρήγορα και πήγαινε στις στροφές σα ράλι. Μετά απο αυτό συμφωνήσαμε να μην του μιλάμε όταν οδηγεί, διακυβέβαμε την προσωπική μας ακεραιότητα!!! <a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/camels.jpg"></a><br />Και ξαναγυρνάω στη φάση που πάλι έχουμε σταματήσει όλο το ρέυμα και μας βρίζουν όλοι οι ινδοί. Μέχρι να καταλαβει ο οδηγός μας τι του λένε στα ινδικά οι άλλοι, του έχουν φορτώσει ενα εισιτήριο για ένα point το οποίο μάλλον μόλις περνάμε και όταν γυρνάει και μας ρωτάει αν θέλουμε να πάμε και του λέμε όχι....εκεί....ήταν λές και του είπαμε πως πιάσαμε τη γυναίκα του σε τρίο με τον καλύτερο φίλο του και μια καμήλα!!! <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/camels.jpg" border="0" /><br />Επί μισή ώρα οδηγούσε και είχε το εισητήριο στο χέρι του και το κοιτούσε σαν να μην πίστευε είτε πως το πλήρωσε και δε θα πάμε είτε πως είμαστε πολυ χαζοί εμείς οι ξένοι που πάμε σε ένα ωραίο μέρος και δεν βλέπουμε ΟΛΑ τα ωραία point με το κοκκινόχωμα!!! Οχι καλέ μου οδηγέ, έχουμε και μείς κοκκινόχωμα στην έλλάδα....στο «ψάρι» όπως προείπα!!Και είναι και τζάμπα!<br />Και επιτέλους φτάνουμε στο επωνομαζόμενο resort!Και μπαίνουμε στο (κόκκινο)χωμάτινο παρκινγκ και βλέπεις πως το χενοδοχείο είναι βαμμένο κόκκινο για να πάει με το χώμα!!!Μάλιστα...<br />Και βγαίνουμε έξω....κοιτάμε το χενοδοχείο και μας μοιάζει με κείνα τα χενοδοχεία του 1960 με τη μόνη διαφορά πως είχε να συντηρηθεί απο εκείνη την ημερομηνία. Θεέ μου, εδώ θα περάσουμε την πρωτοχρονιά μας και θα περιμένουμε να πάει καλά ο χρόνος?? Πάμε και τους ρωτάμε αν θα μπορούμε να φύγουμε αύριο. Ξαφνικά το σπίτι μας μοιάζει 5 αστέρων και δεν πρέπει να πληρώσω και 170 ευρώ το βράδυ! Μας πληροφορούν πως δεν μπορούμε να πάρουμε φυσικά πίσω τα λεφτά μας.. <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/bouno2.jpg" border="0" /><br />Είναι γεγονός, είμαστε φυλακισμένοι κάπου που ενω μας είπαν πως έχει πράσινο...έχει κοκκινόχωμα, κάπου που ενώ μας είπαν για resort πήραμε ξενοδοχείο δ’ κατηγορίας και με ένα οδηγό που είναι «σπίρτο» και συννεοείται με νοήματα.!!!<br />Και αναρωτιέμαι.....αν αυτή η χρονιά έχει όλα τα εχέγγυα να είναι καλή!Αρχίζει στην Ινδία, κάπου σε ένα μέρος που έπρεπε να λεγόταν κοκκινοχωματούπολη με ένα άντρα που θέλει να με χωρίσει μόλις πατήσουμε το πόδι μας πίσω στον πολιτισμο!!<br />Μήπως τελικά έπρεπε να το ξανασκεφτώ, να ξαναπάω πίσω το χρόνο (πάλι) και στην ερώτηση αν θέλω να πάμε Ελλάδα να αρχίσω να κλαίω απο χαρά? Μήπως??<br />Και σε όλη αυτή την αναμπουμπούλα βλέπω τον οδηγό μας να κοιτάει μια εμάς και μία το χαμένο εισητήριο για το point και του λέω με σταθερή φωνή και τα λίγα ινδικά που ξέρω<strong>....you ..go ..sleep….</strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-113808380823306375?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1136437619648383772006-01-04T20:01:00.000-08:002006-02-01T02:27:43.506-08:00Η καθαριότητα είναι μισή αρχοντιά μου έλεγαν στο σχολείο μου αλλά εγώ δεν έδινα και πολλή σημασία,άλλωστε δεν έβλεπα και κάτι που δεν ήταν καθαρό γύρω μου.<br />Στην Ινδία κατάλαβα πιο πολύ το νόημα (λές ο δάσκαλος μου να είχε το κληρονομικό χάρισμα και να ήξερε οτι θα έρθω Ινδία?)<br />Έτσι αφού είδα και αποείδα, σκέφτηκα πως δεν μπορώ να καθαρίσω μόνη μου το διαμέρισμα επειδή δε θα ήξερα απο πού να αρχίσω.<br /><br />'Αλλωστε το πιο εύκολο πράγμα στη χώρα είναι να βρείς εργατικό προσωπικό. Έτσι κανόνισα με τη γραμματέα του γραφείου μας να μου στείλει 2 κοπέλες που τις ήξερε, να μου καθαρίσουν. Περίμενα και γω, περίμενα...και περίμενα....3 ώρες και ακόμη να φανεί ινδή στον ορίζοντα....<br />Παίρνω τηλ τη γραμματέα μας και μου είπε πως ήρθαν μέχρι το σπίτι, είδαν πως είναι πολυ μεγάλη η απόσταση απο το δικό τους σπίτι...και έφυγαν. Τι καλές κυρίες, σκέφτηκα. Με πήραν αμέσως τηλ να με ειδοποιήσουν πως δε θα έρθουν για να μην περιμένω σα...χαζή. Γιατί είπαμε...στην Ινδία όλοι είναι επαγγελματίες!!<br />Και μένω να κοιτάω το κενό και να σκέφτομαι..αφού ήρθαν μέχρι το σπίτι, γιατί δεν ήρθαν να κάνουν τη δουλεία τους και μετά να φύγουν? Όπως λέμε η λογική του Μέρφυ έτσι είναι και η λογική του Ινδού. Απο δώ και πέρα όποιον βλέπω και φέρεται εντέλώς λοξά θα τον βαφτίζω Ινδό!!<br /><br />Αφού πέρασε η ώρα της περισυλλογής, έρχεται ο καλός μου άντρας με μια Ινδή που βρήκε κάπου στο συγκρότημα η οποία είπε πως με 100 ρουπίες( 2 εύρώ) θα μου καθαρίσει όλο το σπίτι μου. Εγώ έπλεεα σε πελάγη ευτυχίας!! Είπα πως δεν είναι δυνατόν να αλλάξει η τύχη μου.<br /><br />Και αρχίζουμε...Καταρχήν δεν ξέρουν τι σημαίνει σκούπα, vetex και όλα τα παρεμφερή. Την πρώτη καρδιακή προσβολή την έπαθα όταν είδα την καθαρίστρια να βγάζει τα παπούτσια της για να μπεί μέσα στο βρώμικο σπίτι. Μετά είδα πως δεν αλλάζει για να βάλει φόρμα κτλ ώστε να καθαρίσει πιο άνετα. Καθαρίζει χαλαρά με το σαρί της, το παραδοσιακό ινδικό φόρεμα..και με αυτό το σαρί σκουπίζει παράλληλα το πάτωμα επειδή σέρνεται και δεν μπορώ να περιγράψω τι παίρνει μαζί του. Η ινδή όμως χαμπάρι έτσι?<br /><br /><br /><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/skoupa2.jpg" border="0" /><br />Δεν την ρωτάω καν αν θα αλλάξει ρούχα και της δίνω κανονικά τα καθαριστικά μου, το Harpic για το μπάνιο και τη χλωρίνη.<br />Μετά απο 2 λεπτά μου χτυπάει την πόρτα άλλη μια ινδή, με σαρί και ξυπόλητη, ένδειξη πως θα μπεί στο σπίτι. Μέχρι να καταλάβω τι λέει, δε μιλάνε γρί αγγλικά, έχει έρθει μέσα και πάει να βοηθήσει την άλλη καθαρίστρια που μόλις έχει έρθει. Αργότερα θα μάθω πως μπορεί να έρχεται μια καθαρίστρια να διαπραγματεύτεί να σου καθαρίζει το σπίτι αλλά μετά εμφανίζεται πάντα και άλλη που την βοηθάει.Πάντα....<br /><br />Σκέφτομαι δε με πειράζει και πάω μέσα να τις αφήσω στην ησυχία τους. Αλλά κάτι μέσα μου με τρώει και πάω να δώ από περιέργεια τι κάνουν. Και εκεί παθαίνω το δεύτερο καρδιακό επεισόδιο..είχαν ρίξει παντού το Harpic που τους έδωσα, στη μπανιέρα, στην τουαλέτα, στο καζανάκι και καθάριζαν το κάθισμα της τουαλέτας με το βουρτσάκι του μπάνιου!!!<br />Ευτυχώς ήταν ολοκαίνουργιο..<br />Αλλά τι τα θές, έπαθα πολιτισμικό σόκ...Είδα και επάθα να τους δείξω πως το βουρτσάκι δεν είναι για εκεί και το Harpic δεν είναι καλύτερο απο τη χλωρίνη. Μάλλον τους άρεσε το μπλέ χρώμα, δεν εξηγείται αλλιώς το γεγονός πως συνέχιζαν να το κάνουν τον επόμενο μήνα συ νε χεια!!!<br /><br />Και έρχεται η ώρα του σκουπίσματος. Θεέ μου δώσε μου δύναμη. Μου ζητούσαν μια σκούπα που δεν ήξερα τι είναι. Μετά έμαθα, αφού είδα πως τη χρησιμοποιούν ΟΛΟΙ, πως είναι σκούπα σαν τις δικές μας τις παλιές απο χόρτο, μόνο που είναι πολυ πιο λεπτές, σα φτερό. Αλλά εγώ είχα πάρει μόλις ηλεκτρική σκούπα και ήμουν πολύ περήφανη όταν τις την έδειξα. Δε φάνηκε να συμμερίζεται τη δική μου χαρά και γυρνώντας προς τον άντρα μου αναρωτήθηκα αν έχει ξαναδεί ηλεκτρική σκούπα. Ο άντρας μου αισιόδοξος πάντα, αποκρίθηκε πως είμαι υπερβολική και πως δεν έχουμε μόνο εμείς πολιτισμό και άλλα τέτοια.<br />Και λέω, ναι ρε παιδί μου, είμαι υπερβολική όντως.<br />Και εκείνη την ώρα ακούω μια φωνή..'alright madam?" Και βλέπω την καθαρίστρια να σκουπίζει...χωρίς να έχει βάλει την πρίζα!!!!Απλά έκανε την κίνηση πάνω κάτω και νόμιζε πως είναι μαγική και θα σκουπίζει απο μόνη της χωρίς τη βοήθεια του ηλεκτρισμού!!<br />Εκεί δεν απόρησα πως πιστεύουν σε μια θεότητα με 8 κεφάλια!!!!<br /><br />Και ναι, σε λίγο τελείωναν με το σπίτι. Εντωμεταξύ με το να τους δείχνω πως πρέπει να κάνουν το σπίτι, είχα κάνει πιο πολλές δουλειές απο αυτές και ένιωθα εξουθενωμένη. Οι δε καθαρίστριες ήταν με το σαρί τους, δεν είχαν στάξει ούτε μια σταγόνα ιδρώτα, χαλαρές. Σκεφτόμουν πως συμμετείχα στη καινούργια κωμωδία Ρέππα- Παπαθανασίου που έρχεται η καθαρίστρια και όλα τα κάνει αυτή που την πληρώνει..<br /><br />Και επιτέλους τελειώνουν με το σφούγγάρισμα. Καταρχήν δεν τους αρέσει που έχω βάλει στον κουβά αυτό το πλαστικό που στίβουμε την σφουγγαρίστρα. Την στίβουν με το χέρι! Και κατά δεύτερον δεν τους αρέσει η σφουγγαρίστρα!Μάλιστα, τίποτα άλλο?<br />Α, φυσικά το γεγονός πως είναι ξυπόλυτες σημαίνει πως όπου πατάνε κάνουν μαύρα σημάδια απο τις πατούσες. Οι πατούσες τους είναι το ίδιο και χειρότερο με τα χέρια τους. Αν δεν ξέρετε τι εννοώ πρέπει να διαβάσετε τις προηγούμενες ιστορίες μου.<br />Οπότε σφουγγαρίζουν αλλού και πατάνε στο υπόλοιπο σπίτι και τα έχουν κάνει όλα μπάχαλο...και γω το μόνο που θέλω είναι να φύγουν για να κάτσω λίγο.<br /><br />Αλλά όχι, το βασανιστήριο μου θα συνεχιστεί. Έρχεται η καλή σου που λές και μου λέει στα αγγλικά οτι πεινάει. Είναι πολυ περίεργο το πως ξερουν ορισμένες λέξεις στα αγγλικά όπως, more money, very dirty, hungy και..more money ξανά!Κατά τα άλλα δεν ξέρουν γρί αγγλικά.<br />Και μου δείχνει και τις κάνω σάντουιτσ παρακαλώ με χυμό και όλα τα παρελκόμενα(φέρε και ένα μεζέ ρε παιδί, δεν πάει ξεροσφύρι το ουζάκι!!)<br /><br />Και εκεί που λέω θα συνεχίσει και επιτέλους θα τελειώσει ..μου λεει...στα αγγλικά πάντα που δεν ξέρει....θα έρθω αύριο γιατί τώρα πρέπει να φύγω!!<br />Πήρε τα λεφτά, αυτά δεν τα θέλει αύριο...και με αφήνει με το μισό σπίτι...<br /><br />Δυστυχώς δεν μπορώ να αφηγηθώ όλα όσα μου έκαναν αυτές οι καθαρίστριες, μέχρι που έψαξα να βρώ άλλες!!<br />Τώρα βρήκα ένα πολύ καλό κύριο...(τον κύριο με το μουστάκι στη φώτο, ο άλλος είναι ο δημοσιοσχετίστας άντρας μου)<img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/reynols.jpg" border="0" /></p><p>που δεν θέλει τη σφουγγαρίστρα μου επειδή έχει μάθει να σφουγγαρίζει με πανιά, δε θέλει (φυσικά) την σκούπα μου γιατί έχει μάθει να σκουπίζει με τη δική τους παραδοσιακή σκούπα(που βλέπετε πιο κάτω), tourbo 20090!! </p><p><a href="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/1600/skoupa.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/skoupa.jpg" border="0" /></a><br /></p><p> </p><p> </p><p> </p><p> </p><p> </p><p> </p><p> </p><p>Τουλάχιστον δεν κάνω εγώ το σπίτι μαζί του, κάτι είναι και αύτό ε??<br />Τελικά δεν έχω καταλάβει ακόμη, εγώ θα μάθω στους Ινδούς καθαριότητα ή θα ξεχάσω και η ίδια πως καθαρίζουμε τα σπίτια μας στην Ελλάδα και θα αναζητάω πυρρετωδώς μια σκούπα tourbo 20090???? ( H photo ειναι σχετική ως προς το : Νυχτερίδες και αράχνες γλυκιά μου...)</p><p></p><p><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/320/araxni.0.jpg" border="0" /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20259637-113643761964838377?l=ellada-india.blogspot.com' alt='' /></div>Yian-Yiothttp://www.blogger.com/profile/04641727179496642284noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-20259637.post-1135831789750132112005-12-28T19:53:00.000-08:002006-01-24T23:16:06.716-08:00<div align="justify"><br /><br /><br /><br /><br />Αχ, καλημέρα, άλλη μια ημέρα στην όμορφη....Ελλάδα?όχι δεν είμαι Ελλάδα, στην όμορφη Κύπρο (πριν την Ινδία μέναμε Κύπρο)? όχι δεν είμαι ούτε και Κύπρο<br /><br /><br /></div><p align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/all.jpg" border="0" /><br />...πανικός αρχίζει και με πιάνει με το που ξυπνάω. ΝΑΙ , δεν είναι όνειρο, ακόμη εδώ είμαστε.........ΙΝΔΙΑ!!!!!!!!!<br /><br />Το παίρνω απόφαση πως πρέπει να αλλάξει η διάθεση μου αν δε θέλω να καταλήξω σε χρόνια μελαγχολία σαν αποτέλεσμα ενός και μόνο χρόνου. Άλλωστε σήμερα είναι η μέρα που θα πάμε στο γραφείο και θα γνωρίσουμε τους καινούργιους συναδέλφους μας.<br /><br />Το γραφείο απο το σπίτι μας είναι αρκετά μακριά, μισή ώρα δρόμος και μπορείς μέσα στη μισή αυτή ώρα να δείς οτι δε σου έχει δείξει καμία εκπομπή για ταξίδια. Καταρχήν το αξιοσημείωτο είναι όπως άλλωστε θα περίμενε κανείς οι αγελάδες που βρίσκονται παντού ακόμη και σε κεντρικούς δρόμους. Σαν την πανεπιστημίου ή την Τσιμισκή στη θεσσαλονίκη. Για φαντάσου θέαμα, 10-12 αγελάδες η βουβάλια να περνάνε το δρόμο και όλοι να περιμένουν αυτές.<br /><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/cow.jpg" border="0" /><br />Κάθονται στο δρόμο, τρώνε απο σκουπίδια, τις βάφουν αν είναι καμία γιορτή!Μια μέρα νόμιζα πως είχα πάθει σοβαρή μόλυνση ματιού επειδή είχα δεί 2 αγελάδες ροζ!!<br />Για να μην πολυλογώ εκτός απο τα συμπαθή αυτά ζώα βλέπεις και πολλά σκυλιά, αλλά καμία γάτα. Δεν έχω δεί ποτέ και καμία γάτα και είμαι σίγουρη πως δεν τις τρώνε(είμαι?).<br />Αλλά και τα σκυλιά εδώ δεν κάνουν αυτό που λέμε "σκυλίσια ζωή" αλλά κάνουν..πως να το πω? "ινδίσια ζωή", κάθονται όλη μέρα σαν τους Ινδούς. Δεν έχω δεί σκυλί να τρέχει στο κράτος αυτό, ούτε να κάνει χαρές στο δρόμο, ούτε κάν να ορμάει στους περαστικούς και να τους γαυγίσει. Βαριούνται ακόμη και να γαυγίσουν!!!!<br /><br />Το τρίτο πράγμα που παρατηρείς στο δρόμο είναι τα απίστευτα πολλά μηχανάκια και τα ποδήλατα. <img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/michanakia.jpg" border="0" /></p><p></p><p>Τα οποία ποδήλατα έχουμε δεί άπειρες φορές να φιλοξενούν απο 2 εώς 5 άτομα!!Ο μπαμπάς, η μαμά και τα παιδιά. Και το πεντάλ το κάνει ο αντράς για να μην ξεχνιόμαστε, όλες οι χώρες είναι ίδιες σε αυτό! όλα και όλα!! </p><p align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/podilato.jpg" border="0" /><br />Είναι όμως φοβερό το τι μπορείς να κουβαλήσεις με ένα ποδήλατο και μείς δεν το ξέρουμε. Είδα να κουβαλάνε φιάλη υγραερίου, είδα να κουβαλάνε και σκάλα 3 μέτρα(χωρίς υπερβολή) Και επιτέλους μετά απο το Travel channel που είδα πρωϊ-πρωϊ, φτάνουμε στο γραφείο όπου μας υποδέχτηκαν όλοι με ένα θερμό καλωσόρισμα!!<br />Ειλικρινά είτε ήρθαμε εμείς είτε ήρθε η καθαρίστρια να σκουπίσει..ενα και το αυτό για τους Ινδούς. Αυτο-συστηθήκαμε και περάσαμε στα γραφεία μας. </p><p align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/offices.jpg" border="0" /><br />Ευτυχώς είχαμε. Όλη η υπόλοιπη μέρα συνεχίστηκε με γέλια, πειράγματα για το ταξίδι και απορίες για το πως μας φαίνεται εδώ.....θα έλεγα για ένα γραφείο οπουδήποτε αλλού.<br />Αλλά εδώ είναι Ινδία, μιλάνε μόνο μεταξύ τους και αποφεύγουν ότι έχει να κάνει με άσπρο και μιλάει αγγλικά(με ζήτησε κανείς??)<br /><br />Γύρω στις 1 και αφού είχα βαρεθεί να μιλάω (μόνη μου) κοιτάω γύρω μου και βλέπω ότι όλοι έχουν εξαφανιστεί. Είναι το διάλειμμα για φαγητό αλλά που πάνε? ακουλουθώ μυρωδιές και βλέπω ότι όλοι είναι με θρησκευτική ευλάβεια σκυμμένοι πάνω απο κάτι μπολάκια ασημί που είναι το ένα πάνω στο άλλο. </p><p align="justify"><img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/7749/2025/400/mpolakia.jpg" border="0" /><br />Δε δίνω σημασία και λέω , εντάξει ρε παιδί μου κάποιος θα ρωτήσει τι θέλουμε να φάμε...<br />Πήγε 1μισι, 2...3...και άρχισα να ρωτάω εγώ επειδή δε μου πάει καθόλου η απεργία πείνας.<br /><br />Επί 4 ημέρες και κάτι γινόταν αυτό το πράγμα μέχρι να ρωτήσω πάλι εγώ τη γραμματέα μας αυτή τη φορά και να δεήσει να μου πεί ότι όλοι τρώνε απο μια συγκεκριμένη κυρία που κάνει ινδικό φαί και φέρνει κάθε μέρα σε όλους!<br />Τόσο δύσκολο ήταν να μου το πούνε! Αν είναι τόσο καλοί με τα μυστικά για ένα απλό φαγητό δεν μπορώ να μην δώσω δίκιο στους αμερικάνους που τα έχουν πάρει γιατί έφτιαξαν πυρηνική βόμβα. Μπορεί να την είχαν φτιάξει εδώ και κάτι χρόνια και σε μια συνομιλία να είπε ο Ινδος στον Αμερικάνο....ξέρεις...ξέχασα να σου πω..εδώ και κάτι δεκαετίες έχουμε τη δική μας πυρηνική βόμβα, γιαυτό μη μας πολυκουνιέσαι και να έμεινε ο Αμερικάνος!!!<br /><br />Και αφού ξεπεράσαμε και τις δυσκολίες με το φαγητό, ήρθε η ώρα να επισκεφτώ και την γυναικεία τουαλέτα του γραφείου. Εδώ οφείλω να πώ ότι τα γραφεία μας είναι super ντούπερ ευρωπαικά. Καθαρά κτλ. Οπότε σκέφτηκα πως και οι τουαλέτες μας θα είναι μιά χαρά.<br />Καταρχήν δεν είχαμε μια γυναικεία και μια αντρική τουαλέτα. Είχαμε μια ευρωπαϊκού τύπου με ινδική βρωμιά και μια τούρκικη όπως λέμε στην Ελλάδα μόνο που εδώ τη λένε Ινδική(μην έχει ένας το προνόμιο!)<br />Μπαίνω στην ευρωπαική και βλέπω ότι λείπει και το καλάθι για τα χαρτιά αλλά και το χαρτί...και η βάση για να βάλεις χαρτί και έχει....νερό και...κουβά?όχι...έχει νερό και αντί για κουβαδάκι έχει το τενεκεδάκι απο μπογιά...αχααααα!!!<br />Το ευρωπαϊκό γραφείο σταματάει εκεί που μπορεί να πάει το μάτι...<br /><br />Έκανα αγ�